Met name snachts zijn de momenten dat ik het vaak moeilijk heb. Lopen langs het strand wil behoorlijk helpen. Een beetje babbelen tegen de geesten in m'n koppie en om me heen. Het kabbelen van de golven wil nog wel eens rustgevend op mijn gevoel werken. Behalve in Dumagette (uiteraard had de boot twee uur vertaging "kapot doet het niet meer" dus het duurde weer ff om er te komen), daar zaten we op een gegeven moment op een Resort aan de zee; Links Siquijor, rechts Apo! En alsof dat nog niet genoeg was zie je een enorme regenwolk over de zee heen trekken. Alleen onder de luifels van het resort voelde ik me een beetje goed. Toch een stukje zwemmen, je moet er toch doorheen, daarom zijn we hier.
Het land is waanzinnig indrukwekkend. Alsof ik in een drie-dimensionale aflevering zit van Geografic. Van de ene kant heel surrealistisch en van de andere kant levensecht allemaal. Het begrip cultuurverschil krijgt spontaan een andere dimensie. Van de flora en fauna (Waar we spontaan verliefd op worden) tot aan de mensen die dit land bevolken. Soms zijn ze zo ontzettend vriendelijk dat het bijna irritant is :-) Ik denk dat ik straks nog weken, te pas en te onpas, Yes Madam / thank you madam, tegen iedereen loop te roepen. Yes betekend hier trouwens niet altijd dat ze je begrijpen, het is meer een beleefdheidsvorm omdat ze je niet begrijpen :-) wat voor hele interresante situaties kan zorgen. De kids blijf ik hier geweldig vinden. Iedereen roept en zwaait. We merkte dit met name erg goed toen we op een schakelbakkie Bantayan aan het verkennen waren. Nou ben ik nooit zo'n kindermens geweest, maar hier is alles anders dus dit gevoel ook. Zal daar altijd met warmte aan terug denken!
Ook hebben we mogen meegenieten van een familie (gezin) die het 40-jarige huwelijksfeest aan het vieren waren. Meeeten en meefeesten, bijna alsof je zelf bij de familie hoord. Dit eindige dan ook in een avondje Karaoke. Althans voor Lein en Rik. Zelf heb ik namelijk de slechte gewoonte om over m'n voeten te struikelen en tegen rotsblokken op te lopen. Niet iets wat ik iemand kan aanbevelen, maar goed.

WAt ik ook nog ff kwijt wil is de (voor ons) vreemde ervaring zogauw je een havenplaatsje binnen komt. Iedereen wil je wegbrengen, iedereen noemt een prijs maar niemand spreekt engels (op een heel klein meisje na, die zelf schrikt van haar eigen reactie op de vraag wie er dan wel engels spreekt :-). Dit valt gewoon niet uit te leggen als je het nooit hebt meegemaakt. Duurde dan ook een behoorlijke tijd voordat we er uberhaubt achter waren dat we in een compleet andere plaats waren aangekomen als we eigenlijk dachten. OOk het resort was helemaal niets! Althans na een week op ons zelf te zijn geweest, lijkt het haast alsof we een beetje mensen schuw zijn geworden. Zoeken dan ook de volgende dag een rustiger resort op vanwaar we het eiland kunnen gaan ontdekken. Helemaal te gekke ervaring! Van the Choclate Hills tot de Bohol aapjes en als klapper op de vuurpijl zwemmen in een heuse waterval en een natuurlijke bron. Wat echt een feest is ... Bruin brood met kaas op het strand bij zonsondergang ... mooie compensatie voor het thuisfront wat we behoorlijk missen!

Nu zitten we hier dan aan de vooravond van ons vertrek ... 1001 en een gedachten door m'n hoofd in zo'n wanorde dat ik ze nauwelijks kan vertalen naar het geschreven woord. Heb soms zelfs de gedachte ik ga gewoon niet, want als ik niet ga dan is er niets aan de hand. Onzin natuurlijk, maar toch ... En dat is dan nog geeneens de meest vreemde hersenspinsel. Winkelen is in elk geval een behoorlijk goede optie. Okey de positieve energie die je daar van krijgt blijft natuurlijk niet zo heel erg lang hangen, maar het is in elk geval een goede poging tot. Snachts toch maar langs de boulevard gaan lopen om de weergoden bestraffend toe te spreken dat ze hun eigen moeten gedragen. Heeft niet echt geholpen, want het is bewolkt en het blijft bewolkt! Net als in mijn hart denk ik dan wel eens somber. Maar het weer blijft nu eenmaal onvoorspelbaar en zelfs in het meest sombere hart schijnt toch regelmatig de zon.

We gaan onderweg naar Bantayan / Santa Fe. Tijdens de busreis valt ons op dat hoe armzalig de meeste hutjes er in onze westerse ogen ook uit mogen zien mensen wel degelijk een thuis creeeren. Gordijntjes, planten in blikken en potten en kerstversiering zijn eerder een regel dan een uitzondering.
Ook vindt je naast elk kerkje en kapelletje een basketbalveldje, zou dat de oplossing zijn voor onze "hangjongeren" :-). Ook wordt er netjes bij iedereen gechekt of de 60P wel betaald zijn, en wordt er op verschillende plaatsen in en uit gestapt waar we niet echt een systeem in kunnen vinden. Langzaam maar zeker krijg ik een heel klein beetje dat gevoel wat mensen ook wel het Aziegevoel noemen. Op ongeveer twee/derde van de route is er een grote plasstop, waar tevens een hoop hutjes zijn waar van alles wordt verkocht. En ik kan het daar toch echt niet laten ... verschillende geuren van eten komen me tegemoed "doe mij maar wat" en het is heerlijk !!!
Ook hier deel ik stikkers uit aan een meisje. Alleen bij dit meisje vind ik het niet zo moeilijk als bij het straatjochie in Cebu. A ze is niet alleen, B ze ziet er verzorgt uit (iets wat me in het algemeen al is opgevallen, koorden met was was en nog een was)Pappa poseert trots voor een foto.
Op de tweede helft van de tocht zak ik regelmatig weg in mijn eigen gedachten en voel me voor het eerst droef. Maar het landschap trekt me er weer uit. Net als de kleine busjes (wij zitten in een touringkar ahum ahum) die vrolijk toeterend voorbij komen. Ik vindt die busjes zo wie zo waanzinnig. Het is de meest voorkomende manier van vervoer er zijn er geen twee hetzelfde en ze zijn heel erg kleurrijk, net als de mopets met zijspan trouwens. Het is een hele opleving voor het straatbeeld. alleen de chauffeurs zien er iets wat vreemd uit door hun "bivakmusten" van handdoeken en andere manieren om hun longen en kleding te beschermen tegen de smog.
Onze stop is net de laatste stop voor de haven naar Bantayan, hoewel haven :-)
(lein)Terwijl we uitstappen worden we al naar de juiste ticktbox geleid door meerder mensen. Een kaartje gekocht voor de boot van 14.30, eerste klas. Ja doe maar luxe, het verschil is 15 euro cent!!!. We hebben nog even dus willen we gebruik maken van een plasstop. Helaas. Voordat we het weten staan we op een boot.. euh.. ja het was echt een boot. Volgepropt met mensen, bagage en andere spullen. Beetje duwen en schuiven en we kunnen er nog bij. "Maar we hadden toch een kaartje voor de eerste klas hoor ik mezelf nog roepen!" Na wat heen en weer geschreeuw door meerdere mensen blijkt dat door het lage water de boot die we oorspronkelijk moeten hebben niet dichterbij kan komen. Deze "boot" brengt ons. oke dan maar op goed geluk. En ja het geluk is met ons, want na een paar minuten worden we netjes afgezet op de juiste boot. Eerste klas dus. Even zoeken wat dat hier betekend. Nou een dichte cabine op het boven dek met airco op 10, brrrrrr. Zoals gewoonlijk viel joy's natuurlijk weer in slaap. Die kan overal en altijd slapen, neem dat maar van mij aan! Het personeel heeft even met verbazing staan kijken hoe mevrouw heerlijk in de eerste klas languit op de bank lag te pitten! Na een uurtje varen zijn we gearriveerd op het eiland. De boot was nog niet aangemeerd of er waren zeker 20 mensen extra op de boot. De bagagedragers die zich aanbieden! Je weet niet at je overkomt. Een teen op de kade en je wordt overvallen door mensen die je een kamer op een resort willen verhuren. Gelukkig waren we daarover al ingelicht. Dankje ineke! Snel een keuze gemaakt en op weg naar het resort. WAUWWWW Wat een paradijsje. De kamers liggen daadwerkelijk op het strand. Palmbomen (watch out for de coconuts), geel zand, blauw water waar we eindelijk onze blanke tenen in konden stoppen. mmmmmmmmm

Kus Lein en Joy's en natuurlijk ook een beetje van rik!

Tijdens het diner willen we eerst aan dezelfde tafel gaan zitten als tijdens de lunch. We maken nog een grapje over 'onze' tafel, maar kiezen toch voor de tafel ernaast vanwege de tocht. Wauw wat een goede keuze ... Wie komt er even een babbeltje maken ...? De General Manager van Singapore Airlines. Eerst kletsen we natuurlijk over de vertraging en wat dat voor hem ons ons voor consequenties heeft. Gemiste vakantie dagen versus personeelswetten en grensrechten (schipper mag ik over varen). Lein 'de slimste van ons drie' stuurt het gesprek richting het feit dat we nu op een onmogelijke tijd op Manilla aankomen en daarom dus niet doorkunnen naar Cebu. En Manilla by Night is geen plek waar je eigenlijk wil overnachten. Colin (GM) beloofd dat hij zal kijken wat hij voor ons kan betekenen. Dit is voor ons een behoorlijke geruststelling. Vooral omdat we immiddels vanalles hebben geprobeerd om zelf een overnachting te regelen, wat dus echt niet mee valt vanuit nederland.
Die nacht hebben we allemaal redelijk geslapen, geloof ik. De vlucht vertekt toch nog 2 uur later dan gepland. Wie zegt dat van uitstel afstel komt :-) We gaan VLIEGEN!!! We beginnen het wachten behoorlijk beu te worden. Wachten duurt altijd al lang, maar ... Zijn dan ook erg blij als we de tickets concreet in onze handen hebben. We besluiten om te proberen om 1 van de eerste bussen richting Schiphol te pakken. Daar spot Lein Colin ... nog ff ons gezicht laten zien. "Ben je ons niet vergeten? :-)" Nee dat is hij niet. "hello Madeline".. Hij gaat nog steeds proberen iets te regelen zodat we opgevangen worden door zijn staf in Manilla en vandaaruit worden we verder begeleid. Eindelijk onderweg !!!
(Lein): Volgens ons hebben veel mensen een alternatief geregeld, want het vliegtuig zit nog niet voor een derde vol. We hebben dus allemaal een uitgebreide slaapplaats en die hebben we dan ook zeker benut. We hebben lekker heerlijk languit kunnen slapen. Vooral ik (lein) heb mijn beentjes heerlijk kunnen strekken :-) We waren nog niet zo maar van het vliegveld af, het leek alsof het vliegtuig ons rijdend naar singapore zou gaan brengen. Na 20 minuten op diverse banen gereden te hebben gaan we ergens verweg van Amsterdam dan eindelijk de lucht in! Doordat we redelijk hebben kunnen slapen viel de vlucht van meer dan 11 uur uiteindelijk reuze mee. Ik had alleen wel een erg volle buik, want ze zorgen er wel voor dat je niets te kort komt... heerlijk al dat chocolade! En dan te bedenken dat ik dacht af te gaan vallen... NOT!
In singapore hebben we zo'n kleine 4 uur door moeten brengen. Dat lukt wel: met een peukje, een bakje koffie of thee en een beetje mailen met het thuisfront. En dan begint de vlucht naar Manila. Even wennen want het is met z'n drietjes naast elkaar rechtop zitten toch wel wat lastiger. Wat went een mens toch snel aan luxe zeg! Gelukkig was deze vlucht niet zo erg lang, een kleine 4 uur. Het is inmiddels 4 december 21.00 plaatselijke tijd en we zijn dan eindelijk in Manila. Wat staat ons alemaal te wachten. Nou dat overtrof onze grootste dromen. Collin had namelijk woord gehouden en het zelfs mischien een beetje overdreven. We werden na "de gate" netjes opgewacht door personeel van singapore airlines. Er was een hotel voor ons geregeld inclusief het transport (retour) en het ontbijt. Verbazing alom. Nog te verbouwereerd werd ons gezegd dat we een van de medewerkers maar moesten ovlgen. Oke, dat doen we dan maar!! Maar die had haast zeg! Al rennend achter hem aan werden we langs alle rijen geloost, door de douane (bij de balie voor overheidspersoneel!) en langs de bagage! Voordat we eigenlijk besefte wat er gebeurde zaten we binnen 15 minuten in een taxi op weg naar het hotel.... WAUW... was het enige wat er uit mijn mond kwam. En zeker toen we aankwamen bij het hotel. De portier van het hotel stond een beetje onhandig met mijn rugzak in zijn handen. Kan ik me iets bij voorstelen als jullie hadden gezien in welk hotel er een kamer voor ons geregeld was. Ik voelde me erg "on-dressed". Ik wil niet weten wat een kamer uiteindelijk gekost heeft. Ik had het in iede rgeval niet kunnen betalen! Aangekomen in de hal oftewel lobby keken we onze ogen uit (onze bagage werd snel ergens in een hoekje weggemoffeld). Er stond zelfs een kerstboom van zeker 6 meter hoog op ons te wachten. Tja daar sta je dan met je wandelschoenen en je rugzak om te gaan reizen in de philipijnen.Hoezo contrast!!
Nou we hadden al snel besloten, laten we hier maar eens van gaan genieten en besloten om op dat moment de vlucht van 11.00 de volgende dag naar cebu te nemen. Dit laat je toch niet aan je neus voorbij gaan! Op naar kamer 20 op de 22ste verdieping! Een heerlijke douche, een heerlijk bed en we waren weer fris en fruitig om aan het ontbijt te gaan verschijnen. Zo nog eens mijn buik vol gaan eten, want alles wat je maar kan bedenken stond klaar om veroberd te worden. Heb me een beetje ingehouden hoor zat nog vol van de andere dagen ;-)

Kus Joy?s

Gedicht van:
Ankie Peypers &
Lex van Lith

Lieve Marcel,

Wat ook heel erg emotioneel is is het alvast pakken van mijn spullen zodat ik in januari kan gaan verhuizen. Samenwonen in je eentje noem ik het maar. Alleen moet ik nu niet alleen over mijn eigen spulletjes nadenken ?wat bewaar ik, wat sla ik op en wat doe ik weg? maar ook nog eens over die van jou. Om over het passend maken van twee inrichtingen in 1 woning nog maar te zwijgen, want jeetje wat zijn we toch twee hamsters van een hoop ?troep?. Ook hierin wordt ik weer gesteund door hele lieve mensen, die met me meedenken en praktisch meehelpen. Want laten we eerlijk zijn aan je flatje moet wel wat gebeuren, een nieuw plafonnetje en vloertje bijvoorbeeld. De schatten doen dit voor me terwijl ik in de Filippijnen bij jou ben zodat ik me in januari alleen maar met de daadwerkelijke verhuizing en de emotionele kant hiervan hoef bezig te houden. Maar eerlijk gezegd wordt ik er niet vrolijk van om bij elk prulletje dat ik in mijn handen heb te moeten nadenken.
En dan is er natuurlijk nog Salsa. Een van mijn drie lieve poezebeesten. Drie katten meenemen in gewoon ?not don? daarvoor is de ruimte bij jou gewoon te klein. Voor een van deze poezen moest ik dus een goed tehuis zoeken wat gelukkig gelukt is. En niet alleen heb ik een goed tehuis voor haar gevonden maar nog bij bekenden ook die feitelijk bij mijn werk om de hoek wonen. Het is natuurlijk nog even afwachten of Sal haar daar kan vinden, maar bij zulke schatten twijfel ik daar eigenlijk geen moment aan. Kan ze eindelijk een beetje tot rust komen op haar oude dag, in een fijn huis met een lekkere tuin en waanzinnig lieve mensen. Wel hebben we afgesproken dat als ze echt haar draai niet kan vinden ze in januari alsnog mee naar mij gaat en we dan gewoon op zoek gaan naar een andere oplossing. Voor als nog was ze het er niet mee (Ze houd nu eenmaal niet van reismandjes :-), maar ach welke kat doet dat wel) En daarom ben ik nu twee charmante littekens rijker.

En dan is er natuurlijk nog de reis. Zal dit eindelijk de rust in mijn koppie brengen waar ik zo hard naar op zoek ben??? Ik merk dat ik steeds stiller wordt als het onderwerp ter sprake komt. Meestal haal ik mijn schouders op en doe het onderwerp af met ?ach we zullen wel zien wat we daar meemaken? Maar zo simpel zit het natuurlijk niet in elkaar, bij de een komt er dit fysiek uit (M?n meisje) en de ander kruipt gewoon weg in zichzelf (Ikke). Ik ben mezelf er heel goed van bewust dat dit voor mij een cruciaal moment is waar ik maar moeilijk over kan praten. Niet dat we gaan zoeken, maar als ik je daar niet meer kan voelen, wat ik thuis al sinds een tijdje niet meer kan ? wat gaat dat dan bewust of onbewust met me doen ..? Eigenlijk weet ik dat antwoord al wel maar krijg het heel vaak nog niet door mijn strot om die dingen ook daadwerkelijk uit te spreken, ook niet naar jou, Vandaar de grote stilte denk ik.
Het merendeel is voor de reis in elk geval geregeld. De inentingen zijn gehaald (en wat hadden we weer lekker spierpijn) De lijst met ?nog te doen/aanschaffen? dingen zijn gemaakt, en de haren zijn geknipt. Vooral voor mijn broertje had dit vergaande gevolgen. Hij heeft de beslissing genomen ons er echt eens drastisch de schaar in te zetten en met drastisch bedoel ik dan ook drastisch want meneer had haren tot halverwege zijn rug. Maar eerlijk is eerlijk het had ook wel iets symbolisch en het staat het erg goed.
Tot slot zijn we natuurlijk nu de grote dag steeds dichterbij komt ook nog met een hoop journalisten bezig, nog maar te zwijgen van het aantal interviews wat we hebben afgeslagen om wat voor reden dan ook . Wat we waarschijnlijk wel gaan doen is; Omroep Zeeland, Brabantsdagblad (Artikel op 24 December), Heilig vuur van de NCRV samen met Ma Wilderom en het programma Jong van de EO. Niet allen blijf ik interviews een emotionele bezigheid vinden. Hoewel de journalisten vaak vinden dat ik goed uit mijn woorden kom en dat we zelfverzekerd overkomen. Is het meestal de nasleep hiervan die de klappen uitdeelt. Daar kunnen ze journalisten natuurlijk niets aan doen, zo zit ik nu eenmaal is elkaar.

Dus je begrijpt wel lieverd dat druk op dit moment zwaar een understatement is. En net als dat we een stel hamsters zijn qua spullen ben ik dat ook qua emoties. Vandaar dat ik er nu maar weer eens allemaal lekker uitgooi en eerlijk gezegd, nu ik zo zit te schrijven, heb ik (zoals altijd) weer eens zoiets van ? waarom heb ik dit niet eerder gedaan. Niet dat ik het niet geprobeerd heb hoor, maar kreeg gewoon een tijdje geen woord op papier. Daarvoor moest ik denk ik eerst weer eens een nervous breakdown hebben. Eerst janken, dan dingen in mijn kop rangschikken en dan schrijven. En daar baal ik best wel van. Want ik zou liever het schrijven (net als in het begin toen jullie weg waren) willen gebruiken om dingen te plaatsen en op een rijtje te zetten. Waarom lukte me dat toen wel en nu niet meer. Waarom is die drempel ineens zoveel hoger, en val ik terug naar het voor mij o zo herkenbaar vluchtgedrag zoals ik dat al bijna 27 jaar doe? Misschien wel omdat ik weer steeds dichter bij mezelf kom, of juist verder van mezelf verwijderd raak?

Kus Joy?s

Black Eyed Peas - Where Is The

People killing, people dying
Children hurt and you?ve heard them crying
Can you practice what you preach
And would you turn the other cheek

Father, Father, Father help us
Send us some guidance from above
`Cause people got me, got me questioning`
Where is the love (Love)

Where is the love (The love)
Where is the love (The love)
Where is the love
The love, the love

It just ain`t the same, always unchanged
New days are strange, is the world insane
If love and peace is so strong
Why are there pieces of love that don`t belong
Nations dropping bombs
Chemical gasses filling lungs of little ones
With the ongoing suffering as the youth die young
So ask yourself is the loving really gone
So I could ask myself really what is going wrong
In this world that we living in people keep on givingin
Making wrong decisions, only visions of them dividends
Not respecting each other, deny thy brother
A war is going on but the reason`s undercover
The truth is kept secret, it`s swept under the rug
If you never know truth then you never know love
Where`s the love, y`all, come on (I don`t know)
Where`s the truth, y`all, come on (I don`t know)
Where`s the love, y`all

People killing, people dying
Children hurt and you?ve heard them crying
Can you practice what you preach
And would you turn the other cheek

Father, Father, Father help us
Send us some guidance from above
`Cause people got me, got me questionin?
Where is the love (Love)

I feel the weight of the world on my shoulder
As I`m gettin` older, y`all, people gets colder
Most of us only care about money making
Selfishness got us following our own direction
Wrong information always shown by the media
Negative images is the main criteria
Infecting the young minds faster than bacteria
Kids act like what they see in the cinema
Yo`, whatever happened to the values of humanity
Whatever happened to the fairness in equality
Instead in spreading love we spreading animosity
Lack of understanding, leading lives away from unity
That`s the reason why sometimes I`m feeling under
That`s the reason why sometimes I`m feeling down
There`s no wonder why sometimes I`m feelin` under
Gotta keep my faith alive to lovers bound

People killing, people dying
Children hurt and you?ve heard them crying
Can you practice what you preach
And would you turn the other cheek

Dag lieverd,

Zaterdag 20 september
Vandaag zijn mijn meisje en ik vroeg uit de veren en eigenlijk opgewonden en zenuwachtig ter gelijkertijd. Want vandaag rijden we naar zeeland, om kennis te maken met Dicky. Deze lieverd heb ik leren kennen via jullie site en is de geweldige donatrice voor onze tickets. Natuurlijk hebben we al veel mail contact gehad en elkaar sporadisch gesproken maar nu gaan we dan eindelijk live kennis maken met elkaar. Wie is ze, hoe woont ze, klikt het? Allemaal vragen die door m?n koppie spelen. Natuurlijk gaan we eerst naar Wemeldinge voor een bakkie troost en een ontbijtje. Jullie mam heeft ondertussen haarfijn door wat de uitdrukking overkomen van de honger betekend :-), Bij Joy?s kun je namelijk altijd een bord eten voorzetten. Natuurlijk fijn om er weer te zijn en weer ff bij te kleppen, want het lijkt haast wel of we nooit uitgepraat raken. Was die week behoorlijk depressief geweest, maarja het was die week dan natuurlijk ook weer de 18e. Om de een of andere reden vind ik het dan altijd extra lekker om naar zeeland te gaan.
Vervolgens richting Vlissingen. Gelukkig zat m?n meisje achter het stuur waardoor we er geheel foutloos in een keer naar toe reden. Volgens mij had D ook wel een beetje de kriebels, maar het klikte meteen. Wat een waanzinnig weiffie, echt helemaal goed gewoon. Echt een en al vriendelijkheid en hartelijkheid, had meteen het gevoel dat ik haar al jaren ken, en misschien op een vreemde manier is dat ook wel zo. Super moderne en strakke inrichting, waanzinnige tuin. Tja, dan krijgt je geloof in mensen gelijk weer een positieve impuls.
Ma gezellig bijkleppen kwam ze met de tickets. Ik zat gewoon te trillen. Bijna alsof er ineens een wekker afging die me niet vertelde dat ik m?n bed uit moet, maar wel dat het nu allemaal echt is. Dat het nu pas officieel is dat ik in December naar de Filippijnen ga. Dan krijg je echt wel een brok in je keel hoor. Ben dan ook blij dat we daarna nog zijn gaan uitwaaien op het strand, anders had ik het namelijk echt niet getrokken om terug naar Tilburg te rijden en was ik waarschijnlijk hopeloos in janken uitgebarst.

Zondag 21 september
Vandaag zou een echte uitwaai dag worden. Heerlijk met een vriendinnetje een kilometer of 15 wandelen langs de Betuwe dorpenroute. Helaas pakte het allemaal iets anders uit :-(. Niet de lengte van de route was een probleem, ook het weer niet want dat was zalig, Nee hoor niets van dat alles. Maar als je een stukje gaat wandelen dan moet je er natuurlijk wel voor zorgen dat je materiaal goed is. Als je namelijk weet dat je binnenzooltjes versleten zijn, dan is het niet geheel onverstandig om er van te voren een paar nieuwe in te leggen, dat verkomt namelijk blaren zo groot als een knaak. Het nadeel is ook dat je anders probeert te lopen als tegen compensatie, waardoor de wandeling ook veel vermoeiender is dan normaal. En je eigenlijk heel veel van de omgeving mist. Conclusie: zorgen dat je goede schoenen aan hebt. We hebben nog wel wat dingetjes geprobeerd hoor, zooltjes eruit knippen zakdoekjes in de schoenen maar het mocht allemaal niet baten. Op de heenweg dacht ik al, dit kan nooit goed gaan, Was namelijk in 1 keer goed gereden :-) Had het ook echt te doen met K, want het is natuurlijk niet gaaf om te gaan wandelen en dat het dan toch een beetje in de soep loopt. Natuurlijk was het uiteindelijk nog een hele leuke middag, en was het zo wie zo heerlijk om buiten te zijn. Als ik me niet vergis is het het laatste mooie weekend van het jaar geweest en die heb ik in elk geval heel bewust meegemaakt :-). Net zo als toen wij gingen kamperen in de Veluwe met de zwaarste storm in 12 jaar. Zo zijn er eigenlijk altijd wel dingen of situaties die een ?standaard? uitstapje tot iets meer maken dan een vage herinnering. Want 13 in een dozijn activiteiten, die hebben we al genoeg.

Donderdag 2 oktober
L komt weer naar Tilburg. Heerlijk om haar weer ff te zien. Daarom wilde ik extra lekker gaan eten. En welk restaurantje is daar meer geschikt voor dan ons favoriete eetgelegenheid de Thai. Vooral omdat we natuurlijk ook een beetje willen plannen hoe onze reis gaat verlopen. Op m?n zaten een aantal dingetjes tegen waardoor ik me een beetje jachtig voelde. Maar misschien kwam het ook wel omdat ik L ging voorstellen aan m?n meisje en m?n broertje. Soms ben je gewoon een beetje onrustig en kun je er niet je vinger op leggen maar is het een samenloop van omstandigheden.
Al heel snel zat iedereen met elkaar te kleppen alsof we oude bekende waren. Op de een of andere manier is dat natuurlijk ook wel zo. Je leert elkaar onder zulke bizarre omstandigheden kennen dat het haast lijkt alsof de relaties die je met mensen opbouwt in een bepaalde stroom versnelling komen.
Fijn om weer met iemand te praten die heel passioneel over de Filippijnen kan vertellen. Zo wordt je er weer even op geattendeerd hoe mooi en gastvrij het land eigenlijk is en dat heb je zo nu en dan even nodig. Onze reisplannen houden we in elk geval nog even voor ons zelf. Eigenlijk van uit de motivatie dat we dit ook echt zien als onze ?reis?. En dat gevoel wil ik eigenlijk zo lang mogelijk vast houden. Ook de karakterisering van de mensen zelf zijn geweldige verhalen, maar ook zeker the do?s and dont?s van een bepaalde cultuur is natuurlijk heel erg interessant. Het wordt dan allemaal wat meer visueel. Waarschijnlijk is dat ook de reden waarom reisverhalen zo populair zijn bij mensen. Iedereen beleefd iets op zijn eigen manier waardoor het niet alleen iets zegt over het land, maar natuurlijk ook iets over de persoon zelf. Alles wat je ziet en meemaakt is van invloed op de persoon die je uiteindelijk wordt. Misschien dat ik L daarom zo?n mooi mens vind. Dat wil natuurlijk nier zeggen dat we daardoor altijd goed weten te handelen. Als ik op mezelf terugblik en dan met name het afgelopen jaar, dan is er mijn woede en verdriet soms op de meest onredelijke en onmogelijke manieren uit gekomen. Maar is dit een reflectie van de persoon, of is dit een reflectie van de wanhoop ??

Natuurlijk is dit niet alles wat ik je heb te vertellen. Heb alleen even een schifting gemaakt om het overzicht te bewaren. Wat ik je wel wil vertellen is dat de laatste tijd in elk geval weer wat zonnestralen regent in mijn hart. En dat is iets wat ik heel lang niet heb kunnen zeggen! Maar dat is waarschijnlijk net zo moeilijk om uit te leggen als je verdriet. En dat terwijl ik het soms wel eens zou willen uitschreeuwen.
Kus Joy?s

Red Hot Chili Peppers - Under

I drive on her streets
`Cause she`s my companion
I walk through her hills
`Cause she knows who I am
She sees my good deeds
And she kisses me windy
I never worry
Now that is a lie

I don`t ever want to feel
Like I did that day
Take me to the place I love
Take me all the way

It`s hard to believe
That there`s nobody out there
It`s hard to believe
That I`m all alone
At least I have her love
The city she loves me
Lonely as I am
Together we cry

I don`t ever want to feel
Like I did that day
Take me to the place I love
Take me all that way
Under the bridge downtown
Is where I drew some blood
Under the bridge downtown
I could not get enough
Under the bridge downtown
Forgot about my love
Under the bridge downtown
I gave my life away

Dag Lieffie

Dag Lieverd,

Na het weekend natuurlijk gelijk het AD gekocht. Het was zo vreemd om Pa en Ma Wilderom zo in de krant de zien staan. Ik kreeg er gelijk een warm en vertederend gevoel bij. Op zich ook een redelijk goed stuk. Maar ik zou ik niet zijn als ik toch niet hier en daar wat aantekeningen bij had. Dat zit nu eenmaal karakter vrees ik. Maar omdat de journalist zo?n plezierig persoon was, goed ge?nformeerd en erg integer ? zeg ik er nu eens niets over.
Trouwens dan zou ik ook naar mijn eigen aandeel moeten kijken, ik mocht het stuk op voorhand zien maar lag met griep in bed. Dan moet je vervolgens ook niet gaan ?jammeren? over een woordje links of rechts. Ik ben blij met het stuk en hopelijk Jos en de familie ook. Het is toch weer aandacht voor onze jongens en daar gaat het uiteindelijk om. Heb daarna ook je zusje nog gesproken. Wat is dat toch ook een buitengewoon taaie en krachtige vrouw. Helaas kan ze er niet bijzijn als we het weekend richting zeeland gaan. En natuurlijk zou ik ook heel erg graag je neefje weer een keer zien. Ach volgende keer beter zullen we maar denken.
De week kan in elk geval weer beginnen. Vooral morgenochtend heb ik een belangrijke en altijd spannende afspraak staan, we zullen wel zien wat dat deze keer weer brengt.

Veel liefs van, ondanks alles, nog altijd je meisje

PS: Heb vandaag op school m?n laatste punten van het vorige trimester gehad, applausje voor mezelf. Weet niet of ik dat mag zeggen maar ik doe het lekker toch :-) Op naar de laatste loodjes. Zowel qua voorbereiding voor december als naar m?n afstuderen in januari. Wie heeft ooit gezegd dat het leven een feestje is?

Dag lieverd,

Verder heb ik het momenteel onwijs druk. Het rugbyseizoen is weer begonnen dus dat betekend veel bardiensten. Wat ik op zich wel lekker vind. Dat heb ik zo wie zo altijd wel fijn gevonden. Ik ben graag bezig en achter de bar voel ik me nu eenmaal erg happy. Ook vindt ik het wel lekker om in de weekenden weer bezig te zijn. Dan voel ik me wat minder alleen ofzo. Verder is mijn school weer begonnen. Ik sta er echt van te kijken dat ik het zo goed heb gedaan verleden schooljaar. Zit helemaal in de top van mijn klas. Natuurlijk heb ik er wel heel erg mijn schouders onder gezet omdat ik nu eenmaal kosten wat het kost perse dat schooljaar wilde halen. Maar dit had ik dus echt niet verwacht.
Nu mijn examenjaar. Dat zal extra zwaar worden omdat de hele maand december voor mij al afvalt. In principe heb ik dus 4 weken minder dan mijn studiegenootjes en er liggen nog wat taken die ik heb overgeheveld naar dit schooljaar. Het zal zwaar worden. Maar ik blijf bij mijn standpunt om het te halen!
Ook op mijn werk is het heel erg druk op het moment. Het is nog een beetje de nasleep van de fusie en daarbij heb ik er tijdelijk een projectje bij gehad waardoor ik dus twee weken niet aan mijn eigen werk ben toegekomen. Op zich vindt ik het wel lekker, gewoon een hoop werk uitstampen en m?n toetsenbord roodgloeiend zetten maar van de andere kant betekend dat dus wel dat ik als ik thuis kom niet altijd meer zin heb om nog achter de computer te kruipen. En dat mis ik vaak wel.

Wat je ook terneerdrukt, dreigt te verlammen, telkens weer opstaan. Feiten zijn feiten en hoe loodzwaar kunnen ze wegen, Maar leg je er niet bij neer.
Doorslaggevend het feit van je existentie. Mens mag je zijn, onweerstaanbaar mens. Alle sen alles mag je te boven komen.
Welke wegen ook doodlopen, altijd weer een weg die verdergaat. Niets hoeft het einde te zijn. Licht, zoveel licht nodigt je uit. Wat ook vervaagt, niet je identiteit. Richt je op. Kom voor de dag. Verheldering is je deel. [Hans Bouman]

Kus Joy?s

Lieve Marcel,

Ik kruip nu maar m?n bed in met een boek en een kopje thee, Kus Joy?s

Dag Babeje

Jayhawks, Take Me With You

Each night when I go to bed I pray
Take me with you when you go
Each night when I go to bed I pray
Take me with you when you go
Each night when I go to bed I pray

Past the house, where first they brought you
Carried you to sleep, protected from harm
And when they're gone, soon be returning
The ones you lived by, they found a foothold

Each night when I go to bed I pray
Take me with you when you go

Like the sweet, sweet breeze that brought you
Left by chance, broke down by your words
What did I know, to ask you to leave me
Evening will die upon my doorstep

Each night when I go to bed I pray
Take me with you when you go
Each night when I go to bed I pray
Take me with you when you go
Each night when I go to bed I pray

Hou me vast

Wees stil, want woorden gaan verloren, in een orkaan die mij nu overspoelt
Ik weet dat het goed is bedoelt, maar soms kan ik woorden niet meer horen

Geef me je schouder om op uit te huilen, en luister naar mijn eindeloos verhaal
Vertaal mijn tranen in een onuitgesproken taal
Geef me je armen om in weg te schuilen

Wanneer je mij met warmte blijf omringen, dan zal de wereld niet koud meer zijn
En zal ik ? ondanks alle pijn ? toch op een dag weer vogels horen zingen

Uit: Vingerafdruk van verdriet, Lanno, Tielt

Dag Lieverd,

Later die avond is iemand zo vriendelijk om mij erop te attenderen dat er wel heel erg veel ongeluk in mijn omgeving zit. En bedankt, dat is nogal een opmerking die je dan zo maar ff voor je kiezen krijgt. Het stomme is dat je vervolgens toch gaat lopen piekeren en nadenken. Ligt het aan mij? Trek ik ongeluk aan? Mijn eigen leven is ook niet geheel ongeluk vrij geweest. We maken er vaak grapjes over, mijn abonnement op de EHBO. Maar ik geloof dat ik er nu niet meer zo heel erg om kan lachen. En daarbij zijn de laatste paar weken toch al niet zo denderend geweest. Vanwege het slechte weer slaap ik uitermate slecht, en dit soort gepieker is daar niet echt bevorderlijk voor. Als het goed is koelt het tegen het einde van de week weer een beetje af, en daar snak ik echt naar. Heb het gevoel dat ik wel 24 uur kan slapen. Slapen is nooit ons sterke punt geweest h? babeje.

En dan houdt de vraag waar L het over had in het gastenboek mij natuurlijk ook nog eens wakker. Niet omdat zij er over begon hoor, maar het is gewoon een vraag die bij je familie, vrienden en mij door ons hoofd blijft spoken. De vraag ?waarom, wat en hoe? is bij net zo dun als water, het spijbelt steeds weer door je vingers. Ongrijpbaar en praktisch niet vast te houden.
Ik had het laats nog toen ik met een van m?n meisjes ging zwemmen. Even naar de overkant zwemmen, en dan ineens bijna een paniekaanval, ?wat als ik nu kramp krijg? ?is het water niet te koud?? Daar ging mijn middagje zwemmen. Ik probeer zo ontzettend om me niet voor te stellen wat er eventueel gebeurd kan zijn, maar je loopt toch steeds weer tegen momenten op dat je daar niet onderuit kan.

Kus Joy?s

Dag lieverd,

Het Artikel in de Telegraaf was niet echt naar m?n zin maar goed het is net wat Nic zegt weer ff aandacht voor jullie vermissing. Heb echt in een deuk gelegen om de reactie van BuZa, tja wij weten wel beter in elk geval, en een verslag van 40 pagina?s ondersteund dit gelukkig. Vooral het stukje over hooggespannen verwachtingen en grenzen aan wat ze kunnen doen. Nou misschien wordt het dan eens tijd dat er een organisatie komt die hier wel toe in staat is. Het spreekwoordelijke gat in de markt, los van alle politieke turbulentie. Waarom krijgen ?mensen? vaak dingen wel voor elkaar die ?organisaties? niet voor elkaar krijgen? Achter organisaties zitten ook mensen zal je denken, niet altijd lieverd, niet altijd.

En toen waren we jarig. Heel heel erg bizar. De avond zelf ging eigenlijk wel goed. Maar dan de dag erna dan komt er alles uit wat ik die avond heb proberen binnen te houden. Samen met smam alles weer opgeruimd maar daardoor werd het nog niet rustiger in mijn koppie. Vervolgens begon de hectische periode van de Kermis (grootste van Europa) dus had Joy?s weer een ideale reden om te vluchten vorr alles wat er door me heen gaat. Logisch natuurlijk dat ik er na 9 dagen zomerzotheid helemaal doorheen zat. Ik had ook moeten blijven schrijven. Dan was m?n dal misschien niet zo diep geweest. Maar ja, geen computer bij de hand, geen pen en papier en de helft van de tijd kon ik ook mezelf geeneens vinden :-). Zaterdags heb ik er alles uit gejankt, wist nog niet eens dat dit fysiek mogelijk was, volgens mij heb ik heel de straat gewekt. Het nadeel alleen van zo?n jankbui is dat je het nog dagen in je botten blijf voelen.

Hoe langer jullie vermist zijn hoe duidelijker het wordt dat iedereen op zijn of haar manier met de vermissing omgaat. Zoals ik het doe zou een ander het nooit doen en zoals een ander er mee omgaat is vaak voor mij een compleet raadsel. Niet dat ik hier van sta te kijken, het valt me eigenlijk nog mee dat de verschillen nu pas zo duidelijk worden voor mij. Sommige mensen praten al over afsluiten terwijl andere nog hoop hebben. Waar ik zelf sta in dit verhaal? Ik weet het ondertussen niet meer. Ik probeer mijn hart te volgen maar of dat altijd de juiste weg is, Who Knows. Het valt in elk geval niet altijd mee om met mensen om te gaan die hier andere idee?n over hebben. Ik probeer me er voor open te stellen, echt waar maar ? zucht. Verschillende idee?n brengen ook veel verdriet en onbegrip met zich mee. Maar ik probeer me nog steeds te consenteren op alle mooie dingen die om me heen gebeuren. Voor je familie heb ik ondertussen in elk geval een eindeloos respect gekregen, tot zover dat ik dat niet al had. Jullie mam is laatst nog in Tilburg geweest. Was op zich een hele goede dag. Jeetje wat is die vrouw sterk, sterker dan wij met z?n allen bij elkaar in elk geval.

Kus Joy?s

Cyndi Lauper /All Through The

Oh
All through the night today
Knowing that we feel the same without saying

(Chorus) We have no past, we won't reach back
Keep with me forward all through the night
And once we start the meter clicks
And it goes running all through the night
Until it ends, there is no end

All through the night, Stray cat is crying. So stray cat sings back
All through the night. They have forgotten. What binding they lack

Oh
Under those white street lamps
There is a little chance they may see

(Chorus)

Oh
The sleep in your eyes is enough
Let me be there, let me stay there a while

(Chorus)

Dag lieverd,

Echt waardeloos geslapen. Eigenlijk gewoon niet zeg maar. Hoorde echt van alles en nog wat en had het echt veel te warm. Maar wilde geen watje zijn dus toch maar gebleven. Pas toen ik de eerste vogels hoorde fluiten viel ik in slaap. Misschien had ik toch wat actiever moeten zijn gisteren. Werd uiteindelijk wakker gemaakt door het ?buurmeisje? van een perceel verderop. Liep eigenlijk best te balen dat ik zo?n mooie dag aan me voorbij heb laten gaan. Maar even terug naar het ?buurmeisje? autopech was haar verhaal. Hopelijk de benzinemeter anders wist ze het ook niet meer. Ik was nog niet wakker dus stootte echt gigantisch me hoofd, dat was dus vloeken alom. K gebeld, die zijn pa gebeld, terwijl ik ondertussen verwoede poging deed om wakker (hoofd in een teil koud water, verzachte gelijk de pijn) te worden en thee aan het zetten was. Benzine gehaald en de auto aangetrokken. Hij starten, hieper de piep. Ondertussen m?n dag naar de knoppen, maar in elk geval m?n goede daad weer gedaan :-). (Kreeg nog zoenen toe ook) Trouwens na zo?n slechte nacht was deze dag ?berhaupt al redelijk kansloos. Als ik na drie dagen op de Hei nog geen douche kon gebruiken dan nu wel in elk geval. Eigenlijk was dat het enige waar ik nog aan kon denken.
En natuurlijk het interview met de Telegraaf wat ik nog wilde voorbereiden.

Hij was keurig op tijd, en wonder boven wonder heb ik hem nog redelijk Tilburg kunnen inloodsen ook. Het blijft heel erg moeilijk om dingen te verwoorden. Op papier kan ik dingen (gevoelen, gedachten en meningen) vaak haarfijn uitdrukken, maar verbaal is niet mijn sterkste punt. H was die ochtend ook nog bij het Ministerie (BUZA) geweest en nu blijkt wel dat hun visie en beleefwereld haarfijn op die van ons staat. Ben dan ook heel erg benieuwd naar het artikel. Als H een beetje de persoon is waar Nic en ik hem op inschatten dan komt het allemaal wel goed, maar het is wel de eerste keer dat ik een artikel niet op voorhand lees en daar ben ik toch best wel huiverig voor. Ik wil er verder nog niet teveel over melden eerst maar eens zien dan kan ik er altijd nog op reageren.
Wel frappant om te zien dat de reden waarom we de media opzoeken in de loop der tijd aanzienlijk is veranderd. Morgen nog ff op de foto en dan kan het in de krant. Veel mensen die me in de Margriet hebben zien staan zullen wel even vreemd op kijken :-). Tja lieverd jij bent natuurlijk gewend aan mijn uiterlijke gedaante wisselingen, maar daar is natuurlijk nog niet iedereen aan gewend. Ook H had zoiets van wil de echte Joy?s opstaan. Volgens mij dacht die goede man dat ik een halve schizofreen ben :-).

Tring tring, wie belt er nu zo laat nog? Mijn broertje vanuit Frankrijk, Hartelijk gefeliciteerd lieve zus ? Jeetje ik ben jarig, heb er zelfs vandaag al boodschappen voor gedaan en nota bene het interview tussen de kratten bier gegeven. Kaartjes zijn aan het binnendruppelen, des al niet te min had ik er nog geeneens bij stil gestaan. Ik geloof niet dat ik al ooit zo ontzettend niet jarig ben geweest. Moet morgen nog van alles doen, dus dan zal dat gevoel ook wel uit blijven. Hopelijk komt het vrijdag wel. Ook jij bent dan jarig, dit is echt weer zo?n life sucks moment !!!

Na het gepieker van gisteren vandaag wat meer rust. Loom in het zonnetje, tijdschriftje, even de schaduw in, kopje thee, terug de zon in, broodje eten en lekker doezelden in de hangmat. Vooral het artikel over praktische idealisme / Ik leef niet voor nix uit de Viva vond ik erg leuk en interessant. Beter 100 mensen met haalbare doelen die fouten mogen maken en proberen goed te zijn voor hun omgeving dan 1 superidealist die geen fouten durft te maken. Ik geloof dat dit profiel wel bij me past. Gelijk maar daad bij het woord gevoegd en een mooie struik gepland (praktische idealisme) om iets terug te doen voor het bos en de ?eigenaar? hiervan. Nu nog de neiging onderdrukken om elke week te gaan kijken hoe deze erbij staat :-)
De paarden zijn ondertussen redelijk gewend aan me en ik aan hun (drie stuks in totaal). Ze komen zelfs al bedelen om brokjes en een sneetje brood zogauw ze me zien. Verder tot de conclusie gekomen dat ik een volkomen natuur analfabeet ben. Zoveel verschillende vogels en ik ken er niet een.

Heel vreemd, ik had verwacht dat ik me eenzamer zou voelen. Niet dat ik je niet mis, maar het lijkt haast wel of er wat meer rust in m?n hart zit. Het kan natuurlijk de omgeving zijn, maar misschien ligt het wel aan de activiteit. Het zijn meer de dagelijkse dingen die aan me vreten, en waarbij ik je het meeste mis. Ik kijk wel heel erg op tegen de nacht, want de nachten blijven het moeilijkst. Nu ben ik altijd al een hele slechte slaper geweest. Als ik een kwartje kreeg voor elke nacht die ik woelend of erger nog klaarwakker heb doorgebracht dan had ik ?echt? op vakantie gekund.

Dadelijk nog even een blokje om. Niet echt van harte want ik zit hier wel goed eigenlijk. Maar wie weet hoe warm het morgen gaat worden en of ik er dan wel zin in heb. Ik kan beter nu genieten en even wat beweging nemen. Traktatie, dadelijk mag de vuurkorf weer aan en kan ik weer eindeloos in het ?altijd fascineerde? vuur gaan zitten staren.
De Ree is vandaag helaas niet meer terug gekomen. Maar er waren vandaag ook meer wandelaars in het bos en ook zo?n Ree zal het wel erg warm hebben.

Lieve Marcel,

Oooh wat was ik happy toen ik maandagmorgen wakker werd, nog een paar uurtjes en dan vakantie. M?n vakantie begon al goed. Een zeker iemand, ik was het niet :-), had het hek van de paarden open laten staan nadat hij m?n auto het terrein had opgelaten, we konden dus gelijk op paarden jacht. Nu ben ik niet bang van paarden, maar met vreemde paarden kijk ik normaal gesproken toch liever even de kat uit de boom. De zweetdruppels parelde gelijk m?n lijf af. Eerste gedachte, Kreun er is geen douche hier, nou dan m?n kop maar onder de koude kraan.
Ben na de grand tour gelijk een stuk gaan lopen. Ik moet ff m?n koppie helder krijgen, want ik werd echt helemaal knetter van het gedonder en gebliksem in mijn hoofd.

Nu ik hier zo zit helemaal back to basic, heb ik echt zoiets ? meiske je balanceerde echt op het punt van overspannenheid / overwerkt ? ? Ik kon echt ff niets, maar dan ook niets meer hebben, pakte alles persoonlijk op en zat echt aan mijn grens ? Nu is die toch al vrij snel bereikt, daar niet van hoor. Maar ik had echt het gevoel dat ik het voor elkaar had gekregen om binnen een paar dagen al mijn leerdoelen weer overboord te gooien. Zonder mijn geweldige collega's had ik het echt nooit gered
Misschien had ik wel teveel naar de vakantie uitgekeken. Meestal kun je zoveel hebben al je jezelf oplegt. Normaal kon ik dingen bij jou kwijt, relaxed terugleunend zit je dan naar mijn gezever te luisteren, kritisch relativeren en filosoferen. Ik heb genoeg vriendinnetje maar er zijn toch veel momenten dat ik onze gesprekken heel erg mis, en ik waarschijnlijk niet alleen.
Tijdens het kuieren werd ik al snel weer een stukje rustiger. Voor m?n voeten schrok een vos op die over de hei heen huppelde. Heel bijzonder! Was de eerste keer dat ik er eentje in het ?echt? zag. Het was net een jonge bok zoals hij aan het bokken was.

?Lijstje voor mezelf?

Grootste ergernissen van dit moment:
Over m?n grenzen heen gaan
Slecht slapen
Continu geweld op TV

Meeste behoefte aan:
Reflectie en relativeren
Rust / tijd voor mezelf

Echt genieten: Uit eten met m?n meisjes (of andere dingen) Met planten bezig zijn

Conclusie:
Joy?s zoek een hobby! Nu had ik me in Brussels al voor genomen om iets creabea?s of in elk geval inhoudelijk wat meer met mezelf bezig te zijn. Iets van die strekking in elk geval. Ik ben redelijk creatief, waar ik vroeger best veel tijd in stopte, maar wanneer zou dit tot uitvoer moeten komen? Als een dag nu eens 48 uur had, zou dat niet mooi zijn. Smoesjes, niet ouwehoeren maar doen! Heb me in elk geval voorgenomen om minimaal een uurtje per week te gaan wandelen of zwemmen.

s Avond kwam er nog een Ree ?t terrein opgelopen. Gewoon zomaar een beetje grazen. Gelukkig was er een verrekijker aanwezig. Toen de zon begon te zakken ging de vuurkorf aan. Het vuur wikkelt zich om de houtblokken als warme armen in de nacht. Spijker vallen uit het verkoolde hout en uit de vuurkorf. Wat eerst innig branden veroorzaakt nu een regen van as.

Hey Babeje

morgen vertrek ik lekker na m?n werk naar het hutje op de Hei. Ik heb er echt onwijs veel zin in. Ben wel een beetje angstig voor de avonden, lijkt me heel vreemd zo in m?n eentje ? terwijl ik er aan de andere kant juist zoveel behoefte aan heb. Zo loop ik dus nog steeds tegen dingen aan die behoorlijk tegenstrijdig zijn. Het een willen en het andere doen of juist omgekeerd. Maar dat is met de meeste dingen en zal voorlopig nog wel zo blijven. Ik had ook Nic nog aan de telefoon gehad. Volgens mij ervaart zij het op de zelfde manier. Misschien is het wel een kreeften eigenschap en dan met name de kreeften van de 17e. Ik vind nog steeds heelveel herkenning bij haar ondanks dat we zo verschillend zijn. En dan niet alleen de vermissing van onze maatjes maar soms verteld ze dingen en dan kan ik het al bijna invullen, stom h? :-). Het blijft voor ons alle twee heel erg onrealistisch, net als voor je familie natuurlijk. Volgens mij is dit het moeilijkste wat een mens kan overkomen ? niets. En hiermee bedoel ik dan dat we gewoon helemaal niets weten. Het lijkt soms wel een groot gat in de tijd. 7 Maanden alweer terwijl als iemand zo zeggen dat het pas 3 maanden is of al een jaar dan vindt ik het ook best. Heb voor mijn gevoel nog steeds mijn tijdlijn niet op orde. Dat komt waarschijnlijk door dat enorme gat wat jullie achter laten, letterlijk en figuurlijk!

Zoen Joy?s

Duran Duran, Ordinary World

Passion or coincidence, once prompted me to say pride
Will tear us both apart
well now pride's gone out the window cross the rooftops,
runaway
left me in the vacuum of my heart

What is happening to me crazy some say
where is my friend when I need you most, gone away

but I won't cry for yesterday
there's an ordinary world
somehow I have to find
And as I try to make my way to the ordinary world
I will learn to survive

Papers in the roadside tell of suffering and greedfeared today,
forgot tomorrow.
Here beside the news of holy war and holy need
ours is just a little sorrowed talk blown away just blowing away

And I don't cry for yesterday
there's an ordinary world
somehow I have to find
and as I try to make my way
to the ordinary world
I will learn to survive

Any world is my world
every world is my world

Lieve Marcel,

Toen eerder deze avond mijn gedachten afdwaalde stond gedachten in het algemeen eigenlijk centraal. Waar blijven ze en waar gaan ze naartoe? Waar blijven die herinneringen waarvan wij zeggen dat we ze nooit zullen vergeten? Heel soms betrap ik mezelf er namelijk op dat ik toch wel eens iets vergeet waarvan ik ooit heb gezworen dat ik het nooit meer zou vergeten. Hoe vaak zeggen we niet, ?Weet je nog dat? en ?Oja hoe zat dat ook al weer?? Zou er ook een soort beschermengeltje of talisman zijn die onze herinneringen bewaard? Of staan we op dat punt geheel alleen.
Ze zeggen wel eens dat iets zo goed of zo slecht is zolang wij het ons herinneren. Het liefste stop ik dit allemaal (verleden en heden) in een klein doosje die ik naar hartelust kan openen als ik daar behoefte aan heb. Een soort fotoalbum zeg maar, net zoiets als dit dagboek maar dan compacter qua vormgeving en breder op de tijdslijn der herinneringen. Een soort fotografische databank, een persoonlijke tijdmachine. Iets waar je in kan stappen en je kan laten meevoeren op een golf van tastbaarheid.
En vooral dat tastbare, daar zou ik alles voor over hebben. Even mijn hand door je haren en een zoen op mijn mond. Verstandelijk weet ik nog wel hoe het voelt, maar soms mis ik gewoon het voelen, horen en het visuele op zich. Dan ben ik aan het zoeken, maar zelfs je geur vervaagd. Alleen de herinnering blijft en die wil ik zo graag vasthouden, vormgeven als mist.

Zoen Joy?s

Dag Lieverd,

Ach misschien moet ik bij het begin beginnen. Gisteren had ik een personeels feestje. Eigenlijk was het een hele leuke dag. (Rondleiding bij een ecologische geitenboer, daarna naar een Trappistenklooster waar ze bier brouwen en vervolgens lekker eten op een ?feest?manege) Eigenlijk heb ik op dit moment helemaal geen tijd voor dit soort uitstapjes, maar als het dan zo gezellig is dan maakt dat weer heel veel goed. Maar ken je dat gevoel, het is feest, het is gezellig, iedereen heeft het naar z?n zin en ineens voel je je zo ontzettend eenzaam. Zo?n gevoel van regen tegen je raam wat een weemoedig gevoel van eenzaamheid oproept die je mee terugneemt naar je pubertijd. Er tegen vechten had gisteren dan ook echt geen zin. Lekker buiten een potje staan grienen met de armen van een paar collega?s om me heen. Later die avond had ik nog een afspraak met m?n broertje. En ik dacht ? ach ik zeg maar niets. Hij was namelijk heel erg blij en had heel erg geweldig nieuws. Het is nu op zijn werk definitief geregeld dat hij mee kan naar de Filippijnen. Nu nog een ticket en dan kunnen we echt gaan voorbereiden (route inentingen enz enz.) Ik weet dat je ergens een lijst hebt liggen met daarop geschreven wat jij normaal gesproken allemaal meeneemt. Misschien dat ik die maar eens voor de dag moet halen.

Ook aan deze dag nog een positieve draai gegeven. Al de plantjes waren uitgebloeid dus ik heb lekker wat kleur om het balkon gezet. En voor in die kale hoek (links onderin onder de wastafel) Bamboe. Dat kan lekker woekeren en groeien, en met die regen van dit moment zal dat zeker wel lukken. Ik had eigenlijk een mooie varen gewild, maar er is bijna geen schaduwzijde dus dat heb ik toch maar niet gedaan.
Ma Wilderom belde ook nog ff, dus ik kon gelijk over me nieuwe aanwinsten vertellen. Volgend weekend ga ik weer eens lekker die kant op, dan kunnen we echt eens bijkletsen. Ze wilde wel graag weten wat ze kon verwachten, omdat ze het natuurlijk al had gehoord van m?n haar en piercing. Hopelijk heb ik haar een beetje kunnen gerust stellen dat het echt niet zo erg is als het klinkt :-). Dikke knuffel van je meiske, X

Mag ik bij je blijven - Is ook

mag ik bij je blijven vannacht. Alsjeblieft, hou me vast. De wind waait door m?n haren. Ik ben toch weg gegaan. Gemengde gevoelens

want als ik het niet had gedaan. Lag ik nu in jouw bed. Dicht tegen je aan. Bedreven we de liefde. Bedreven we de liefde

Ik rol weer in een ijskoud bed. Veel leger dan daarnet. En val dan toch versuft in slaap. Maar als ik dan ontwaak. Ben je niet bij me, ben je niet bij me

Dag Liefje,

Kus Joy?s

Lieve Marcel

Verder heb ik mezelf weer een super korte Joy?s look aangemeten. M?n haar is weer super kort, een millimeter of 5 zullen we maar zeggen. Niet iedereen is er blij mee, maar ik wel in elk geval. Ook weet ik dat jij dit altijd wel kon waarderen, ten miste na een paar dagen van gewenning :-). Toen ik in de spiegel keek had ik echt zoiets van, Yes daar ben ik weer. Mijn haar heb ik eigenlijk altijd afgeschoren als het juist heel goed ging of juist heel slecht, of gewoon bij grote veranderingen in mijn leven. De reden waarom ik het nu heb gedaan is me nog niet helemaal duidelijk maar dat komt vast wel.

Zoen van je kleine druktemaker
Geloof niet dat hier echt een emoticon bij past maar goed

1,2,1,2,3,4 (whistle) She?d a tear 'cause I'm missin' you I'm still alright to smile Girl, I think about you every day now Was a time when I wasn't sure But you set my mind at ease here is no doubt You're in my heart now

Said, woman, take it slow It'll work itself out fine All we need is just a little patience Said, sugar, make it slow And we come together fine All we need is just a little patience (patience) Mm, yeah

I sit here on the stairs 'Cause I'd rather be alone If I can't have you right now I'll wait, dear Sometimes I get so tense But I can't speed up the time But you know, love There's one more thing to consider

Said, woman, take it slow And things will be just fine You and I'll just use a little patience Said, sugar, take the time 'Cause the lights are shining bright You and I've got what it takes To make it, We won't fake it, I'll never break it cause I can't take it

(whistle) ...little patience, mm yeah, mm yeah need a little patience, yeah just a little patience, yeah some more patience, yeah need some patience, yeah could use some patience, yeah gotta have some patience, yeah all it takes is patience, just a little patience is all you need

I been walkin' the streets at night just tryin' to get it right hard to see with so many around you know I don't like being stuck in the crowd and the streets don't change but baby the name I ain't got time for the game cause I need you yeah, yeah, but I need you oo, I need you whoa, I need you oo, all this time (ah)

Dag lieverd,

Wat ik deze week ook heb besloten we gaan gewoon (tot zover da tin deze idiote situatie mogelijk is) onze verjaardag vieren. Ik heb hier erg lang over getwijfeld, wist niet of het wel correct was en of ik het wel aankon. Ik zie het nu meer als een gelegenheid om mensen op een positieve manier aan elkaar voor te stellen. Er zijn zoveel mensen die op een of andere manier met jou en mij en natuurlijk jullie vermissing gelinkt zijn. Ik wil ze graag voorstellen aan elkaar, en niet alleen omdat ik dat wil ook omdat ik merk dat deze mensen dat zelf willen. Hoe doe je dit zonder dat het gelijk een soort afscheidsceremonie wordt of een hele zware bijeenkomst ? we geven gewoon een feestje. Natuurlijk klinkt het absurd maar ik weet zeker dat je dit kan waarderen. Ik ga deze week even iedereen op m?n gemak uitnodigen. Nu ga ik nog ff een paar uurtjes slaap scoren want ik heb volgende week weer een hele drukke week.

Dikke Zoen van je studiebolletje :-)

Speciaal verzoek

Isn't it strange
That the stars don't shine no more now since you're gone
Isn't it strange
That we can't look back and say just what went wrong

Isn't it strange
That you told me one thing suddenly changed your mind
Isn't it strange
That you called me for me turn away and leave me behind

I wanna know where we are
Should I pretend and let things be
Yeah, I wanna know when what you've done
And how you feel (staat niet in de tekst heb ik er zelf bijgezet)
Could you come face to face with me

Isn't it strange
That the world seems to turn away when I try to explain
What's so strange
That two can't be as one and yet another same

I wanna know where you are
Should I pretend and let things be
Yeah I wanna know when what you've done
Could you come face to face with me

Cause it feels like I'm drowning
Feels like I'm drowning without you
(hoe bedenken ze nummers die zo toepasselijk zijn?)I know the feeling
'Cause I haven?t felt this before
And it feels like I'm dying
Feels like I'm dying now I (don?t) know the truth

I hope you don't feel just like me
I hope you don't feel just like me
I hope you're happy
Don't feel just like me
I hope you don't feel just like me
I hope you're happy

Don't feel just like me
I hope you don't feel just like me
Fuck I hope you feel much worse than me
Maybe not so happy

Not so happy, yeah, not so happy, yeah
Not so happy, welcome to my world

Liefs Joy?s

Dag Schatje,

Heb vandaag voor het eerst in lange tijd weer eens een kaarsje opgestoken, dat heb ik een behoorlijke tijd niet kunnen opbrengen. Weet je nog dat ik dat in eerst instantie deed zodat je de weg naam huis kan vinden. Nu was het meer omdat ik weet dat je d?r bent en omdat ik je wil laten weten da tik het echt wel redt. Natuurlijk mag je zolang blijven als je wilt schatje, vindt het eigenlijk wel prettig.

Ooh wat zie ik op tegen morgen !!!
Knuffel van je eeuwige nachtvlinder

Lieve Marcel

Nog 1 nachtje slapen en dan zijn jullie een half jaar weg!
Tijd blijft een idioot iets. Het komt en gaat en houdt er geen rekening mee, hoe druk je het hebt, hoe verdrietig je bent. Het gaat vliegensvlug voorbij of krabbel juist heel zachtjes verder. Het kan zelfs gebruikt worden als een machtsmiddel of juist helemaal niet.
Van de ene kant heb ik tijd genoeg en van de andere kant lijkt het haast of ik zee?n van tijd te kort kom.

Nu lijkt het in elk geval of ik een eeuwigheid te kort kom. Zal blij zijn als de komende twee weken voorbij zijn. Het afronden van m?n schooljaar (heb in elk geval alvast een ruim voldoende voor m?n Engels binnen) en de zomerstop evaluaties zijn dan in elk geval achter de rug. Maar dan nog zal het een gruwelijk langzaam half jaar worden. Vooral omdat m?n tijdsbesef helemaal geklutst is. Dat komt natuurlijk omdat we een hoop feestdagen niet gevierd hebben, grappig eigenlijk hoe je die onderbewust meeneemt en zo het jaar door gaat.
Toch vind ik van alle tijdsmomenten de nacht nog steeds het fijnst. Nu ben ik altijd al een nachtbraker geweest. Ik hou gewoon van de rust van dat moment. Even niet rennen of stompzinnig naar de TV kijken, gewoon de rust van het huis en de straat, het druppen van de kraan (tik tik tik), lekker mijn eigen dingetjes doen. Het is dan lekker koel en niet zo drukkend warm. Warmte is alleen leuk als je met z?n tweede in een koel bos kan gaan wandelen, of lekker zwemmen in de zee. Nu vindt ik er maar weinig aan eerlijk gezegd. Op het balkon is het dan echt niet te harden in elk geval. Pas als de zon weg is kan ik lekker verder met de plantjes.

Kus Joy?s

Dag liefje

ALS LAATSTE STERFT DE HOOP...

Hou vol, hou vol
Want je staat niet alleen
Pas als laatste sterft de hoop
Als laatste sterft de hoop

Als je kind wordt vermist
Dan stort je wereld in
En er is geen dag
Of je denkt aan je kind

Maar je hoopt op een dag
Die je zekerheid brengt
Waar je rust en aanvaarding in vindt

Hou vol voor jezelf
En hou vol voor je kind
Want het leven neemt zijn loop
Hou vol, hou maar vol
Want je staat niet alleen
Pas als laatste sterft de hoop
Als laatste sterft de hoop

Als de bel 's avonds gaat
Dan slaat je hart op hol
Want altijd gloeit er
Dat vonkje van hoop

En als je de slaap
Niet meer vat
Komt weer die eenzaamheid
Want je loopt er niet graag
Mee te koop

Maar hou vol voor jezelf
En hou vol voor je kind
Want het leven neemt zijn loop
Hou dus vol, ja hou maar vol
Want je staat niet alleen
Pas als laatste sterft de hoop
Als laatste sterft de hoop

Dag Vent,

Dat is eigenlijk alles wat ik wil,
het doorslikken van deze bittere pil.
Dat het voorbij is,
een invulling op het gemis.
Antwoord op onze vragen,
en wat meer rust in onze dagen.
Weer controle over mijn gedachten,
niet meer woelen in eindelozen nachten.
Warme armen om me heen,
weg met het gevoel van ? alleen.
Oh als we maar eens wisten,
ja wisten we maar wat.
Dan huil ik mijn ogen weer nat,
herinner ik me alles wat ik zogenaamd vergat.
Als wat ik niet kan dragen,
probeer ik weg te jagen.
Het zit nu voor een poosje,
in een heel klein doosje.
Dat doosje draag ik in een kamertje van mijn hart,
daar ligt het te rusten lekker zacht.
Ik weet alleen niet hoeveel nachten,
dat dit doosje nog moet wachten.

Truste Babeje

Door kapotgeschoten straten
zonder vader, zonder land
loop je hulpeloos verlaten
aan je moeder's warme hand

Als een schaap tussen de wolven
naar bestemming onbekend
en niemand ziet hoe klein je bent
niemand ziet hoe klein je bent

Morgen zal het vrede zijn
en zal de zon je strelen
zal de wereld weer een speeltuin zijn
en kun je rustig spelen

Na de winter komt de lente
wordt de grijze lucht weer blauw
maar al ben je uit de oorlog
gaat die oorlog ook uit jou?

Mooie ogen zijn vergiftigd
zijn aan het geweld gewend
en niemand ziet hoe klein je bent
niemand ziet hoe klein je bent

Dag lieverd,

Onze Nic is even op vakantie ?hoezo jaloers :-)? Maar ze heeft haar mobieltje mee dus ik kan haar indien nodig gelukkig wel bereiken. Hopelijk geniet ze er van want ze heeft het echt onwijs verdient. Rol snel m?n bedje in want wil morgen optimaal van de zon genieten. Vind woorden zoals genieten nog steeds heel erg vreemd in mijn oren klinken.

Zoen van je meiske
En liefje al je het nu echt helemaal niets vindt, dat ding kan er zo weer uit ;-)

Dag liefje,

Dag Liefje,

Maar dat wil niet zeggen dat ik klaar ben. Moest alleen broodnodig mijn doelen en prioriteiten herzien. En dan net dat ene berichtje in het gastenboek of dat ene telefoontje, dat is dan precies de tricker. Het dondert en bliksemt net zo hard in dat koppie van mij als buiten in die hemel zo blauw en grijs. Maar het ontdooit mijn hart van ijs. Weet je nog m?n lief; grijs is geen negatieve kleur vooral niet met appeltjes groen.voor de buitenwereld was mijn hart even gesloten, maar jou heb ik nooit verstoten. Het zong net als de vogeltjes een zacht lied, maar nu eentje van stil verdriet. Ik moest gewoon even de zon op mijn lichaam voelen, los van jou. Een briesjes, als zachte vingertoppen dat fluistert hoeveel ik van je hou. Hoewel een klein stemmetje in mijn hart fluistert dat je bent overleden, ik ben dat zeker niet. Mensen in mijn omgeving zullen dat ook zeker bevestigen. Ik zag het bijna als verraad, althans zo voelde het soms, maar dan dacht ik weer, nee mevrouw van Lieshout, die vent van jou zou niet anders willen. Vertel me dat je niet anders wil schatje ?

Kus Joy?s

Oja :-), de reden dat ik vandaag eigenlijk begon te schrijven (Oeps bijna vergeten) is dat Nic en ik precies op de zelfde dag jarig zijn. Nou als jij nu nog in toeval geloofd ? ik ben in elk geval zwaar overtuigd.

Ik heb geen afscheid durven nemen. Want afscheid nemen dat doet pijn. Ik wilde je niet echt verlaten. Maar even op mezelf zijn. Om na te kunnen denken, uit te zoeken, bij te tanken. En om te ontdekken of ik nog van je hou

Hoewel ik steeds aan je moest denken. Ben ik toch bij je weggegaan. 'k Had geen behoefte aan een ander. Maar 'k wou alleen bij jou vandaan. Om na te kunnen denken, uit te zoeken, bij te tanken. En om te ontdekken of ik je missen zou

Alles geprobeerd om jou maar te vergeten. Overal geweest en ik sliep met iedereen. Nooit geaccepteerd dat ik steeds heb geweten. Van jou hou ik het meest, ik kan er niet omheen. Zonder jou ben ik alleen

Ik wil weer dag en nacht bij jou zijn. Ik ben nu alle twijfels kwijt. Ik ben wat langer weggebleven. Maar ik gebruikte al die tijd. Om na te kunnen denken, uit te zoeken, bij te tanken. En om te ontdekken hoeveel ik van je hou

Ik wou je niet verlaten
Ik sloeg niet op de vlucht
Ik had alleen behoefte
Aan wat frisse lucht

Kom bij me zitten sla je arm om me heen en houd me stevig vast. Al die gezichten bekend maar beleefd of ik een vreemde was Vanavond. toont dat het leven zijn ware gezicht

Kom bij me liggen sla je lijf om me heen ik heb het koud gehad We moeten winnen, de schijn is gemeen en wordt van ons verwacht. Vanavond toont de liefde haar ware gezicht
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door

Kom bij me zitten sla je arm om me heen en houd me stevig vast Al die gezichten en en jij alleen zoals je gister was. Vanavond toon jij je ware gezicht

Kom bij me liggen sla je lijf om me heen ik heb het koud gehad Je hoeft niks meer te zeggen de waarheid spreekt al uit ons oogcontact Vanavond tonen wij ons ware gezicht
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door

Iedereen kijkt maar niemand zegt wat hij denkt Iedereen kijkt maar niemand is wie je denkt en het is zo ......... stil in mij

Geen emoticon, zo stil is het

Every finger in the room. Is pointing at me. I wanna spit in their faces. Then I get afraid what that could bring. I got a bowling ball in my stomach. I got a desert in my mouth. Figures that my COURAGE. Would choose to sell out now

I've been looking for a savior. In these dirty streets. Looking for a savior. Beneath these dirty sheetsI've been raising up my hands. Drive another nail in. Just what GOD needs. One more victim

why do we crucify ourselves
every day i crucify myself
nothing i do is good enough for you
crucify myself
every day
i crucify myself
and my HEART is sick of being
in chains

Got a kick for a dog. Beggin' for LOVE. I gotta have my suffering. So that i can have my cross. I know a cat named easter. He says will you ever learn . You're just an empty cage girl. If you kill the bird

I've been looking for a savior. In these dirty streets. Looking for a savior. Beneath these dirty sheetsI've been raising up my hands. Drive another nail in. Got enough GUILT to start . My own religion

I've been looking for a savior. In these dirty streets. Looking for a savior. Beneath these dirty sheetsI've been raising up my hands. Drive another nail in. Just what GOD needs. One more victimI CRY

I've been looking for a savior. In these dirty streets. Looking for a savior. Beneath these dirty sheetsI've been raising up my hands. Drive another nail in. Just what GOD needs. One more victim

I've been looking for a savior. In these dirty streets. Looking for a savior. Beneath these dirty sheetsI've been raising up my hands. Drive another nail in. Just what GOD needs. One more victim

Why do we
Crucify ourselves
Everyday

Never going back again. Crucify myself. Again you know. Never going back again to. Crucify myselfeveryday

Ik schuif het allemaal ff door naar morgen. Ben gewoon ff te moe en te verdrietig.
Kus Joy?s

Dag lieverd,

Gelukkig was er deze week een nacht dat ik zonder slecht gevoel gewoon mocht overslaan. De Meimarkt, een vrijmarkt die midden in de nacht begint en waarvan het sinds jaar en dag de traditie is om deze ?s nachts te bezoeken en door te gaan tot de zon weer hoog aan de hemel staat en tot elke kraam hebben gehad. Eindelijk een evenement die prima aansluit bij mijn ritme of het gebrek hieraan :-).
De avond daarvoor ben ik nog met je maatjes op stap geweest en ook dat deed me heel erg goed. E z?n nieuwe appartement gezien, je zou het helemaal te gek, het straalt onderveer de zelfde sfeer en warmte uit als bij ons. Nog steeds heel erg vreemd om al dit soort dingen alleen te doen, maar het lijkt haast alsof het wend. Binnenkort even kijken of we je platenspelernaald kunnen vervangen want deze is versleten, want ik mis de muziek.

Morgen een drukke dag in elk geval. Eerst naar school en dan als de bliksem naar Hilversum voor een interview. Slaap zacht lief.

Kus Joy?s

I get up in the evening
and I ain't got nothing to say
I come home in the morning
I go to bed feeling the same way
I ain't nothing but tired
man I'm just tired and bored with myself
hey there baby, I could use just a little help

you can't start a fire
you can't start a fire without a spark
this gun's for hire
even if we're just dancing in the dark

message keeps getting clearer
radio's on and I'm moving round the place
I check myself out in the mirror
I wanna change my clothes my hair my face
man I ain't getting nowhere
just sitting in a dump like this
there's something happening somewhere
baby I just know that ther is

you can't start a fire
you can't start a fire without a spark
this gun's for hire
even if we're just dancing in the dark

you sit aroud getting older
there's a joke here somewhere and its on me
I'll shake this world off my shoulders
come on baby this laughs on me

stay on the streets of this town
and they'll be carving you up alright
they say you got to stay hungry
hey baby I'm just about starving tonight
I'm dying for some action
I'm sick of sitting 'round here
I need a love reaction
come on now baby give me just a look

you can't start a fire
you can't start a fire without spark
this gun's for hire
even if we're just dancing in the dark

Lieve Marcel,

Heb me er ook weer over verbaasd dat wanneer je hardop filosofeert en reflecteert je dan pas echt een aanzet doet naar het achterhalen van wie je bent of het verwerven van bepaalde inzichten in een situatie of een proces waar je inzit. Het versterkt je levensvisie. Het hardop uitspreken van ? is werken aan ? (zijn we tot de conclusie gekomen), hou je het voor jezelf dan blijft het bij jezelf. Natuurlijk moet je wel vervolgens (en dat is vaak o zo moeilijk en de valkuil waar we inclusief ikzelf in blijven zitten) concreet stappen ondernemen. Ik weet van mezelf dat ik behoorlijk geneigd ben dingen voor mezelf uit te schuiven en mijn conclusie is dat ik terug moet naar mezelf. Daar waar eigenlijk mijn wortels liggen van wie ik ben.

Dat valt niet altijd mee voor iemand zoals ik. Vechten voor een ander prima, daar ga ik voor. Maar als het erop aankomt om mezelf te profileren op een positieve manier, los waarvan ik vandaan kom en dingen die ik in mijn leven heb meegemaakt dan ben ik snel geneigd om af te haken en heb ik meer zoiets van ach laat maar, wie ben ik eigenlijk en wat heb ik te vertellen.
Mijn verhaal is mijn middel om die dingen te vertellen waar ik waarde aan hecht. Ook is ?zielig? zijn een rode lijn in mijn leven voor alles waar ik voor wil vechten. Een ervaringsdeskundige heet dat met een mooi woord geloof ik :-). Terwijl als je het me op de man af vraagt ?vindt jij jezelf zielig?? Dan is mijn antwoord volmondig ?NEE!!!? Het is alleen een veilig etiket om die dingen te bereiken die ik wil bereiken. Nee, omdat ik denk dat dingen om een reden gebeuren en dat deze cruciaal zijn voor het individuele leer- en groeiproces, voor jezelf en de manier waarop je nadien in het leven komt te staan. Hoewel het niet altijd even duidelijk is kun je met de juiste belichting overal iets positiefs uithalen voor jezelf. Pak je die les de eerste keer niet dan krijg je er nog ??n net zolang tot je de les wel pakt.
Wat mijn leerdoel en valkuil is in dit leven is me nog niet helemaal duidelijk maar het begint langzaam maar zeker steeds meer vorm te krijgen. Ik weet alleen dat alle shit in ons leven en met name de hoeveelheid en heftigheid (understatement) uiteindelijk echt wel ergens toe dient. Ik ben een beetje hardleers dus had misschien wel net wat meer shit nodig dan een ander, maar daardoor sta ik nu wel op dat punt waar ik sta.
Heb ik verdriet? ?JA?. Soms zelfs zo heftig dat ik er letterlijk van moet overgeven. Ben ik zielig NEE! Zonder verdriet geen lessen. Hou ik van de aandacht rondom een bepaald proces, ik geloof van wel, omdat ik dan heel na?ef denk dat het tot een hoger doel lijdt of omdat ik dat verdient heb en er recht op heb, maar is dat eigenlijk wel zo? Plakken mensen zichzelf een etiket op, of laten ze dit maar al te graag gebeuren omdat dat eigenlijk wel heel erg veilig en prettig vinden? En vanuit welke motivatie doen we dit, en tot hoever zijn we onszelf daar bewust van. De positieve bewuste motivatie die we graag breeduit verkondigen aan de wereld of de onderbewuste negatieve motivatie die veilig en diep in onszelf zit weggestopt? Misschien wel beide en dat is niet erg als we het maar weten.
Bedankt schatje dat je dat je me dat bent komen vertellen. Heel lief en zachtjes in een droom. Een droom van rode aarde en wit/gele vlinders. Je was er weer, je was er echt weer. En dankzij mijn meisjes is me een hoop dingen weer een klein stukje duidelijker geworden.

Hersenspinsels van jou meiske, Kus Joy?s

Dag schatje,

Deel 2
Bij ons hotelletje om de hoek zit een Ierse pub wat natuurlijk altijd perfect is om heerlijk te babbelen met elkaar. Gewoon over alles en over niets maar daar vertel ik je morgen meer over. En ?s nachts natuurlijk schrijven. Terwijl de stadse geluiden van de nacht die ik zo heerlijk geruststellend vindt dat de wereld verder draait. Langzaam flitsen de nachten voorbij die we samen in een hotel hebben doorgebracht wat een zacht gevoel van eenzaamheid en mooie herinneringen met zicht meebrengt. Uiteraard de volgende ochtend te laat m?n bed uit was voor het ontbijt. (de nacht ervoor hadden we niet zo goed geslapen want de verwarming van het hotel was kapot en het was echt ontzettend, en als ik ergens een hekel aan heb ? maar goed dat neem je er dan gewoon bij op zo?n moment) Regelen die twee schatjes een heerlijk ontbijt op bed. Heerlijk gewoon, erg decadent maar daar hou ik wel een beetje van eigenlijk. Daarna lekker douche en vervolgens dingen gaan bekijken die we graag wilde zien. Ook nu werkte het weer weer prima mee. ?s Ochtends een flinke hoosbui, maar zo gauw we een voet buiten ons hotelletje zetten was het gelijk weer droog. Lekker slenterend door de stad op zoek naar een puntzakje friet die je dus echt niet zo makkelijk kan krijgen als we verwacht hadden. Maar het moest en zou een puntzak zijn dus daar gaan we dan ook voor. Het leuke is dan ook dat we dat alle drie hebben, weer lekker op een lijn. Manneke Pis hebben we lekker gelaten voor wat het was vooral omdat we tijdens de riool tentoonstelling hem eigenlijk toch al gezien hadden. En hoewel er een mooie geschiedenis achter zit, blijft het maar een klein beeldje waar een straaltje water uitkomt. Ondertussen zijn we alle drie behoorlijk moe, het is niet alleen het slenteren, maar tel daar twee korte nachten bij en intensief praten met elkaar dan ben je eigenlijk toch weer erg blij wanneer je naar huis kan. En alsof het zo hoorde te zijn begon het toen zachtjes te miezeren. Nog lekker een bakje koffie (je reinste slootwater maar goed) en een stuk gebak bij de grens en we zijn weer lekker thuis.
Inhoudelijk wil ik je nog veel meer vertellen, maar het lijkt me beter om het allemaal een beetje te doseren. Dat kan best tot morgen wachten. Het staat allemaal al op papier, moet het alleen nog uittypen.

Dikke zoen Joy?s

Dag lieverd,

Kus Joy's

Tell me how am I suppose to live without you, Now that I've been lovin' you so long. How am I suppose to live without you. How am I suppose to carry on. When all that I've been livin' for is gone

Volumia, Hou me vast

Niemand weet waarom er sterren vallen. Niemand weet waarom de dood ons volgt. Niemand weet waarom er mensen slapen in de kou, maar ik weet dat ik van je hou.

Hou me vast, leg m'n hoofd lief op je schouder. Hou me vast streel me zachtjes door mijn haar.Hou me vast, soms wordt het allemaal eventjes te veel en bij jou zijn...is dan alles wat ik wil.

Niemand weet waarom geluk soms wegwaait. Niemand weet waarom een bloem verwelkt. Niemand weet waarom jij de enige bent die ik vertrouw, maar ik weet dat ik van je hou.

Hou me vast, leg m'n hoofd lief op je schouder. Hou me vast streel me zachtjes door mijn haar.Hou me vast, soms wordt het allemaal eventjes te veel en bij jou zijn...is dan alles wat ik wil.

Vraag me niets, zeg me niets, sla je armen om me heen. Praat niet met me, hou me stevig vast. Woorden schieten toch tekort, als ik m'n hart bij jou uitstort. Praat niet met me, hou me stevig vast.

Hou me vast, leg m'n hoofd lief op je schouder. Hou me vast, streel me zachtjes door mijn haar.Hou me vast, soms wordt het allemaal eventjes te veel en bij jou zijn...is dan alles wat ik wil.

Goedemorgen schatje,

Toen ik thuis kwam lag er nog een vervelend klusje op me te wachten. Iets wat ik vakkundig al een aantal weken voor me uit aan het schuiven was. Huiswerk. Daar ben ik eigenlijk tot diep in de nacht / ochtend mee bezig geweest. Ach het verzet de gedachten zullen we maar zeggen. Een opdracht (eigen schuld hoor) vond ik wel moeilijk om te doen. We hebben een opdracht waarbij we een welzijnsweb (internet) moeten maken, en ik heb in overleg met mijn docent voor jullie website gekozen. Beetje onzin natuurlijk om twee websites op te zetten. Tja dan moet je ineens alles heel pragmatist gaan bekijken. Heb echt wel een paar keer moeten stoppen. Kopje thee en een peukje d?r bij, en die ene vraag; Waarom. Gevolgd door de vraag waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen. Des al niet te min ben ik wel tevreden over het eind resultaat. Zowel in het echt als op papier. Ik krijg jullie er niet mee terug maar ik haal er wel heel erg veel troost en voldoening uit. En zonder deze website had ik nooit al die mooie mensen leren kennen, dus dat moeten we dan maar als een heel klein mini pluspuntje zien in deze duisternis.
Nu ga ik als een speer douche en dan naar school. En jou spreek ik vannacht weer.

Dikke zoen Joy?s

Dag lief,

Vandaag heb ik een exemplaar van de margriet thuisgestuurd gekregen. Heb er echt een uur naar zitten staren; ben ik dat en gaat dit over jullie? Het verhaal en een foto er bij, maar heb nog steeds niet het idee dat het over jullie gaat en dat ik de persoon ben die het verteld. Ik herken mezelf in de foto en het verhaal maar ik zie mezelf en jullie niet staan. Alsof het over een vreemde gaat en niet omdat ze mij of jullie niet goed hebben neergezet. Het is gewoon heel erg onwezenlijk. Zoals elke dag en alles wat ik doe nog steeds onwezenlijk is. Ik denk aan jullie, droom van jullie, ga door met mijn leven en val weer terug. En zolang we geen antwoorden hebben zal dit ook wel zo blijven.

Mis je, hou van je en denk aan je, XXX joy?s

Floyd, Pink , Comfortable numb

Come on, now.
I hear you're feeling down.
Well I can ease your pain,
Get you on your feet again.

Relax.
I need some information first.
Just the basic facts:
Can you show me where it hurts?

There is no pain, you are receding.
A distant ship's smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can't hear what you're sayin'.
When I was a child I had a fever.
My hands felt just like two balloons.
Now I got that feeling once again.
I can't explain, you would not understand.
This is not how I am.
I have become comfortably numb.

Ok.
Just a little pinprick.
There'll be no more --Aaaaaahhhhh!
But you may feel a little sick.

Can you stand up?
I do believe it's working. Good.
That'll keep you going for the show.
Come on it's time to go.

There is no pain, you are receding.
A distant ship's smoke on the horizon.
You are only coming through in waves.
Your lips move but I can't hear what you're sayin'.
When I was a child I caught a fleeting glimpse,
Out of the corner of my eye.
I turned to look but it was gone.
I cannot put my finger on it now.
The child is grown, the dream is gone.
I have become comfortably numb.

Dag schatje,

Heb een beetje het idee dat er op dit moment bij alle vermissingen in het buitenland ontwikkelingen zijn of aanknopingspunten behalve bij ons. (Weet niet tot hoever dit objectief is, maar zo voelt het nu eenmaal) Natuurlijk ben ik echt heel erg blij voor de andere families, maar voel toch onderbewust zo nu en dan een steek. Niet dat ik dat wil of dat ik daar trots op ben, integendeel. Maar wanneer krijgen wij eens iets te horen, maakt niet uit hoe klein? Er zijn nog steeds veel aanslagen in de Filippijnen en nieuws daarover is met heel die verschrikkelijke toestand in Irak behoorlijk naar de achtergrond gedrongen, zoals wel met meer dingen het geval is. Natuurlijk moet de massamedia ook prioriteiten stellen. Maar ik vraag me wel degelijk af hoeveel mensen eigenlijk in de gaten hebben hoe heftig het er daar aan toe gaat op dit moment. Nu zijn er zoveel communicatie middelen en naar zeggen viert de objectieve media zijn hoogtij (Duhuhu), maar ik geloof niet dat we maar voor 5% een idee hebben wat er allemaal in wereld speelt. Van de ene kant is dat natuurlijk ook goed, omdat mensen nu eenmaal er niet voor gemaakt zijn om alle ellende van de wereld op zich te nemen. Maar van de andere kant zouden dingen zoals dit dan misschien dan minder frequent voorkomen. Ik weet niet of jullie je hadden laten tegenhouden hoor. De Filippijnen heeft nog steeds heel erg veel moois te bieden. Volgens de lonley planet (jouw bijbel) het laatste stukje paradijs op aarde. Het is gewoon zo?n ontzettend verdeeld land en wie houdt er op voorhand rekening mee wat jullie is overkomen.

Een lekgestoken meisje, Kus Joy?s

Lieve Marcel

Ik zal bij je terugkomen
En het zal een jaar feest zijn
De mensen willen mij omarmen
De wind zal mij groeten
En ik zal op je handen drijven

Ik ben lang genoeg alleen geweest
Ik speel met het droevige touw van de tijd
Huil lach praat en een beetje huil lach
Leer de buigzaamheid van het verdriet
Ik zal bij je terugkomen als een schip

Kus van je meiske

Dag Lieve vent,

Nu dacht ik gisteren dus dat we eindelijk van al die zogenaamde feestdagen afzijn. Maar misschien ben ik wel de belangrijkste van allemaal vergeten ... Zondag is het moederdag en natuurlijk heb ik vandaag ook regelmatig aan Klaas gedacht. Hoe symbolische kun je jarig zijn dan op bevrijdingsdag. Ben erg benieuwd hoe de familie en vrienden van Klaas hier mee om gaan en of ze bij elkaar de steun kunnen vinden die iedereen zo hard nodig heeft. Dan prijs ik me in elk geval wederom erg gelukkig dat ik zo?n goed en fijn contact heb met de vrienden en familie van Marcel. Kan me mijn leven niet meer voorstellen zonder hun.
Maar eens kijken of ik in de loop van het weekend niet op en neer kan crossen naar Wemeldinge. Wat een akelige dag moet dit toch weer zijn voor Ma en Pa Wilderom, en natuurlijk ook voor Nettie. Zo stil in hun huisje zonder de jongens die even op de koffie komen. Hopelijk zorgt Rien voor wat leven in de brouwerij, maar daar hoef ik me vast niet druk over te maken :-) Dat is die kleine knuffel wel toevertrouwd. Hoop ook dat het weer dan wederom net zo mooi is als gisteren. Wilde vandaag eigenlijk de plantjes op het balkon water geven maar toen ik nog eens naar buiten keek had ik zoiets van nou ik denk dat het weer dat vandaag zelf wel regelt. Zo heeft dit kikkerlandje toch nog wat voordelen.

Weet niet of meer mensen dat hebben maar ik slaap ook meestal beter als het regent. Klinkt als een heerlijk clich? uit een liedje maar zoals met de meeste clich?s zit er altijd wel weer een kern van waarheid in.
Slaap zacht babeje

Lieve Marcel,

Nic had die avond een afspraak met Westervoort en ik croste lekker door naar A?dam. Ben zo maar in een keer goed gereden. Ben helemaal trots op mezelf :-). Het doet me altijd zo goed om weer bij Bart en Ineke te zijn. Natuurlijk eerst lekker updaten met elkaar. E-mail is een geweldig medium maar als je dan weer bij elkaar bent dan merk je pas hoe gebrekkig dat communicatie op die manier eigenlijk is. Er gaat toch niets boven persoonlijk contact. Het is veel echter, en je bent veel makkelijker geneigd om door te vragen naar details. Zijn ook voor het eerst weer lekker op stap geweest. Ontzettend leuk kroegje (eigenlijk jeugdherberg), goed bandje en nog beter gezelschap. Wat wil je eigenlijk nog meer. Natuurlijk weten we wel wat we nog meer willen maar aangezien dat nog even niet het geval is ? is het roeien met de riemen die je hebt en voor als nog gaat dat redelijk.
Maar nu even een zijsprong; Had het er nog met Nic over dat mensen soms, waarschijnlijk met alle goede bedoelingen hoor, toch erg kwetsend kunnen zijn. Het klinkt soms bijna als een verwijt als we van mensen te horen krijgen, jeetje wat zie je d?r goed uit. Omdat we er niet als een stelletje zombies bijlopen en onszelf gewoon verzorgen wil dat dan zeggen dat we minder verdriet hebben? Jeetje die mensen zouden het gevecht eens moeten zien dat we leveren. En Nic en ik zijn er alle twee van overtuigd dat Charlie en Marcel het niet anders zouden willen. Wij zijn toch hun babejes. Kreeg laats zelfs te horen ?Wat ben jij d?r weer snel boven op? En zoals ik al zei waarschijnlijk met alle goede bedoelingen hoor, maar toch ? omdat we leven, wil het niet zeggen dat we van binnen niet verkild en eenzaam zijn en pijn hebben
Waar was ik ook weer gebleven? Oja prima stapavondje dus. Dat is natuurlijk het voordeel als je met mensen op stap gaat die de stad kennen. Ben zelf ook wel eens in A?dam op stap geweest maar om de een of andere reden kom ik dan alleen in foute kroegen terecht en dan niet dat type foute kroeg waar ik eigenlijk een voorkeur voor heb :-). Het was me al eerder op gevallen hoe makkelijk we van gesprek kunnen wisselen. Van koetjes en kalfjes naar politiek en filosofie naar Marcel en weer terug. Maar het valt me ook iedere keer weer op hoe goed we kunnen zwijgen zonder dat de stiltes vervelend zijn. Blijf het vreemd vinden om in A?dam te zijn zonder jou. Miste ook mijn meisje heel erg. We zijn in elk geval tot de conclusie gekomen dat ze de volgende keer maar weer gewoon meegaat. Miste ook mijn eigen computer. Zou eigenlijk wel net als Nic erg graag een laptopje willen. Dan kan ik schrijven wanneer ik maar wil. Dan kan ik ook eens zeggen, ik ga nu lekker in het zonnetje zitten schrijven, of ik neem hem mee als ik een weekendje weg ga. Waarom zijn in deze tijd van techniek deze dingen nog steeds zo onwijs duur?
De volgende dag (zondag) zijn we lekker met een bootje uit varen gegaan. Gewoon de grachten op en de polder in. We wilde gewoon erg graag van het lekkere weer genieten en niets is zo lekker als een loom boottochtje als je nog een beetje brak bent van de avond daarvoor. Dat zijn echt van die momenten dat ik je zo ontzettend mis en jaloers ben op alle stelletjes die lekker relaxed in het gras langs de kade met elkaar liggen te vrijen en te keuvelen.

Heb het weekend weer veel energie opgedaan en voelde me eigenlijk best wel ok? toen ik in mijn autootje stapte om terug te rijden. Schrok dan ook heel erg toen het twee minuten stil was voor de dodenherdenking. Had er helemaal niet meer aan gedacht. Foei, stoute Joy?s. Normaal ga ik in Tilburg altijd naar de kranslegging en nu was ik in A?dam en het is echt compleet langs me heen gegaan. Morgen is het bevrijdingsdag maar wanneer is het jullie bevrijdingsdag?

Kus Joy?s

Dag Lieverd,

Vandaag nog een mailtje gehad van N. Jeetje, ik herken zoveel in haar van mezelf en omgekeerd. Bijna alsof ik naar mijn eigen verhaal zit te lezen als ik haar dagboek lees alleen dan een wijl terug. Dingen waar zij nu tegen aanloopt zoals Koninginnedag heb ik ook gehad maar dan met Kerst en oud op nieuw, eigenlijk gewoon met feestdagen in het algemeen, want met Pasen had ik er ook weer erg veel last van. Feitelijk kan ik dat woordje ?wijl? maar beter gewoon achterwegen laten.
Kijk dan ook heel erg naar zaterdag uit. Niet allen vanwege N natuurlijk ook omdat ik onze schatjes dan weer zie. Maar ik denk dat de ontmoeting met N heel erg bijzonder gaat worden. Natuurlijk doen we alle twee de dingen op onze eigen manier. Dat kan ook niet anders want we blijven natuurlijk gewoon twee individuen, maar er zit wel degelijk een parallel in. Als ik kijk naar wie ze is en wat ze doet dan denk ik dat ik die herkenning ook had gezien als we beide niet in deze situatie hadden gezeten. Maar ook nu gaat weer de uitdrukking op; gedeelde smart ? Alleen dan zonder smily.

Een paar dag geleden wilde ik je iets vertellen over tickets en paardrijden. Het is echt ongelooflijk wat mensen me allemaal aanbieden via de mail en jullie site. In het begin had ik echt zoiets van NEE dat kan ik niet aannemen, Ik ben niet zielig en ik ga zeer zeker mijn hand niet ophouden. Maar gelukkig heb ik een altijd hele wijze mensen in mijn omgeving. ?Wat als je iemand had ontmoet onder andere omstandigheden en die persoon had gevraagd of je zin had om te komen paardrijden? & ?Wie ben jij om zo?n lief en oprecht aanbod als tickets af te slaan, heb je geld teveel ofzo?? Tja als je het zo stelt ? langzaam maar zeker werd mijn NEE een misschien, en die misschien wordt nu misschien wel een JA. De tickets zijn in elk geval wel geregeld wat eerlijk gezegd heel veel rust geeft. Ze belde me persoonlijk om het te vertellen, wat ook ineens heel vreemd is ? een stem achter een berichtje. Het paardrijden is in A?dam dus kan ik dat misschien weer mooi met andere dingen combineren. Alleen het weekje Gelderland zit er echt niet in (Sorry L) Daar is Brussels voor in de plaats gekomen. Ik zou er ?berhaupt de tijd niet voor hebben, hoewel ik ondertussen echt ontzettend benieuwd ben naar L.
Ze heeft zo onwijs veel voor ons gedaan en doet nog steeds heel erg veel voor ons. Er zijn trouwens wel meer website bezoekers waar ik ondertussen net zo nieuwsgierig naar ben, net als deze mensen dat waarschijnlijk naar mij zijn. Wie weet ? als dit ooit allemaal achter de rug is.
Over een rug gesproken, ik zal die oude botten van mij (en jeetje je wil echt niet weten hoe veel ouder in me nu voel dan 4 mnd geleden) eens lekker te rusten leggen. Ik slaap wel een heel stuk onrustiger dan een maand geleden maar ik ben eigenlijk nooit zo?n hele goede slaper geweest. Als ik eenmaal slaap dan is het goed, dan kan ik letterlijk een gat in de dag slapen. Maar voordat ik slaap ? ben in elk geval eindelijk door dat stomme boek heen waar maar geen eind aan leek te komen, maar wat ik van mezelf toch uit moest lezen.

Dikke knuffel, maar niet te hard hoor ? spierpijn :-(

Lieve schat,

Vandaag waren er een aantal optredens die we graag wilde zien. In het begin stonden we keurig onder de luifel in verband met de regen. Toen het even opklaarde konden we lekker dansen want de temperatuur was best goed vandaag. Ik vindt buitenactiviteiten altijd erg leuk en het was gezellig druk en dat ondanks het weer. Het zonnetje was maar van korte duur. Weersgesteldheid is eigenlijk net zo onvoorspelbaar en wisselvallig als mijn humeur.
Toen begon echt finaal te hozen, echt met bakken uit de hemel. Iedereen schoot de luifels weer onder. Oh als we echt hadden gewild dan hadden we er wel bijgepast hoor en natuurlijk hadden we de bui kunnen zien aankomen dus eigenlijk hadden we onze voorzorg maatregelen kunnen nemen maar nee ? deze twee meiskes niet. We maakte alleen de fout om te gaan springen met een plu in onze handen. Tja dat hadden we dus niet moeten doen. Geen idee wat er precies gebeurde maar natuurlijk eindigde dit in een plas water. Tja toen was het hek van de dam. Paraplu weg en dansen maar. Echt waar lief we zijn natgeregend tot op het bot en het maakte ons helemaal niets uit. Het is lang geleden dat ik me zo goed voelde, bijna alsof ik echt alles van me afdansten. Gewoon dansen in de regen tijdens de loco loco show. Ik weet zeker dat een hoop mensen zich hebben afgevraagd of we zelf niet een beetje loco loco waren of heel erg dronken. Nu geen van beide was het geval, tenminste niet binnen ons inzicht.
Je weet liefje dat ik best een biertje lust maar vandaag was ik dus helemaal nuchter ? sinas only. Was eigenlijk vergeten hoeveel fun je kan hebben zonder drank. Want eerlijk gezegd kan ik me de laatste keer niet herinneren dat ik echt plezier heb gehad zonder een borrel op. Je zou het bijna een openbaring kunnen noemen en het enige wat ik daar voor nodig had zijn mensen om me heen waar ik van hou en een flinke plensbui.

Pas toen de regen wat afnam durfde wat meer mensen voorzichtig in de druppels te dansen. Toen waren wij al een uurtje bezig en hadden het eigenlijk wel weer gezien. Er kwam weer ruimte vrij onder de luifel en wij hebben daar nog even een poging gedaan om op te drogen samen met een warme bak thee en koffie. Maar als je zo nat bent als wij, en geloof me maar we waren dus echt twee verzopen katjes, dan heeft dat geen nut. De terras verwarming deed heel erg z?n best maar nat is nat, daar kan geen verwarming tegenop. Het is zo lekker om dan thuis te komen, alle natte zooi van je af te gooien en lekker te eten. Ik wil je zo graag alles vertellen over de gisteren en vandaag, maarja ? dat zal nog even moeten wachten vrees ik. Eigenlijk is vertellen alleen niet voldoende. Je had er gewoon bij moeten zijn. Ook mijn meiske had het er moeilijk mee om naar huis te gaan. Logisch want ook zei komt nu in een leeg koud huis. Ben in elk geval heel erg blij dat we de afgelopen dagen bij elkaar zijn geweest. We alway?s have the rain ...
Ben veel maatjes van je tegengekomen. Gelukkig hadden die allemaal zoiets van tja dat is Joy?s, lekker laten gaan gewoon en ik weet zeker dat jij het zelfde zou hebben. Zal er wel een kleine verkoudheid aan overhouden maar zelfs dat kan me eigenlijk niet boeien op dit moment.

Dikke zoen en alles wat ik hier niet kan neerschrijven van jouw verzopen katje

Dag vent,

Vanavond een weekendje weg geboekt met mijn Meisjes. Brussels! Kijk er echt heel erg naar uit. Ff girltalk and girlythings. Precies wat we alle drie nu even nodig hebben. En een goed voorbeeld doet goed volgen heb ik altijd geleerd.

Ik heb je nog ontzettend veel te vertellen en ben nu echt te moe (tickets, paardrijen enz enz). Natuurlijk omdat ik vannacht nauwelijks heb geslapen. Heb een logeetje en die ligt al lekker in bed. En dat is precies wat ik nu ook ga doen.

Zoen Joy?s

Voor mij rood maar voor een van mijn meisjes blauw. Maar ook dit bijzondere meisje verdient een icoontje, zelfs als hij blauw is.

Lieve schat,

Gelukkig heeft het weekend ook hele mooie en goede dingen gehad. Een vriendinnetje van je is langs geweest. Ze heeft van jou ooit een cassette bandje gehad. Zelf heeft ze hier de afgelopen maanden heel veel steun aan gehad en wilde dit graag met me delen. Op het moment dat ze bij me was ging het wel. Maar later kreeg ik het toch echt even te zwaar gewoon. We hebben in elk geval afgesproken om eens samen te gaan wandelen. Dat doen we graag wandelen. En K kan nu praktisch niet door een bos heen lopen zonder aan je te denken, zelf ben ik al helemaal niet meer gaan wandelen sinds jij weg bent. Heb het nog niet kunnen opbrengen om naar het bandje te luisteren. Misschien morgen als jullie mam er is en we lekker de flat eens onder handen gaan nemen.

Wat ook goed was dit weekend was het kinderfeestje bij onze website ontwerper. Zijn dochtertje werd 7. Hun zoon is net zo?n lekkere rat als jullie Rien. Ik heb een po?ziealbum voor kaar gekocht. Ik weet dat ik dat zelf erg leuk vond als klein meiske en dat daar mooie herindringen aan mooie mensen in staan. Ik mag als eerste in haar po?ziealbum schrijven. Een mooi moment om terug te gaan naar mijn eigen jeugd. Want natuurlijk kun je geen gedichte daarin schrijven zonder even inspiratie op te doen bij mezelf.

M?n maatje is in elk geval goed aangekomen op zijn vakantie adres. Ik zal hem erg missen want ook hij is iemand waar ik heel erg veel steun van krijg. Vooral de afgelopen dagen heeft hij me echt met raad en daad bijgestaan. Je kent me he schatje. Deze eigen wijze muts vindt het oh zo moeilijk om hulp te vragen. Ook ons meiske uit A?dam had dit prima in de gaten net als nog wat andere mensen uit mijn omgeving. Of ik nu wilde of niet ik kreeg echt van alle kanten steun. Gelukkig had iedereen ook prima in de gaten wanneer het even niet uit kwam. Dan kon ik weer slapen, uren slapen. Sommige van deze slaapuren waren erg onrustig. Een soort verdriet verwerking en het overdenken van mezelf en mijn handelen. Goede dingen en dingen waar ik niet zo blij mee ben, maar die worden nu in elk geval wel aangepakt. Soms moet je eerst diep gaan om verder te komen. Maar nu weer terug naar mijn fijne droommomenten. Dan was je gewoon weer zo sterk bij me. Soms werd ik er heel rustig van maar er waren ook momenten dat ik het heel eng vond. Ben dan ook erg benieuwd wat deze nacht brengt.

Hou van je, XXX Joy?s

We get some rules to follow
That and this, these and those
No one knows
We get these pills to swallow
How they stick in your throat
Taste like gold
Oh what you do to me
No one knows

I realize you?re mine
Indeed a fool am I
I realize you?re mine
Indeed a fool am I

I journey through the desert
Of the mind with no hope
I follow
I drift along the ocean
Dead lifeboat in the sun
And come undone
Pleasantly caving in
I come undone

I realize you?re mine
Indeed a fool am I
I realize you?re mine
Indeed a fool am I....I

Heaven smiles above me
What a gift here below
But no one knows
The Gift that you give to me
No one knows

Lieve Marcel,

Een paar weken geleden heb ik het goede voornemen gemaakt om de balans is mijn leven terug te vinden. Dat is heimelijk mislukt. Maar ik heb ook geleerd dat je 100 keer op je bek mag gaan als je maar 101 keer weer probeert om overeind te komen. Aangezien ik nu met poging nummer 2 begin heb ik nog even te gaan :-). Heb in elk geval de behoefte om mezelf weer eens geheel op te lappen. Hoe ik dat ga doen weet ik nog niet helemaal, maar daar zal vanzelf een oplossing voor komen.

Morgen ga ik in elk geval weer naar jullie pap en mam. Ze hebben slecht weer beloofd dus helaas kan ik niet met Rien de auto wassen. Jullie mam heeft al gezegd dat ze ook snel weer een keertje naar Tilburg komt om te poetsen. Ik had al zo?n vermoede dat ik daar niet onderuit zou komen :-). Dat wordt dus prepoetsen.

Ben vandaag niet zo spraakzaam en ga nu naar bed. Ik zie je morgen weer.
Dikke kus Joy?s

Dag lief,

Twee boeken terug begon een hoofdstuk waarvan ik me afvroeg is dit nu op dit moment voor mij geschreven? Ik vond het echt website waardig. Toen dacht ik nog ? maar ik kan toch niet zomaar een bladzijde uit een boek gaan overschrijven. Maar die mening heb ik herzien. Als mijn dagboek er een geweest was van papier in plaats van op de pc, dan had ik die bladzijde zeker gekopieerd en bijgevoegd. Net zoals je in een dagboek kaartjes plakt, tickets als je ergens geweest bent, foto?s of andere moment opname. Dus waarom nu niet? Waarschijnlijk mag het helemaal niet (niet uit deze uitgave mag enz enz enz) Hopelijk zien ze het als ?n citaat. Zal ook keurig een auteur en titel vernoemen.

Volgens Aristoteles beweerde Paron dat alles in de tijd begint en ophoudt te bestaan, dat de tijd alle kennis heeft, maar eveneens het toppunt is van onwetendheid, omdat in de tijd uiteindelijk ook alles wordt vergeten. Ik heb geprobeerd weerstand te bieden aan de tijd en aan de vergetelheid, mijn zwakke vurige en tevergeefse verzet, maar de dood, die met de een of andere absurde reden mij heeft uitgekozen om als zijn getuige dienst te doen, laat mij elke dag weer zien dat ophouden te bestaan, dat sterven de enige vorm is waarin vergetelheid in de tijd uitkristalliseert.
Ik kan geen van beide vergeten, noch de vergetelheid, nog de tijd, omdat ik hun stoffelijk toeverlaat ben. Zou de tijd bestaan als ik er niet naar zou vragen? En de vergetelheid, als ik me niet zou herinneren dat die bestond?
Ik weet heel weinig dingen: dat ik ook gemaakt ben van vergetelheid en tijd; dat ik plaatsvindt; dat ik nauwelijks meer weet dan mijn eigen beperkingen; dat ik in laatste instantie niet met zekerheid zou kunnen zeggen war er wel of niet in werkelijkheid bestaat, en ook niet of dat wat alleen in de herinnering leeft ook op een andere manier leeft en ons kan beschermen tegen de onrust die wordt veroorzaakt door het besef dat we weten dat we werkelijk leven.Evenmin of ?werkelijkheid? betekend ?onderworpen aan de tijd en vergetelheid?.

Was echt helemaal ondersteboven van dit stuk, en nu ik het zo zit over te typen in het nachtelijk uur, ben ik er wederom van onder de indruk. Er zit een ezelsoor, waar ik eigenlijk een enorme hekel aan heb, op deze pagina. Heb het boek weggelegd en de volgende dag weer de zelfde bladzijde gelezen evenals de dag ernaar. Het leek bijna alsof ik op deze bladzijde in dit boek een antwoord kon vinden. Mensen zeggen wel eens je leeft zolang men je herinnerd. Nou mijn lief, dan heb je nog een lang en rijk leven voor de boeg, en is tijd op slag relatief. Laat staan als je straks terug bent, dan staat vergetelheid gelijk aan onsterfelijk.

Veel lief Joy?s

De tweede alinea is een citaat uit:
Hoofdstuk 23, bladzijde 157
Op jacht naar de laatste wilde man
Oorspronkelijke titel: A la caza del ultimo hombre salvaje
(Dat klinkt toch veel mooier h??)
Schrijfster: Angela Vallvey
ISBN 90 5333 9205

Lieve Marcel,

Slaap zacht lieverd, terwijl ik waak. Jou nachtvlinder

Dag Lief,

ik lig op m'n rug in het gras
en aanschouw de maan
ik vraag haar of zij misschien weet
waarom wij bestaan
waarom we worden geboren
en straks weer gaan
maar ze zwijgt
en kijkt me lachend aan

laat me zien
waar ik voor leef
laat me voelen
wat ik geef
??n moment zodat ik weet
dat alles niet voor niets is
geweest

je kunt je eigen regels maken en bepalen
daar in ben je vrij
het spel begint en dat het eindigt is gegeven
maar daar blijft het bij
er is geen schuld maar elke stap,
heeft consequenties voor iedereen
en toch speel je dit spel alleen

oh ik kan maar niet bevatten
waar en waarom ik hier ben
zoekend naar een antwoord op een vraag die niemand kent
oh ik wil dit spel best spelen
maar hoe moet dat
als ik niet weet wat het doel is
moet ik dan blind geloven
dat het zo z'n reden heeft.

dat geen mens mij kan vertellen
waarom ik dit leven leef
en dat alles hier dus neerkomt
op vertrouwen
en dat ik net dat gevoel mis

laat me zien
waar ik voor leef
laat me voelen
wat ik geef
??n moment zodat ik weet
dat alles niet voor niets is
geweest

Dag Lief,

Lieve Marcel,

Het zelfde heb ik momentheel met tolerantie. Er is vannacht fiets door de ruit gegooid. Normaal zou ik hier helemaal van over de emmer zijn gegaan. Nu had ik zoiets van, tja die dingen gebeuren als je op een stapperroute woont. Die mensen moeten gewoon nog heel veel leren en uiteindelijk zien ze of het licht of ze krijgen vanzelf de rekening gepresenteerd. Persoonlijk hoop ik op het eerste. Maar sta er niet van te kijken dat wanneer er straks iets anders gebeurd ik dan misschien wel compleet over de flos ga. Ben op dit moment gewoon een beetje moeilijk voorspelbaar. Een van de weinige rechten die ik heb op dit moment.
Omdat we op zolder wonen had ik er nog niet eens iets van meegekregen. Als Joy?s slaapt dan kan de wereld vergaan, ik slaap overal doorheen. Was dan ook zwaar verbaast toen ik vanmiddag door de politie m?n bed uit werd gerammeld. Waarschijnlijk niet half zo verbaast als hun. ?Heeft u er doorheen geslapen mevrouw?? Uhhh blijkbaar wel. Het was al laat in de middag toen ze me wakker belde :-). ?En u heeft dus al die tijd geslapen?? Ja, ik moest wat slaap inhalen :-). Gelukkig kwam er een huisgenoot aanlopen (die kwam net van het hoofdkantoor van de politie af) die wel meer informatie had voor de agenten. Na een vriendelijke welterusten kon ik weer gaan hahahaha. Tja kleine meisjes hebben nu eenmaal veel slaap nodig en daarbij ben ik ontzettend verkouden van het weer dat steeds omslaat. Ben vanavond dan ook lekker thuis gebleven en tv gekeken. Dat doet een mens ook wel weer eens goed.
Een van de films was wel erg heftig. Het ging over motorrijders in Afghanistan (als ik het goed heb) die gekidnapt zijn. Moest natuurlijk gelijk aan A denken. Vroeg me ook gelijk af hoe realistisch dat de film was. Ze hadden in elk geval een mooie karakter omschrijving van de autoriteiten neergezet. Daar kon ik me prima mee vereenzelvigen. Of dat correct en objectief is dat is ten tweede, maar geloof me maar schatje dat ik het script voor een groot gedeelte zelf had kunnen schrijven.

Had het weekend graag naar jullie mam gegaan maar moet helaas werken. We hebben nu een afspraak gemaakt voor volgend weekend. Het is wel moeilijk ? weer een ?feestdag? zonder jullie. En wat ik voornamelijk moeilijk vindt is dat er dit weekend een paastoernooi is (darten) verleden jaar heb jij, samen met een goede bekende van mij, dit toernooi gewonnen. Je was zo onwijs trots en nu ben je er niet om de titel te verdedigen. Zal het dan ook erg moeilijk hebben tweede paasdag. Weet nog steeds niet wat ik moet denken en voelen. Ik probeer zo goed en kwaad mogelijk door te gaan met leven. En er zijn ook momenten dat me dat redelijk goed lukt en dat ik me ?normaal? voel. Maar ik heb van die momenten. Ik doe de dingen waarvan ik vindt dat ik ze moet doen of omdat ze goed voelen. Alleen tijd kan me vertellen of dit goed of slecht is. Ik kan mezelf nu eenmaal niet verloochenen, dat kan niemand. Tenminste dat zou niemand moeten doen, maar dat zijn natuurlijk weer twee verschillende dingen.

Liefs Joy?s

Dag Lief

Dag Lief,

Het zakt al weer. Het zakt altijd
Het komt ook altijd weer terug
Zal terug blijven komen

Ik mis je zo ontzettend veel ?

De jeugd en volwassen worden
Vrijheid en hi?rarchie
Je hebt de touwtjes in handen
Of laat de teugels vieren ?

Wie vertrouw je, wie vertrouw niet
Vreugde en het verdriet
Kennis en onwetendheid
Gebonden of de vrijheid

Waar kom je vandaan ?
Waar ben je heen gegaan
Alles is Makkelijk te overzien
Maar ook moeizaam bovendien
Waar ben je geweest wat heb je gezien
Is het een zegen of valt het tegen
Vindt je de kracht of vindt je de regen

Is het dag of is het nacht
Hoe dan ook, het ligt buiten je macht
Je lot kan je niet keren
En zal je moeten accepteren
Soms met een lach, soms met een traan
Maar vergeet nooit ?
Hier kom ik vandaan

Kijk naar wie je bent
En denk aan wat je wil
Tel alles bij elkaar
Deel het dan door twee
Neem hierin, je verleden met je mee
Want hier ligt je kennis
Hier ligt je macht
Leef voor wat je wil ?
En niet voor wat je verwacht

Lieve Marcel,

? Hoewel ons veel is ontnomen, blijft veel. En hoewel we nu niet langer die kracht zijn die in vroeger dagen hemel en aarde bewoog, zijn we dat wat we zijn. Een gelijke geaardheid van harten, verzwakt door tijd en het lot, maar sterk in de wil om te streven, zoeken, vinden en niet op te geven.? (Alfred, Lord Tennyson 1809-1892)

Jou leven en mijn leven zijn nog nooit zo verweven geweest en dat terwijl we zo ver weg van elkaar verwijderd zijn. Ik heb fysieke afstand nooit als een probleem beschouwd zolang je maar mentaal met elkaar verbonden bent. Afstand heeft nu een nieuwe waarde voor mij gekregen. Niet alleen naar jou toe maar ook naar je familie en andere mensen die me na staan, en waar ik niet eenvoudigweg even kan binnenwandelen. Een kopje thee, een knuffel een lach en een traan. Samen boos zijn, samen vechten en samen terug leunen. Even alles overzien en dan weer verdergaan. We hebben tegenwoordig zoveel middelen om met elkaar te communiceren maar dat zal nooit een vervanging zijn voor persoonlijk contact, warmte en intimiteit. Aspecten die we allemaal zoeken, allemaal bezitten maar wel eens willen vergeten. Tijdgebrek, haast, verdriet, eigengereidheid, woede en nonchalance zijn elementen binnen het menselijk karakter die misschien wel net zo gevaarlijk als wapens. Niemand zijn schuld en ieder is er schuldig aan.
Hoe dit op te lossen? Geen idee. Misschien met vallen en opstaan. Misschien leren we het nooit. Maar wanneer we dit aanvaarden, er soms om kunnen lachen en ervan leren (hoewel geschiedenis bewijst dat we dat dus niet doen) en het op een andere manier proberen. Dankzij de feedback van onze vrienden en omgeving, dan lukt het ons misschien toch nog.
Waarom ik je dit vertel? Ik moest deze woorden gewoon even zelf horen. Soms heb ik dat gewoon even nodig. Ik weet wel dat ik ondanks het tijdstip best wel mensen kan bellen, maar ik weet ook dat zij me exact het zelfde zouden vertellen. Dus nu de wereld in rust is (althans in dit kleine deel van de wereld) wil ik dat graag zo laten. En morgen ? morgen is er weer een nieuwe dag.
Een zonnige dag naar wat men zegt. Een pulpuntje in deze tijd, waar ik ondertussen weer volop van kan genieten. Ik hoorde dat Nic ook plannen heeft in die richting. Hopelijk doet het haar net zo goed als het mij doet. Hopelijk kunnen jullie deze kleine dingen ook nog zien en herkennen. Ze zijn zo waardevol. Vreemd eigenlijk dat is ons leven vol ?welzijn? dit eigenlijk het gene is wat het belangrijkste is.

Slaap zacht lieve schat, kus van je meisje

Lieve Marcel,

Zorro komt even om de hoek kijken. Maar al snel wint de frisse buitenlucht het van haar vermoeidheid en ze trekt er weer op uit. Waarschijnlijk heeft ze besloten om haar slaapje in de zon en buitenlucht te doen. Graag zou ik me net als een klein katje willen oprollen en naast haar gaan liggen, daar waar langzaam de dag aan ons voorbij trekt met de geluiden van het verkeer en het leven op de achtergrond. In de nacht gaan we dan weer leven. Zij op jacht naar muisjes en in op zoek naar jou.

Voor elke stemming is er muziek. Ik zet een CD-tje op, Juan Luis Guerra met het nummer Burbujas de amor. Een nummer waar ik of eindeloos droevig of vredig van wordt. Nu krijg ik er weer kippenvel van. Het kruipt via m?n tenen naar mijn nek. Zullen wij ooit nog dansen en kussen onder een boom bij volle maan? Ik draai het nummer nog een keertje en nog eens, want de rest van de CD is me te opgewekt.

Ik zal nu toch in beweging moeten komen. Me langzaam aankleden want alles gaat moeizaam vandaag. Nog even een peuk en een kopje thee terwijl ik in de vensterbank de dag verwelkom. Juan speelt onvermoeibaar verder op de achtergrond en de week is weer begonnen. Nog even snel de plantjes buiten zetten die ik in verband met de nachtvorst weer had binnen gehaald. Als deze week het weer zo blijft kan ik misschien gaan zaaien. Het is een mengsel, een mengsel van de kleuren purper, blauw, oranje en roze net als de kleuren van de ochtend. Ik probeer het zolang mogelijk uit te stellen. Niet omdat ik het een vervelend karwijtje vindt. Ik stel het uit omdat ik wil dat jij ze samen met mij ziet opkomen en in bloei staan. Kus Joy?s

Dag Lieverd,

Ook heb ik vandaag N een hele tijd aan de lijn gehad (zie gastboek). Jeetje wat is die meid sterk zeg. Het deed me heel erg goed om met haar te kletsen. Heb echt het gevoel dat ik haar al jaren ken. En ondanks dat we elkaar zo kort kennen zitten we echt helemaal op een lijn. Van de ene kant hebben we aan een half woord genoeg en van de andere kant willen we elkaar duizend dingen vragen en vertellen. Zo?n ontzettend bijzondere ervaring.
Ook heb ik vandaag nog een hele tijd met L zitten chatten (zie gastboek). Dat mensen nog zo compleet belangeloos elkaar proberen te helpen met onuitputtelijke energie lijkt het haast wel. Het lijkt haast wel een cadeautje voor het geloof dat ik heb in mensen en de wereld. Het zie je wel ? gevoel. Ook met haar heb ik afgesproken dat we elkaar zeker gaan ontmoeten zogauw ze weer terug is. Ik kan haast niet wachten om deze twee heel erg bijzondere vrouwen te ontmoeten. Ik weet wel dat ze zichzelf helemaal niet bijzonder vinden maar net als wij gewoon doen wat ze vinden dat ze moeten doen.
Wel erg emotioneel om twee van dit soort gesprekken op een dag te hebben. Van de andere kant haal ik erg ook weer onwijs veel energie uit.
Maar aangezien ik ook morgen weer een lange dag voor de boeg heb kruip ik toch maar het bed weer in, en met een beetje geluk val ik nog in slaap ook.

Kus Joy?s

Hey lekker Ding

If God had a name
What would it be
And would you call it to his face
If you were faced within
In al his glory.
What would you ask
if you had just one question

Yeah yeah, God is great.
Yeah yeah, God is good
yeah

Refrain:
What if God was one of us?
Just a snob like one of us.
Just a stranger, on the bus.
Trying to make his way home.

If God had a face
What would it look like?
And would you wanna see.
If seeing ment that you
would have to believe.
In things like heaven
And in Jesus and the saints.
And all the prophets

And yeah, yeah God is great
Yeah, yeah God is good
Yeah

Refrain
Just trying to make his way home.
Back up to heaven all alone.
Nobody calling on the phone.
except for the pope maybe in Rome.

And yeah, yeah God is great
Yeah, yeah God is good
Yeah

Refrain
Just trying to make his way home
Just like a holy rolling stone.
Back up to haven all alone.
Just trying to make his way home.
Nobody calling on the phone.
Except for the pope maybe in Rome.

Dit is het nummer van m?n broertje en mij
Kus Joys

Lieve Marcel,

Ben nu echt heel erg moe. Waarschijnlijk de spanningen die er uitkomen. Daarom ben ik ook ff niet zo spraakzaam.
Dikke Zoen Joy?s

Dag Kanjer

Hey Vent,

Tot morgen kanjer, XXX Joy?s

Dag lief

Ik merk wel dat mijn band met mensen en dan met name vrienden en collega?s (tot zover mogelijk) nog sterker is geworden dan dat het al was. Ik wil wik moment met iedereen delen en dat terwijl een dag maar vierentwintig uur heeft. Veel te weinig gewoon. Ik weet maar amper hoe ik het moet indelen en verdelen. Ik weet dat ik op dit moment een hele hoop mensen te kort doe, hopelijk is het me vergeven.

Ook heb ik vanavond een persoonlijke brief geschreven naar een vrouw die momenteel in een soortelijke situatie zit als ik. Deze brief heeft emotioneel gezien best veel van me gevraagd. Niet dat ik het verveld vond, integendeel zelfs. Ik vindt het juist heel erg fijn om contact te hebben met haar! Daarom wil ik je graag een stukje uit deze brief laten lezen ?

Soms denk ik aan marcel als een heel kostbaar sieraad. Dit klinkt heel hard maar zo blijf ik wel overeind. Ik ben iets kwijt en dat wil ik heel erg graag terug. Misschien krijg ik het beschadigd terug en zitten er krassen op. Of het is gebroken en in het ergste geval (Waar ik nu nog even niet aan wil denken) krijg ik maar een gedeelte terug ... Dat alles is irrelevant als ik maar weet wat er met mijn juweeltje is gebeurd. Dan kan ik het in een juwelendoosje stoppen en koesteren. Soms neem ik afstand gewoon om overeind te blijven. Soms sta ik mezelf toe om hem binnen te laten. Het verdriet schreeuwt in mij, maar als ik de deur dicht doe dan hoor ik het niet. Hopelijk snap je een beetje wat ik bedoel te zeggen. Misschien zijn onze mannen nog in leven, misschien zijn ze dood (sorry dat ik het zo hard zeg) Maar het aller belangrijkste is dat ze thuis komen. Hoe dan ook !!! Het zijn namelijk onze mannen, onze maatjes en daar gaan we voor door het vuur.
Ik zou niet met mezelf verder kunnen als ik niet zeker zou weten dat ik er alles aan heb gedaan om hem terug te krijgen. Ik weet dat er uiteindelijk een punt komt dat ik alles heb geprobeerd en nog steeds het gevoel zal hebben dat het niet genoeg is geweest. Het is namelijk nooit genoeg. Maar ik weet dat dan marcel aan me zal verschijnen en me zal vertellen dat het goed is. Dat ik nu mag rusten en verder mag gaan. Geloof in de Band die Charlie en jij hebben. Hij zal het je vertellen. Ik weet dat dit alles behalve rationeel klinkt maar liefde en hoop zijn nu eenmaal geen rationele emoties.

Kus Joy?s

Dag lieverd,

Dikke zoen Joy?s

Dag lieve schat

Normaal gesproken zet ik of een tekst of een songtekst in m?n boekje. Maar vandaag wilde ik en met jou babbelen, en terwijl ik dat aan het doen was, hoorde ik een nummer wat ik zo wijs vond dat ik je dat ook even moest laten horen. Daarom krijg je het nu alle twee van me. Misschien is het ook wel een beetje een composatie omdat ik er gisteren niet was. Misschien vind je het eind een beetje luguber, maar dat is slechts een projectie van mijn schuldgevoel. Het nummer heet 'happy' maar zelf noem ik het "Are you coming home" die titel vind ik veel beter bij het nummer en mijn emoties passen.

Intwine met het nummer Happy (Unplugged)

INTWINE - HAPPYUNPLUGGED

Isn't it strange
That the stars don't shine no more now since you're gone
Isn't it strange
That we can't look back and say just what went wrong

Isn't it strange
That you told me one thing suddenly changed your mind
Isn't it strange
That you called me for me turn away and leave me behind

I wanna know where we are
Should I pretend and let things be
Yeah, I wanna know when what you've done
And how you feel (staat niet in de tekst heb ik er zelf bijgezet)
Could you come face to face with me

Isn't it strange
That the world seems to turn away when I try to explain
What's so strange
That two can't be as one and yet another same

I wanna know where you are
Should I pretend and let things be
Yeah I wanna know when what you've done
Could you come face to face with me

Cause it feels like I'm drowning
Feels like I'm drowning without you
(hoe bedenken ze nummers die zo toepasselijk zijn?)I know the feeling
'Cause I haven?t felt this before
And it feels like I'm dying
Feels like I'm dying now I (don?t) know the truth

I hope you don't feel just like me
I hope you don't feel just like me
I hope you're happy
Don't feel just like me
I hope you don't feel just like me
I hope you're happy

Don't feel just like me
I hope you don't feel just like me
Fuck I hope you feel much worse than me
Maybe not so happy

Not so happy, yeah, not so happy, yeah
Not so happy, welcome to my world

Liefs Joy?s

So I find a reason to shave my legs
Each single morning
So I count on someone
Friday nights to take me dancing
And then to church on Sundays
To plant more dreams
And someday think of kids
Or maybe just to save a little money
You're the one I need
The way back home is always long
But if you're close to me
I'm holding on

You're the one I need
My real life has just begun
Cause there's nothing like
Your smile made of sun
In a world full of strangers
You're the one I know

So I learn to cook
And finally lose my kitchen phobia<
So I've got the arms to cuddle in
When there's a ghost or a muse
That brings insomnia

To buy more thongs
And write more happy songs
It always takes a little help from someone

You're the one I need
The way back home is always long
But if you're close to me
I'm holding on
You're the one I need
My real life has just begun
Cause there's nothing like
Your smile made of sun

You're the one I need
You're the one I need
With you my real life has just begun
You're the one I need
Nothing like your smile made of sun
Nothing like your love

Dag Lieverd,

Ik ga nu naar bed want morgen heb ik echt weer een super lange dag voor de boeg. En aangezien ik toch eerst nog een uurtje moet gaan liggen draaien voordat ik in slaap val is het misschien nog niet zo slecht idee om eens voor 4 uur naar ons mandje te gaan :-)

Truste schatje, X-jes Je babeje

Hey vent

Maar dat vindt ik dus eigenlijk ook wel weer ontzettend mooi. Omgekeerd werkt het toch ook op die manier dus waarom zouden we elkaar niet helpen en steun vinden bij elkaar. En waarom niet via een gastenboek en een dagboek? Maar ik? Gewoon Joy?s? Die echt geen idee heeft waar ze mee bezig is? Jeetje de helft van de tijd doe ik eigenlijk helemaal niets en daar vertel ik dan over. Dan voel ik me machteloos en heb ik zo iets van ?dit is me overkomen, ik heb hier niet bewust een specialiteit van gemaakt. Preventie projecten, dat is mijn specialisatie, en dat gaat ook heel vaak fout. Dus waarom zou ik dit wel goed doen? Hier zijn geen handvaten of regels voor die ik kan volgen. Bij dit ben ik echt helemaal terug geworpen op mezelf en dat is eng.
Van de andere kant vindt ik het ook wel weer prettig en voel ik me zo schuldig, want dat is toch niet normaal. Ik voel me prettig omdat ik mensen blijkbaar een steuntje in de rug geef terwijl jij?.

Kun je het nog een beetje volgen vent? Wat ik denk ik wil zeggen is dat ik de rol van ervaringsdeskundige (zoals dat met zo?n mooi woord heet) heel erg eng vindt. Want wie ben ik weet je wel? Maar van de andere kant vind ik het ook prettig en houdt het me op de been. Maar de gedachte dat ik iets voor mensen beteken, daar kan ik gewoon met mijn pet niet bij. Dat jullie vermissing iets betekend dat is zo onwijs en groot dat ik daar al helemaal met mijn gedachte niet bij kan. Moet ik dit nu positief vinden of juist negatief. Ik weet het soms gewoon ff helemaal niet meer. Ik weet ook dat niemand me daar bij kan helpen. Terwijl ik het soms heel hard zou willen uitroepen; HELP, ik weet het ook niet.
Jij zou het wel geweten hebben, je hebt altijd waanzinnige tips en adviezen. Je zou het zo veel beter doen als ik. Oh schatje, ik mis onze midnight talks zo erg. Soms is het zo moeilijk dat iets wat bij mijzelf en voor mijzelf is begonnen, zo breed is geworden. Nu ik het zo terug lees lijkt het net alsof ik heel wanhopig op zoek ben naar een vorm van bevestiging. Waarschijnlijk is dit ook zo. Maar wie kan mij die geven nu jij er niet bent? Misschien moet ik maar eens met een echte hulpverlener gaan praten. Want soms heb ik echt het idee, dat ik de consequenties niet kan overzien.

Waarschijnlijk komt dit nu extra naar boven omdat ik ben gevraagd voor een live programma van Omroep Zeeland. Dat is wel even iets anders dan een interview hier of daar. Kreeg het gelijk Spaans benauwd. En vervolgens heb ik me al honderd keer de vraag gesteld, waarom wel? Wat is het gewin? Waarom niet, ik heb niets te verliezen en misschien levert het wat op. In elk geval ga ik overal maar eens goed over nadenken. En deze week maar eens even rond bellen. Meerdere mensen weten meer dan een, meer dan ik in elk geval.

Dikke zoen Joy?s
Sorry ik heb geen emoticon voor verward :-)

Lieve Marcel,

Natuurlijk helemaal vergeten om die stomme klok te zetten. Was dan ook later in Wemeldinge dan verwacht. Maar jullie mam heeft me ondertussen al aardig door. Ze stond er echt niet van te kijken :-). Wat ben ik toch slecht in dat soort dingen hahaha. We hebben lekker zitten kletsen. De rest was er ook. Lekker buiten op de plaats in het zonnetje. Jullie mam had een aantal mooie potten klaar staan met planten er in. Ons balkonnetje ziet er nu echt weer een stuk beter uit. Natuurlijk moet het nog schoongemaakt worden maar ik wil eerst even de lente buitjes afwachten.
Ook bij Jacco thuis heeft jullie mam plantjes neergezet. Dan ziet het er toch nog enig sinds bewoonbaar uit. Zorro vond het maar niets dat ik eerst met het balkon aan de slag ging in plaats dat ik haar, onze koningin, te eten gaf. Ze vindt het toch al niets als ik veel weg ben en dat kan ze op haar katachtige manier heerlijk laten merken.

Zaterdag was het erg stil op het gastenboek. Niet dat, dat vreemd is natuurlijk. Zoveel mensen hebben tot nu toe al gereageerd. Die weten op een gegeven moment ook niet meer wat ze moeten zeggen. Net zomin als dat wij weten wat we moeten zeggen. Op de vragen of er nog nieuws is en hoe het met ons gaat. Ik wil niet duizend keer vertellen dat ik me wel staande houdt, en je voelt je vreemd als je zegt dat het eigenlijk wel goed gaat met je. Waar ligt de balans tussen er teveel over praten en voldoende. Het is ook heel erg moeilijk in te schatten wat mensen nu eigenlijk van je verwachten. Want hoewel het niet nodig is wil je met je omgeving rekening houden, net als we vinden dat we bepaalde rechten hebben om over jullie vermissing te praten als we daar behoefte aan hebben. Of juist even helemaal niet, want dit werkt natuurlijk twee kanten op.
Sommige mensen kunnen het prima hanteren andere vinden het vervelend als je er weer over begint. En soms vindt ik het vervelend als iemand er over begint. Er is eigenlijk geen pijl op te trekken. Wanneer doen wij het goed en wanneer doet een ander het goed. Eigenlijk moeten we ons eigen plan trekken, maar ik merk dat dit het beste lukt ?onder ons?. Soms weet ik gewoon niet welke houding ik me moet aanmeten. Of je loopt tegen een muur van zuchtende gezichten aan of het is een informatie vretertje tegen wie je alles kan vertellen (Dit is overdreven natuurlijk, maar overdrijven maar duidelijk zegt men wel eens). Ik merk aan mezelf dat ik het vaak eerst aan het aftasten ben. Ik begin er al aardig feeling voor te krijgen geloof ik :-). Alles draait om balans.

Er is nog een jongen ontsnapt die al heel lang gekidnapt (Sinds 17 juni geloof ik) is geweest in de Filippijnen. Dat geeft weer hoop, maar het is ook moeilijk omdat we maar zo weinig informatie krijgen. Het liefste zou ik wil ik nu gelijk weten of hij jullie heeft gezien. Maar we zullen erop moeten vertrouwen, als dat zo was geweest dat we dat dan van de autoriteiten wel te horen hadden gekregen.

Dikke kus Joy?s
(Het rood is voor het eerste gedeelte, paars voor het tweede)

Dag Liefje,

Dikke zoen, Joy?s

liefste lief

I must be strong and carry on
Cause I know I don't belong here in heaven

Would you hold my hand,
if I saw you in heaven
Would you help me stand,
if I saw you in heaven

I'll find my way through night and day
Cause I know I just can't stay here in heaven
. Time can bring you down
Time can bend your knees
Time can break your heart
Have you beggin
please beggin please

Beyond the door, there's peace for sure
and I know there'll be no more tears in heaven.

Would you know my name?
if I saw you in Heaven
Would it be the same
if I saw you in Heaven
I must be strong and carry on
Cause I know I don't belong here in heaven

Dag Kanjer,

We arriveerde dan ook keurig volgens onze planning bij meisje nummer 2. (Voor het eerst goed gereden omdat mijn meiske heel hard riep: naar rechts !!!) Echt waar liefje, jij kent me, ik ben nog nooit zo stipt geweest.
Toen begon precies dat waar ik nachtmerries (figuurlijk dan) over heb gehad. Kleding niet goed. Nou eigenlijk is dat niet waar. Mijn kleding was eigenlijk perfect. Maar sinds kort werken ze met kleurthema?s en worden ze gesponsord door merken, dus kleding uit en iets anders uitzoeken. Niet mijn smaak (in eerste instantie) maar ik heb er van geleerd dat ik niet iets moet beoordelen op kleur en hoe het eruit ziet op een kledinghanger. Was dus na een aantal vijven en zessen heel erg tevreden. Zou er zelfs niet van staan te kijken als er een nieuwe Joy?s look uit te voorschijn komt :-).
Toen begonnen de echte principes. ? Doe je oorbellen maar uit? Pardon? Deze draag ik al sinds ik zestien ben en ik doe ze niet uit! Heel bla bla verhaal (vanuit mijn kant dan) Dit is precies waar ik bang voor was, als jullie een persoonlijk verhaal neerzetten, dan moet je niet het individu verloochenen, enz enz. Ja hoor schatje, jou babeje was in topvorm. Op het kinderachtige af natuurlijk. Want laten we er geen doekjes om winden ... zo ben ik nu eenmaal (helaas!) Na even te onderhandelen ?ok? oorbellen in, riem uit? enz enz maakte ze precies de juiste opmerking. ?Weet je wat mij leuk lijkt?? ?blote voeten? Dat was natuurlijk helemaal in de roos! De witte vlag werd gehesen en het was helemaal ok?!

Stap twee, de make-up
Ze make-up juf had natuurlijk ondertussen een voorsprong. Zij was zo slim om te vragen ?wat draag je normaal gesproken aan make-up?? Uhhh geen! ?Ok?, dan krijg je een natuurlijke look, maar ik ga wel je ogen ophalen hoor? ?Die zijn namelijk zo mooi, daar moet ik gewoon een accent op leggen? Nou ben ik echt onwijs trots op mijn ogen (bloos bloos), en trots genoeg om dat dus nooit toe te geven :-). Wederom schot in de roos. Ik vond het wel heel erg eng. Maar echt waar het resultaat ? Wauw! Ik mag dat misschien niet zeggen over mezelf maar ik vond mezelf echt een st? Nooit geweten (tja die stomme principes h?) dat make-up zoveel met een mens kan doen.

Natuurlijk waren de eerste momenten toen de foto?s werden gemaakt heel erg onwennig. Ik was zo ontzettend zenuwachtig, dat ik dus echt mijn lach niet kon houden. Was dan ook stellig van mening; het is een serieus artikel, dus vooral niet lachen! Voelden me net 12 jaar en voor het eerst bij de schoolfotograaf op bezoek. Heb achteraf geen idee wat die man met me heeft gedaan, maar na een aantal minuten had ik echt het idee dat ik nooit iets anders had gedaan of ben geweest. Ik voelde me goed. Ik voelde me mooi en ik had er vooral echt heel erg veel schik in. Natuurlijk met gemengde gevoelens. Want de aanleiding waarom ik daar zat, dat kan niemand uit mijn hoofd gummen en verwijderen.
We mochten ook nog met z?n drietjes op de foto. Wat een mooi aandenken is. En als straks de margriet uitkomt (waarschijnlijk pas in de zomer) krijg ik de rest van de foto?s. Echt waar babeje ? het is lang geleden dat ik me zo ontzettend ok? heb gevoeld.
Ik heb altijd lacherig gedaan om mensen die ineens n.a.v. een dip mee gaan doen aan een metamorfose. Nu ik daar zo aan terug denk schaam ik me diep. Ik snap het nu. Het gevoel, het idee erachter. Het neemt je verdriet niet weg, het lost je problemen niet op, maar je voelt je wel weer beter. Ik kan het bijna niet uitleggen. Ik kwam opstandig binnen. Het eerste wat ik vroeg was geloof ik; je hebt toch wel make-up reiniger h?. En ging weg met de vraag; mag ik het ophouden.

De rest van de dag was ook goed gewoon. Terrasje, kopje thee, biertje en lekker kletsen. Naar B thuis lekker eten nog meer kletsen, echt helemaal relaxed. Nou is dat op zich geen verassing natuurlijk, want ik was in een dusdanig goed gezelschap dat het dan gewoon niet anders kan dan je gewoon goed voelen. Zelfs mijn blues waren goed vandaag, en dat wil echt heel wat zeggen momenteel .
Daarna zijn we nog westen buurten (bij wat ik ondertussen vrienden noem) in Soest. Op de terugweg met mijn meisje je hele fijne stiltes gehad en meegezongen op gouden ouwe. Want niet alleen de zon, maar ook muziek kan heel erg helend zijn. Het is zo wie zo erg fijn om bij iemand in de auto te zitten waarbij je niets hoeft te zeggen. (Daarom zit ik ook altijd graag bij jou in de auto) Niet dat we een uur niet hebben gepraat hoor. Want dat lukt ons nooit. Maar de sfeer, en het samenhorigheidsgevoel, de oneliners en de filosofie en daarom dus de stiltes waren prima ? nee uitstekend zelfs. Heel deze dag was uitstekend. Eigenlijk was dit mijn eerste ok? dag, sinds 18 december, die echt ? echt was.
Liefje, deze dag stond heel de dag in het teken van jou. Maar voor het eerst ook weer in het teken van mij. En dat is een heel erg fijn gevoel. Het geeft me weer energie en kracht. En dat was dus precies waar het bij mij aan ontbrak.

Kusje (en alles wat ik hier niet opschrijf) Joy?s

Hey Kanjer,

Wat ik gisteren wel ben vergeten te vertellen. E heeft nog gebeld. Was erg leuk omdat ik heb sinds zijn vakantie niet meer had gesproken. Zaterdag gaan we ff bijkletsen. Hij heeft een nieuw huisje. Ben reuze benieuwd.

Ga nu echt pitten anders kan ik het wel vergeten morgen.
Say cheese, kus Joy?s

Lieve schat,

Vandaag of morgen komt het punt dat we alleen nog maar kunnen wachten. Daar zie ik enorm tegenop. En ik denk dat ik mijn energie nog heel erg hard zal nodig hebben om dat vol te houden. Daarom wil ik op dit moment niet mijn energie stoppen in nog een interview, nog een persbericht. Misschien is dit een normale verschijning, misschien ook niet. Is het eerlijk ten opzichte van jullie, ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik heel erg moe ben. Als andere die energie nog wel hebben prima, heel erg graag zelfs. En dan zal ik ze binnen de mogelijkheden die ik heb ook echt wel proberen om te steunen. Maar dat is alles wat ik kan doen op dit moment.

Eigenlijk zit ik hier al tegen aan te hikken sinds de flyers met de verhoging van de beloning de deur uit zijn. Toen had ik voor mezelf zoiets ? dit is het, nu hebben we alles gedaan. Natuurlijk kunnen we nog een interview geven en dit nog doen en misschien dat nog doen. Maar we zullen steeds vaker nee te horen krijgen. En ik kan makkelijker in een hoekje gaan zitten wachten (hoe slecht dat dit ook is) dan da tik 10 keer nee moet horen. Laat mij maar lekker in mijn hoekje, in mijn eigen wereldje, met mijn eigen geloof gaan zitten wachten. We hebben al van de kranten te horen gekregen dat we (jullie dus) al lang geen nieuws meer zijn. Volgens de Nederlandse autoriteiten zijn jullie dat volgens mij ?berhaupt nooit geweest. En straks zijn we helemaal niets meer, zelfs geen achtgrond verhaal of bladvulling.
Want zo gaat dat. Het nieuws van vandaag ligt in de kattenbak van morgen. Heb ik daarom minder hoop of geloof, ben ik daarom minder verdrietig, zal ik daarom de website gaan verwaarlozen ??? NEE. Ben ik zoekmoe ? JA.

Is iedereen die er iets toe doet in Nederland op de hoogte van jullie vermissing, ik denk het wel. Is iedereen in de Filippijnen die ?belangrijk? is op de hoogte van jullie vermissing, ik denk het wel. Kunnen we nog dingen doen in Maleisi?, JA! Daar liggen zeker nog mogelijk heden.

De enige bij wie ik eigenlijk nog de energie kan opbrengen om ?het? verhaal te doen, zijn onze jongeren schatje. Daar krijg je van die heerlijke, openhartige vragen van. Eigenlijk stellen ze alle vragen die volwassen niet durven te stellen (Zeg Joy?s; Heb je nu een hekel aan moslims, echt waar ? zo aandoenlijk dan heb ik het bijna niet meer. ?tuurlijk niet stelletje ?) Bij jongeren kun je nooit TE verdrietig of TE boos zijn, integendeel zelfs :-). Het is soms gewoon fijn om woordjes zoals @#$%, zodat ik kan zeggen; het is inderdaad zwaar @#$%. Maar de onbeholpenheid en oprechte belangstelling van volwassen is natuurlijk ook super. Het is alleen ? anders. Gelukkig zijn niet alle volwassen zo. Ik denk dat deze site en een hoop mensen in mijn omgeving daar het onherroepelijke bewijs van zijn.

Natuurlijk voel ik me ook heel erg schuldig vanwege mijn zoek vermoeidheid. Ik zou het jou namelijk nooit vergeven als jij je lust om te vechten zou opgeven! Dus wie ben ik om het zoeken op te geven. Ik denk ook niet dat ik ooit jou zal opgeven ik denk alleen dat ik mijn prioriteiten aan het verleggen ben. En ze liever stop in dingen die ik op dit moment belangrijk vindt. Ik zou alleen verdomd blij zijn als ik nu toch een wist wat ik belangrijk vindt. Weer een stukje hier of daar niet in elk geval. Maleisi? zeker wel. De autoriteiten wakker houden absoluut. En tot slot ? overeind blijven. Niet zozeer voor mezelf, maar wel omdat ik jou heb beloofd dat ik er zou zijn als je terug komt.

Ik hou van je babeje, niet vergeten hoor !!! Kus Joy?s
PS: Dit lucht echt heel erg op !!!
Heb alleen echt geen idee welke emoticon hier bij past. Misschien moet ik er twee bij zetten. Eentje voor woede en eentje voor als ik het ook niet weet :-)

Lieve marcel,

Soms voel ik me zo nutteloos. Ik heb echt het idee dat iedereen met van alles bezig is en ik slechts meelift. Je kan natuurlijk niet met 10 man een mailtje sturen naar BuZa. Ik kan op dit moment alleen de mailtjes lezen en iedereen vertellen hoe goed ze het doen, en zelfs daar ben ik volgens mij niet erg goed in omdat ik soms gewoon niet weet wat ik moet zeggen.
Als ik hier ?s nachts in mijn eentje voor de pc zit, met de poes onder de stoel en een bak thee d?r bij ben ik worden genoeg lijkt het wel. Maar als de ochtend komt, dan verdwijnen deze als sneeuw voor de zon. Toen vandaag me docent vroeg hoe het met me gaat baste ik bijna ik huilen uit. Vreemd hoe sommige mensen je zo kunnen raken. Niet dat andere mensen me niet raken, alleen kan ik me bij hun makkelijker groot houden lijkt het wel. Bij jou kan ik me ook nooit groot houden maar jou schouder is er nu niet om tegen aan te gaan zitten janken net zo min als mijn schouder en nu voor jou is. Alleen in gedachte en tijdens het dagdromen, dan wel.

Kus Joy?s

Hey vent,

Ook adviseren mensen me om eens met andere achterblijvers te praten, maar waarom zou ik dat doen is dan mijn reactie. Heb ik niet genoeg achterblijvers in mijn eigen omgeving? En hoe kan ik dat doen terwijl we nog midden in de zoekactie naar jullie zitten en staat dat niet bijna gelijk aan opgeven? Voor mij wel in elk geval. Het is wel erg lief dat iedereen zo ontzettend met me probeert mee te denken en meeleeft en dat terwijl ik in een soort ego?stische roes leef en uitsluitend aan mezelf denk. Of misschien denk ik wel te weinig aan me zelf ? ik moet doen wat voor mij het beste is, maar wat is dat dan ?

Hoe doorbreek je een neerwaartse spiraal? In elk geval niet door te gaan zitten simmen of te veel te zuipen. Been there, done that didn?t like it so now what ... Dat antwoord heb ik ooit gegeven toen iemand me vroeg wat mijn lijfspreuk is het woord tijd dat ik eens daad bij het woord voeg! Jij zou niet anders willen ook al weet je als geen ander hoe moeilijk dat is. Zelf heb je daar ook wel eens gezeten ? Andere tijd, andere leven.

Morgen is de eerste dag van de rest van mijn leven ? Das ook al zo?n mooie uitdrukking. Wil niet zeggen dat ik je opgeef schat. Ik ga er alleen wel een andere invulling aan geven. Althans heel erg hard proberen. Jij zij toch dat op je bek gaan niet erg is als je er maar weer uitkomt. Dat is me al vaker gelukt in dat andere leven van me, dus waarom niet nog een keertje ? zucht ? here we go again, been there ? done that Kus Joy?s

Lauper Cyndi met het nummer True Colors

You with the sad eyes
Don't be discouraged
Oh I realize
It's hard to take courage
In a world full of people
You can lose sight of it all
And the darkness inside you
Can make you feel so small

But I see your true colors
Shining through
I see your true colors
And that's why I love you
So don't be afraid to let them show
Your true colors
True colors are beautiful,
Like a rainbow

Show me a smile then,
Don't be unhappy, can't remember
When I last saw you laughing
If this world makes you crazy
And you've taken all you can bear
You call me up
Because you know I'll be there

And I'll see your true colors
Shining through
I see your true colors
And that's why I love you
So don't be afraid to let them show
Your true colors
True colors are beautiful,
Like a rainbow

Lieve Marcel,

Zoals je weet werk ik met veel jongeren vanuit Irak. Ze hebben daar nog een hele hoop familie wonen, ooms, tantes opa?s en oma?s. Hoewel ik me niet in hun onzekerheid en zij zich niet in die van mij, schept het wel een band hoor. En ondertussen gaan ze net als ik ook door. We lachen en zitten te kletsen terwijl we op een meidenactiviteit ons laten beschilderen met henna. En dan ineens als bij een donderslag vallen we stil en zitten we even in ons eigen wereldje met onze eigen gedachten. En bijna net zo snel als het is opgekomen is het weer verdwenen en pakken we ons gesprek weer op. We hoeven elkaar niets uit te leggen want ik weet waar hun gedachte zijn en zij weten waar die van mij zitten.

Erg vreemd ook de stilte die nu weer valt. We zijn zo druk bezig geweest met het maken van de flyers (voornamelijk de rest, ik kon daar helaas weinig in betekenen) een hele hoop e-mail verkeer, dat hoewel de reacties nu binnen druppelen het toch vrij stil is. Ook is het vreemd na de drukte op de site van de afgelopen dagen dat die ook zijn stabiele rust weer terug vindt. Nu kijken of ik zelf de rust weer terug gevonden krijg van een paar weekjes geleden.

Kus Joy?s

Aller, aller liefste

"We Didn't Start The Fire" by Billy Joel

Harry Truman, Doris Day, Red China, Johnnie Ray South Pacific, Walter Winchell, Joe DiMaggio
Joe McCarthy, Richard Nixon, Studebaker, television North Korea, South Korea, Marilyn Monroe ,
Rosenbergs, H-Bomb, Sugar Ray, Panmunjom Brando, "The King and I", and "The Catcher in the Rye" , Eisenhower, vaccine, England's got a new queen Marciano, Liberace, Santayana goodbye

CHORUS
We didn't start the fire
It was always burning
Since the world's been turning
We didn't start the fire
No we didn't light it
But we tried to fight it

Josef Stalin, Malenkov, Nasser and Prokofiev Rockefeller, Campanella, Communist Bloc
Roy Cohn, Juan Peron, Toscanini, dacron Dien Bien Phu and "Rock Around the Clock"
Einstein, James Dean, Brooklyn's got a winning team Davy Crockett, "Peter Pan", Elvis Presley, Disneyland Bardot, Budapest, Alabama, Khrushchev
Princess Grace, "Peyton Place", trouble in the Suez

CHORUS
Little Rock, Pasternak, Mickey Mantle, Kerouac
Sputnik, Chou En-Lai, "Bridge on the River Kwai"
Lebanon, Charles de Gaulle, California baseball
Starkweather, homicide, children of thalidomide
Buddy Holly, "Ben-Hur", space monkey, Mafia
hula hoops, Castro, Edsel is a no go

U2, Syngman Rhee, payola and Kennedy
Chubby Checker, "Psycho", Belgians in the Congo

CHORUS

He mingway, Eichmann, "Stranger in a Strange Land"
Dylan, Berlin, Bay of Pigs Invasion
"Lawrence of Arabia", British Beatlemania
Ole Miss, John Glenn, Liston beats Patterson
Pope Paul, Malcolm X, British politician sex
JFK, blown away, what else do I have to say

CHORUS

Birth control, Ho Chi Minh, Richard Nixon, back again
Moonshot, Woodstock, Watergate, punk rock
Begin, Reagan, Palestine, terror on the airline
Ayatollolah's in Iran, Russians in Afghanistan

"Wheel of Fortune" , Sally Ride, heavy metal, suicide
Foreign debts, homeless vets, AIDS, Crack, Bernie Goetz
Hypodermics on the shores, China's under martial law
Rock and Roller Cola Wars, I can't take it anymore

CHORUS

We didn't start the fire
But when we are gone
Will it still burn on, and on, and on, and on...

Kisses and love, Joy?s

Dag lief,

Ik begin de vermoeidheid nu echt goed te voelen. Fulltime werken (niet dat ik klaag hoor want ik heb echt een te gekke baan zoals je weet), thuis komen, eten naar binnen schuiven, aan de website werken, mails lezen en eventueel deze beantwoorden. En nu mijn ?echte? huisgenootje op vakantie is ook elke dag even langs de flat om voor de poezen van Steef en mij te zorgen (Salsa, Blitz, Bami, Jopie en Pluk). Dan loopt Zorro natuurlijk ook nog te klagen :-) omdat mevrouw niet op tijd haar eten heeft gehad. Gelukkig dat ze dat met zoveel charme doet, aangezien ze helemaal niet kan miauwen, dat het haar gelijk weer vergeven is.
Vooral omdat ze gisteren een muis heeft gevangen. Een muis (?) ja een muisje schatje. Een heel piepklein mini muisje. Ik had zo medelijden met het muisje (waarschijnlijk omdat ik als kind zijnde een kleine tamme muis genaamd Doris heb gehad) Dat er niets anders opzat ? Ik moest het beestje gewoon vrijlaten. Ik weet het, we hebben buiten nog twee katten rondsluipen maar nu had het beestje in elk geval een kans zullen we maar denken.

Vanavond nog lekker met Ineke zitten kleppen. Ten eerste natuurlijk over wat de volgende stappen zijn om jullie terug te vinden, maar dat hoor je een dezer dagen wel weer in de update. Maar ook gewoon over van alles en nog wat. Gewoon ff kletsen. Altijd fijn om m?n meiske te spreken. Waarom wonen ze helemaal in A?dam? Volgens mij werd ze een beetje gek van me. Want terwijl we aan het kletsen waren was ik ook met van alles bezig. Volgens mij kan ze daar net zo slecht tegen als jij :-). Jij wil ook nooit met me kletsen terwijl ik ondertussen iets anders aan het doen ben, daar krijg je helemaal de zenuwen van hahaha. Meestal vergeet je helemaal wat je wil vertellen en ben je heel geconcentreerd, om je niet te concertrenen op mijn typgeluiden of de andere herrie die ik aan het maken ben. Nu ga ik me in elk geval concerteren op wat slaap. En dat gaat volgens mij niet zo heel erg moeilijk worden. Hopelijk voor jullie ook niet.

Joy?s en Zorro the Mice Queen

Dag liefje

Ik heb ook de neiging om deze week op mijn werk te trakteren voor Jacco?s verjaardag, want ondanks het feit dat hij er nu niet is, heb ik toch de neiging om het te vieren. Of je het nu luguber, mooi of stom vindt, zo voel ik het nu eenmaal en daar kan ik op dit moment niets aan doen.
Wat betekend die dag eigenlijk voor jullie, de 18e bedoel ik dan. Jullie zijn alle twee op een 18e jarig, Jacco is toen hij 10 maanden oud was op een 18e opgenomen in het ziekenhuis en jullie zijn op de 18e uitgevaren ? Komen jullie ook weer op een 18e terug ?
Ik heb vandaag geloof ik elk half uur meegemaakt. Wachtend tot het twaalf uur zou zijn, wachten op de 18e.

Het thema van de boekenweek was trouwens verleden week de dood. Dus ik moest natuurlijk het boekenweek geschenk hebben. Het gaat over een meisje dat verhalen aan haar overleden vader aan het vertellen is over haar overleden minnaar. (geloof ik, want zo ver ben ik nog niet) Ben ik dat ook aan het doen? Brieven aan het schrijven aan mijn overleden minnaar?
Wat vinden we eigenlijk zo fascinerend aan de dood? De vraag of er iets meer is, vergankelijkheid, het proces? Er zijn nog drie grote vragen die ons bezig houden; Waarom zijn we hier, bestaat er meer en is er buitenaards leven. In dit leven zullen we daar in elk geval geen antwoord meer op krijgen.Hoe graag we dat misschien ook zouden willen.
Ik kruip maar weer ons bedje in. Dan zien we wel weer wat de morgen brengt ? en de rest ach ?, in elk geval gebak.

Kus Joy?s

Lieve Marcel,

Heb me vanavond maar bedolven onder het huiswerk. Daar ga ik nu nog ff mee verder. Valt niet mee om te concentreren maar je moet ergens beginnen.
Kusje Joy?s

De Dijk, ik kan het niet ? (Verkort)

elke morgen, elke middag, elke avond, iedere nacht
Stel ik er wel, maar jij er niet was
dan was morgen ?
morgen waarschijnlijk weer zo'n dag

en ik kan het niet, ik kan er niet omheen
ik kan het niet, ik kan het niet alleen

ik heb het geprobeerd, gedaan wat ik kan
maar alles gaat verkeerd, ik ben ook maar een man :-) (Vrouw)

elke morgen, ?s middags, ?s avonds ? maar vooral 's nachts
stel dat ik er wel, en jij er niet was
dan was morgen ?
morgen waarschijnlijk weer zo'n dag

en ik kan het niet
ik kan er niet omheen
ik kan het niet
ik kan het niet alleen

Dag Liefje,

Kus Joy?s

Marcel

People living their lives for you on TV
. They say they're better than you and you agree.
He says, "Hold my calls" from behind walls cold.
The Boss says, "Come here girl. There ain't nothin' for free."
Another doctor's bill, a lawyer's bill,
Another cute cheap thrill
You know you love him if you put him in your will but...

Who will save your souls when it comes to the flowers now
Who will save your souls after all the lies that you told, boy
Who will save your souls if you won't save your own?

We try to hustle them, try to bustle them, try to cuss them
The cops want someone to bust down on Orleans Avenue
Another day, another dollar, another war, another tower
Went up to where the homeless had their homes
So we pray to as many different gods as there are flowers
But we call religion our friend
We're so worried about saving our souls
Afraid that God will take his toll
That we forget to begin

Who will save your souls when it comes to the berries now
Who will save your souls after all the lies that you told, boy
Who will save your souls if you won't save your own?
La da de da...

Some are walking, some are talking, some are stalking their kill
Got social security, but that it doesn't pay your bills
There are addictions to feed and there are mouths to pay
So you bargain with the Devil, say you're o.k. for today,
You say that you love them, take their money and run
Say, it's been swell, sweetheart, but it was just one of those things
Those flings, those strings you've got to cut,
So get out on the streets, girls, and bust your butts.

Who will save your souls when it comes to it baby
Who will save your souls after all the lies that you told, boy
Who will save your souls if you won't save your own?
La da de da...

Ok?, de tekst is niet helemaal correct, maar als je Jewel hoort, dat is wel zo ... zo ? nou ja luister maar gewoon naar haar. X Joy?s

Dag Lieverd

Kus Joy?s

Dag liefje

Lieve Marcel,

Heb nog een mailtje van O gehad. Hij maakt het erg goed volgens mij op z?n wereldreis (had ook niet anders verwacht). Ook houdt hij zich keurig aan onze afspraak om mij ter geruststelling regelmatig te mailen. Jou mailtjes kan ik nog steeds niet terug lezen. Vreemd eigenlijk nu ik er over nadenk. Ik zit in jou huisje tussen jou spulletjes en voel me daar erg happy bij, maar het lezen van je laatste mailtjes kan ik me niet toe zetten. Heb ook geen zin om dat te forceren. Het eet geen brood en ze lopen niet weg en als ik er aan toe ben dan komt dat vanzelf wel.

Het is wel lekker om weer moe te zijn van het werk in plaats van de emoties. Gewoon fysiek bezig zijn en even mijn gedachte ergens anders opzetten. Ben nog wel steeds de dwangmatige neiging om mijn telefoon op bereik en mijn mail te controleren maar het begint toch wat rustiger te worden. Althans voor dit moment. In plaats dat het verdriet helemaal op de oppervlakte zit is het nu wat dieper en meer ? gesetteld is eigenlijk het enige woord wat ik nu kan bedenken. Waarschijnlijk loopt mijn omgeving op hun tenen, om te wachten wanneer ik een terugval krijg. Ik zelf ook eerlijk gezegd. Maar even niet aan denken. Misschien is het niet goed om dingen weg te stoppen, maar het houdt me in elk geval voorlopig wel op de been.

Kus van je meisje

Dag Liefje,

En dan de reacties op de website echt ... geen woorden voor gewoon. Dit had ik dus echt helemaal niet verwacht. De tranen springen spontaan in mijn ogen als ik het allemaal lees! Ik zou willen dat ik iedereen 1 voor 1 een zoen kon geven. We halen er zoveel steun en troost uit, ook daar zijn geen woorden voor. Althans niet vanavond.

Toen ik met de website begon, samen met mijn webmaster :-), zag ik het eigenlijk meer als een vergaderbak van informatie wat voornamelijk heel praktisch is. Maar dit ? nee, dit had ik dus echt niet verwacht. Gelukkig word de praktische waarde niet er minder om. Nu komt de site weer van pas omdat we weer bezig zijn met de pers in de Filippijnen en in Maleisi?. Vervolgens toen ik om half 11 thuis kwam nog bijna twee uur bezig geweest met een nieuwe vermissing die nu onder; ook vermist staat. Ik leef ook echt ontzettend met ze mee. Kan haast voelen wat zij voelen. Hun wanhoop, hun ontmoediging, het verdriet. Hopelijk hebben ze eerder duidelijkheid dan wij en het liefste positief !!!

Het had waarschijnlijk veel sneller gekund, maar je kent me h? ? moest het zonodig zelf voor elkaar krijgen . Ach het duurt ff maar dan heb je ook wat (sorry webmaster, ik denk dat je handen hebben gejeukt, met mijn gehannes).

Dus het is dan ook niet vreemd denk ik dat ik nu een beetje moe ben. Dan komt er natuurlijk ook nog bij dat we achter de schermen met veel dingen bezig zijn die puur en alleen betrekking hebben op jullie. Maak je maar niet ongerust hoor schatje, ik loop mezelf niet voorbij. Morgen ga ik ff met m?n meiske eten bij m?n vriendinnetje en overmorgen ga ik even lekker bijkleppen bij een collega van je die net terug is van vakantie. Als ik nu toch maar eens wist dat er voor jou net zo goed gezorgd word als voor mij. Dan zou ik in elk geval een stuk meer rust hebben in mijn koppie en in mijn hart. Deze is voor jou babeje en voor Bert en zijn familie: ?Wanneer je in de klem raakt en alles tegen je werkt tot het lijkt alsof je het geen minuut langer kunt volhouden, geef dan vooral niet op, want dat is precies de plaats en het tijdstip dat het tij zal keren? (Harriet Beecher Stowe 1811-1896)

Tot morgen, en de morgen na morgen, en daarna ? , veel liefs Joy?s (Of is slaap zacht toch beter?)

Hey Kanjer

Deze week ga ik weer fulltime aan de slag. Daar kijk ik erg naar uit. Dat half / half vond ik echt helemaal niets. Alles of niets, maar niet dat gezwem ertussen in. Het zal wel moeilijk zijn, maar met thuisblijven zitten kan ik jou toch niet helpen en mezelf al helemaal niet. Daarvoor ben ik het laatste jaren veel te veel een doener voor geworden. Zal er flink aan moeten trekken om m?n achterstand op school weer in te halen, maar ik weet als ik daar aan begin het helemaal goed komt. Gewoon ff mijn tanden erin zetten. Gelukkig word ik erg gesteund door mijn schoolvriendinnetje. Zonder haar zou ik het echt niet trekken.

Ben vandaag op Omroep Brabant geweest. Jeetje, het is zo idioot om mezelf terug te zien en te horen praten, wat ben ik toch een ontzettende brabo. Niet dat daar iets mis mee is hoor :-) En dan die wallen en stem, hoezo, hem goed geraakt met carnaval. Kan zo voor een plezierlijn gaan werken met zo?n stem, hahahaha. Ook heb ik volgens mij een vlek in m?n shirt zitten. Kom niet echt op m?n voordeligst over geloof ik, maar gezien het aantal hits die de site weer had zal het toch wel ok? geweest zijn. Voor mij hoeft het eigenlijk allemaal niet, met mijn charmante bekkie op de tv, want het gaat niet om mij ! Maar om jullie, en anders niet! Maar ik weet waar ik het voor doe ? voor jou, dat weet je toch h??

Ik heb nu weer bezig met een andere vermissing, heb zelfs wat tips kunnen geven. Ook weer zo?n onzeker verhaal. Wie had dat ooit kunnen denken, geeft me wel een ok? gevoel dat ik iets voor die mensen kan betekenen. Als is het maar om de een hart onder de riem te steken. Een dezer dagen (hopelijk morgen) staat het allemaal op de site. Ik heb er nooit bij stil gestaan hoeveel mensen er dagelijks vermist raken of verdwijnen. Ik geloof dat ik ergens heb gelezen of gehoord dat het er in Nederland alleen al 3 per dag zijn en in Colombia 8 (waarvan 1 kind). Ongelooflijk gewoon. Ben daar toch wel behoorlijk stil van ?

Ik zou willen dat ik iets anders kon bedenken behalve; slaap zacht ofzo maar dat wil niet echt lukken. Ik hoop echt dat je een beetje kan slapen onder deze omstandigheden. Maar het klinkt zo net of je ergens op een rozenbedje een dutje aan het doen bent. Misschien lukt het me nog wel om een dezer dagen iets fatsoenlijks te bedenken.
Kus Joy?s

Lieve Marcel

Ach Liefje

Kus Joy?s

hey babeje

Hey Vent,

Misschien in een ander leven, misschien in een andere film. Ach ik ben gewoon een beetje moe. De carnavalsvermoeidheid komt eruit gedenderd. Maar dat is normaal. Of je er nu wel of niet bent, de carnavalblues zijn geen vreemde van me. Het heeft op zich ook wel z?n charme. Net als elk voordeel zijn nadeel heeft en er aan elke medaille een keerzijde zit.

Er zijn ook nog steeds goede en mooie dingen. Het zonnetje in mijn gezicht, Zorro naast me op de bank, alleen ?. ben er nog steeds niet achter wat het doel is van dit alles voor jou en mij maar ook daar zullen we ooit wel achter komen, daar ben ik van overtuigd. Er is namelijk altijd een doel hoe zinloos dingen ook lijken. Ook al heb ik nu de antwoorden ook niet en waarschijnlijk zal ik die ook nooit krijgen. Ik weet alleen hoeveel ik je mis en dat ik er alles, maar dan ook echt alles voor over zou hebben om je terug te vinden. Ik weet alleen niet hoe! Ik mis je babeje, mis jij mij ook een beetje? Ik weet nog niet waar ik de kracht vandaan ga halen. Iedereen vindt me zo sterk en ik voel me zo klein. Al wisten we maar iets. Nooit beseft dat niets zo?n groot woord is.

Slaap zacht en zorg dat je terug komt, dat is alles wat ik eigenlijk wil.
Liefs Joy?s

Dag Lieverd,

Natuurlijk heb ik regelmatig last gehad van de beruchte biertranen. En een vriendinnetje en ik begonnen spontaan te huilen op een nummer van Guus. Dat is van nu af aan ons nummer.
Ik wil jou schouder om op te huilen
Jou huis om in te schuilen
Want alles wat ik wil lijkt zo ver weg van mij
Tja dat is met muziek h?, sommige nummer maken veel los bij me. Terwijl ze met carnaval juist niet mijn muziek draaien. De meisjes hebben in elk geval goed gezorgd voor me, en daar ben ik ze heel dankbaar voor. Niet met iedereen was ik zo blij. Soms komen er mensen naar je toe waarvan ik zoiets heb; laat me even met rust. Maar voor de meeste mensen geld dat gelukkig niet en was ik juist heel blij om die te zien. Dat wist ik op voorhand, en iedereen bedoeld het heel erg goed. Op zich was het erg leuk, ook al heb ik niet voor 100% van kunnen genieten natuurlijk (niet zoals normaal zeg maar). Je zit steeds in mijn hart en zo hoort het ook. Maar ik heb in elk geval van een aantal mensen geleerd dat je verdriet best kan combineren met plezier. Ups en downs zullen we maar zeggen. Ik had verwacht dat ik me echt onwijs schuldig zou voelen na de carnaval omdat ik het leuk heb gehad. Dit is gelukkig uitgebleven, waarschijnlijk omdat ik dit tijdens de carnaval al verschillende keren heb gehad. Misschien komt het nog maar dat zien we dan maar weer.

Nu kom ik langzaam maar zeker weer terug naar het ?echte leven? Maar dat is maar goed ook. Ik kan niet blijven weglopen natuurlijk, en we moeten, nee ik wil, toch weer verder. Al laat ik mijn kleding nog even hangen. Verder begint het leven over een paar uurtjes al weer met een interview en vandaag een inhaalslag gedaan betreft de website en het e-mail verkeer en andere zaken. Ook zijn er weer mensen terug van vakantie die ik graag wil zien en ben ik met carnaval mensen tegen gekomen die jou goed kennen en waar ik graag mee wil afspreken.

Kus Joy?s

lieve Marcel

lieve Marcel

Lieve schat,

Vandaag heb ik van een vriend van me een hele mooie cactus gehad. Waarschijnlijk de plant die op dit moment het beste bij me past. Ik weet wel dat jij niet zo van cactussen houdt. Maar ik heb hem toch een ere plaatsje gegeven op de eettafel. Als je straks terug bent neem ik hem wel weer mee.
Toen je moeder van de week hier was jeukte haar handen volgens mij om te beginnen met poetsen :-) Maar omdat ik ziek was kreeg ik voor deze ene keer vrij. Het is zo?n schat. Volgens mij vond ze het wel fijn om te zien dat er niets veranderd is en dat het nog steeds jou stekje is. En dat gaan we zo houden babeje. Volgens sommige mensen zit er verandering in de lucht en dat doet me goed om te horen. Dan komt er eindelijk antwoord op al die onmogelijke vragen. Het lijkt haast of we elkaar afwisselen. Als de een het even niet ziet zitten is de ander weer wat sterker en omgekeerd. En zo blijven we overeind tot het eind en het begint!

Ik rol nu gauw m?n bedje in want morgen gaat er weer gewoon gewerkt worden. Zowel om jullie te vinden als bij de baas.
Liefs Joy?s

Dag Vent

Joy?s

PS: aangezien er geen icoontje is voor onredelijke boosheid staat er deze keer geen icoontje bij.

Hoi schatje

Ik ben zelf nog wel grieperig. Ik lag al in bed maar had een slechte droom dus ik ben er maar even uitgekomen. Nu ga ik gauw terug want ik wil me morgen weer wat beter voelen. De kans lijkt mij vrij klein maar goed, slapen is de helft van het werk zullen we maar denken.
Veel liefs Joy's

Hoi schatje

Kus Joy's

Hey Babeje

Ik zal blij zijn als ik maandag m?n vriendinnetje weer zie. Ik heb de gesprekken met haar echt heel erg gemist. Vandaag kon ze helaas niet, maar ach een dag extra wachten is ook niet erg. Dan kunnen we het in elk geval op ons gemak doen.
Net een mailtje gehad van M. Die komt woensdag weer terug van haar vakantie. Fijn dat ze terug is. Hopelijk kan ik snel iets met haar afspreken.

Volgende week beginnen ook de voorbereidingen voor carnaval. Koken, boodschappen doen de laatste puntjes op de i. De outfits zijn helemaal klaar. Ik heb er zelfs iets van jou in verwerkt. Dat idee kwam pas op het laatst, maar waarschijnlijk is het wel het beste idee van het outfit. Het is niet iets wat andere kunnen zien en ik ga het ze ook niet vertellen. Het is gewoon iets van jou en mij. Moet niet vergeten om deze week de rest op te halen thuis anders kom ik nog niet erg ver. Je zou erg trots zijn op wat ik in elkaar heb geknutseld. Ten minste dat hoop ik dan maar. Het is wel erg tegenstrijdig allemaal maar ik heb het echt even nodig. Ook hou ik me maar vast aan de gedachte dat je het zo zou willen. Het is bijna alsof ik op een soort toestemming zit te wachten. Dat je verteld dat het goed is dat ik ga.

Heb me een paar dagen niet zo lekker gevoeld. Beetje grieperig ofzo. Hopelijk zet het niet door want daar zit ik dus echt niet op te wachten. Daarom rol ik maar weer gauw ons bedje in. Misschien slaap ik het er wel uit.

Knuffel Joy?s en Zorro

Hey Vent,

Ik voel me niet zo lekker dus je zal het weer moeten doen met een liedje. Maar wel weer een heel erg mooi liedje. Ik ben geloof ik een beetje een puinhoop deze week. Heel erg moe en ik slaap erg super slecht (hooguit 3 of 4 uur per nacht). Zoals je weet schatje maak ik dat morgen weer ontzettend goed met je. Niets om je druk over te maken daar kom ik wel weer uit. En anders maar even niet. Het begint me allemaal een beetje op te breken. Maar ook dat is niet vreemd natuurlijk.
Kus Joy?s

Toni Braxton, met het nummer Unbreak my heart

Don't leave me in all this pain
don't leave me out in the rain
come back and bring back my smile
come and take this tears away

I need your arms
to hold me now
the nights are so unkind
bring back those nights
when I held you beside me

Unbreak my heart
say you love me again
undo this hurt you called
when you walked out the door
and walked down off my life
uncry these tears
I've cried so many nights
unbreak my heart
my heart

Take back that sad word goodbye
bring back the joy to my life
don't leave me here with this tears
come and kiss this pain away
I can't forget
the day we left
time is so unkind
and life is so cruel
without you here beside me

chorus

Don't leave me in all this pain
don't leave me out in the rain
bring back those nights when I held you beside me

One break my heart
say you love me again
undo this heart you called when you walked
out the door en walked down off my life
uncry this tears
I've cried so many, many nights
one break my,
unbreak my heart
oh baby
come back and say you love me
unbreak my heart, sweet darling
without you I just can't do it

liefje

Lieve schat,

Onzichtbaar

Een zucht is onzichtbaar
Net als de Wind
De nacht is onzichtbaar
Als de dag begint
Onzichtbaar zijn de dingen
Die ik kwijt ben
Die ik nooit meer vind
Maar
Met mijn ogen dicht
Zie ik alles
Wat mijn hoofd verzint

Onzichtbaar en onvindbaar liggen dicht bij elkaar. Daarom heb ik dit gedichtje uitgekozen. Om zo toch woorden te vinden in tijden die groter zijn dan alle woorden in de wereld.
Dit is ook weer een dag dat ik je zo onwijs veel mis. Gelukkig ging een vriendin mee, maar ik kom uiteindelijk toch weer in het stille kille huis. Na een uurtje is het weer goed, het is alleen het thuiskomen wat zo vervelend is. M?n meisje zal voorlopig het zelfde ervaren als zij naar haar ouderlijk huis gaat, waarschijnlijk voor altijd. Voor haar is het rouwproces begonnen. Ik weet dat ze heel erg sterk is en dat ze zich hier doorheen zal slaan. En hoe het met ons verder zal gaan ? tijd zal het leren. In elk geval zal geduld de sleutel zijn. Heb jij nog geduld schatje?

Morgen heb ik een afspraak met een journalist. Ik loop natuurlijk al weer een paar uur te stuiteren, laat staan dat ik fatsoenlijk slaap vannacht. Het klikte gelukkig wel goed over de telefoon, nu nog hopen dat we de zelfde idee?n hebben. Op school zouden ze er waarschijnlijk een heel mooi leerdoel van formuleren. Voor een andere opdracht wel in elk geval. Het is een opdracht over websites en ik mag in plaats van een werkgerelateerde website, deze gebruiken. Het principe is het zelfde dus waarom ook niet. Ik had je al meegenomen naar mijn werk (foto op bureau) nu kan ik je ook voor een stukje meenemen naar school. Dat is wel heel erg fijn. Je zit natuurlijk al in mijn hart, maar ik vindt het nog steeds erg fijn om er heel bewust mee bezig te zijn.
Niet altijd dat geef ik eerlijk toe, dan wil ik die molen in mijn hoofd even stil zetten. Niet om jou te vergeten, niet om net te doen alsof. Maar gewoon voor een stukje rust. Misschien vindt je het niet slim dat, als ik behoefte heb aan rust, ik er dan toch op school mee bezig ben. Maar ik ben toch steeds met je bezig dan kan ik het maar net zogoed samenvoegen. Zo kan ik ook vanuit een ander perspectief en objectief eens naar de site kijken, en dat is nooit verkeerd. Het zal niet makkelijk zijn. Maar wat is er wel makkelijk op dit moment. Als ik het vergelijk met wat jullie nu waarschijnlijk meemaken, heb ik hier vanuit jou flatje eigenlijk nog niets te klagen. Kopje thee, poes aan mijn voeten, verwarming aan. Natuurlijk is de onzekerheid bijna ondraaglijk, maar die kan ik in elk geval delen met mensen die jou net zoveel missen als ik doe. Toch is het waarschijnlijk nog niets in verhouding tot de onzekerheid die jij meemaakt. Hou vol schatje, tijd en geduld zijn de sleutel en daar ben jij zoveel sterker in dan ik ben.

Veel liefs Joy?s

Hoi schatje,

Re-play met het nummer Zolang
Het is laat, geen slaap, woel in m'n bed
Het is de stilte, koud en kil
en het voelt net of deze nacht maar niet voorbij wil gaan, was jij maar hier

M'n vrienden zeggen geef het op het heeft geen zin
Je vecht voor liefde tegen beter weten in
Ik weet het niet, maar als je het zo bekijkt
dan hebben ze misschien gelijk

Maar zolang de zon nog op komt
En de aarde draaien blijft
Zolang hoop ik nog, geloof ik nog
in jou en mij

Toe laat me weten waar je bent ik mis je zo
Ze zeggen weleens alles went,
maar dat is niet zo
Ik zal nooit wennen aan de eenzaamheid
Zo zonder jou ben ik de weg echt kwijt

Maar zolang de zon nog op komt
En de aarde draaien blijft
Zolang hoop ik nog, geloof ik nog
in jou en mij

Zolang wolken overwaaien
En de hemel blauw wil zijn
Zolang hoop ik nog, geloof ik nog
in jou en mij

Zolang er hoop is, zolang geloof ik,
zolang er liefde is in mij voor jou
Beloof ik dat ik niet op geef zolang als ik leef
Hoop ik, geloof ik in jou en mij

Maar zolang de zon nog op komt
En de aarde draaien blijft
Zolang hoop ik nog, geloof ik nog
in jou en mij

Zolang wolken over waaien
en de hemel blauw wil zijn
Zolang hoop ik nog, geloof ik nog
in jou en mij

Hoi Schatje,

En wat zeg je tegen iemand die zwanger is. Ik wil zo graag laten merken dat ik zo blij ben voor haar. Gewoon zo als ik normaal ben, vrolijk en spontaan. Maar toen ik bezig was met het mailtje kwam ik niet verder dan gefeliciteerd. Ik ga het deze week ook zeker goed maken maar vandaag lukte het even niet. Hopelijk begrijpt ze het. Wat moeten twee mensen tegen elkaar zeggen als de een, een het gelukkigste momenten van haar leven heeft en de ander in een nachtmerrie leeft. En als ik al in een nachtmerrie leef hoe ziet jou leven er dan nu uit en hoe gaat jou leven er uitzien als je terug komt? Ik voel me daar zo slecht om, mijn onvermogen, jou leven onze toekomst. Alles bij elkaar.

Toen had mijn auto er ook even geen zin meer in. Kapotte V-snaar midden op de snel weg. Normaal zou ik alles bij elkaar vloeken. Maar na de laatste paar weken had ik zelfs daar geen zin in. Ik kan mijn energie wel beter gebruiken op het moment. Het was gewoon weer echt mijn dag niet. Het voordeel was wel dat de zon scheen, en ik een uur daar verplicht van heb moeten genieten. Achter glas is het altijd warmer dan buiten. Misschien zou mijn auto het elke dag een uurtje moeten begeven :-). Kun jij een beetje genieten van de zon? Of is het alleen maar een last?

Hopelijk schijnt morgen de zon ook weer een beetje, al is het maar een beetje in ons hart.
Liefs Joy?s

Hey schatje,

Het was al een heel spektakel om er te komen. Tot Amsterdam ging het goed, tot ik een verkeerde afslag nam. Tja normaal gesproken rij jij natuurlijk. Ik moet echt beter gaan opletten als ik ergens naar toe ga en ik hoef niet zelf te rijden. Er was dit weekend een vredesmars in Amsterdam tegen de oorlog in Irak. Hoewel ik ook tegen die oorlog ben is het toch lichtelijk overdreven om daar met een volkswagen aan mee te doen. Dat had dus niet veel geschild. Ik zie het al helemaal voor me op het nieuws. Lang leven de mobiele telefoon in elk geval. Daar kun je namelijk heel hard; help ... in roepen en dan krijg je Ineke aan de lijn en komt alles goed.
Een voordeel van het fiasco was wel dat toen ik eindelijk was gearriveerd het allemaal wat minder zwaar was. We zaten nog vol adrenaline om veilig het centrum uit te komen. Jeetje ?het centrum? van Amsterdam. En dan zo?n watje als ik ben. Dat was ??n keer maar nooit meer hoor.

We missen je zo erg babeje. Bart had lekker gekookt maar het wilde toch niet echt smaken zonder jou. Ineens zijn we een drie-eenheid in plaats van met z?n vieren en dat is een hele vreemde gewaarwording. Ik wil die viereenheid terug, maar ik wil je ook laten weten dat deze drie-eenheid nooit meer stuk gaat. Maar het is nog niet voorbij. Ook al ben je nu al een behoorlijke tijd zoek. Het kan nog steeds. We geven nog niet op.
Verder hebben we herinneringen opgehaald en elkaar dingen verteld over jou die we nog niet wisten. Maar ook verhalen over de zoektocht die ik nog niet had gehoord. Hoewel het moeilijk te bevatten is konden we om sommige verhalen best wel lachen. Dat is ook goed denk ik. Bij verdriet is niet alleen een traan nodig maar ook een lach. Dat maakt het enigszins dragelijk. Hoop en verdriet komt in verschillende gradaties, zelfs als je alle drie het zelfde meemaakt dan maak je her toch op je eigen manier mee. Met je eigen gevoelens en emoties. Het is ook goed om daar over te praten. Respect voor elkaars tempo. Nieuwsgierigheid naar elkaars beleefwereld. Allemaal het zelfde, voor ieder verschillend.

Ineens staan we voor vreemde dilemma?s. Niet alleen met het koken. Wat volgens mij voor Bart een van de moeilijkste dingen van de avond was. Wat voor mij het moeilijkste was om te horen is hoe verliefd je op me bent. Wat je tegen Bart vertelde over mij. Dat zijn hele vreemde dingen om te horen onder deze omstandigheden. Het geeft zoveel troost als extra verdriet.
Ook met de logeerkamer (ons kamertje) was het vreemd. 1 of 2 matrassen? Ineke had een briljante oplossing. Twee matrassen op elkaar. Gelukkig was in aan het eind van de avond zo moe dat ik goed heb kunnen slapen.
Ineke en ik zijn langer opgebleven dan Bart. Ook dat was heel erg vreemd. Normaal gesproken liggen jou meiskes al lang plat, en gaan Bart en jij nog tot in de kleine uurtjes door. Met praten, met vertellen. Ik vrees dat Bart dit nog heel lang moet aanhoren :-).

We hebben ook alle drie een heel vreemd gevoel over de afsluiting van 2002, en zitten te wachten op kerst en nieuwjaar wat natuurlijk nooit zal komen. 2002 kunnen we niet overdoen. Nooit meer. Niet dat we zo op kerst zitten te wachten maar het is net of we een stukje hebben over sloegen waardoor we het jaar niet hebben afgesloten. Zorg er maar gewoon voor vent dat 2003 er anders uit zal zien. Ik verlang op dit moment net zo hard naar het einde van dit jaar als naar nieuws van jou. Ik zou tot die tijd wel willen slapen, slapen en nog eens slapen. Slapen tot er nieuws is, slapen tot dit jaar voorbij is. En het begint allemaal pas net.

Bart en ik zullen altijd met het gevoel blijven zitten dat we je hebben laten gaan. Verstandelijk weten we wel dat het onzin is maar emotioneel is dat een ander verhaal. Het schuldgevoel en verdriet weegt zwaar. Wat als ? hadden we maar ? we wisten dat ? we wilden er alleen niet aan. We kunnen ons nog steeds niet voorstellen hoe jullie dagen op het water er uit hebben gezien. Laat staan dat we ons een voorstelling kunnen maken hoe jullie je nu voelen.

Ondertussen is ook de moeder van m?n vriendinnetje overleden. Ook dit brengt dubbele emoties met zich mee. Het gevoel van gelukkig maar, en eindelijk gepaard met schuld gevoel dat we die gedachten hebben. Je wil niet dat mensen sterven, je wil niet missen. Maar verlies, verdriet en missen zijn ego?stische emoties. Want je wil ook nooit dat iemand lijd. Mijn hart gaat uit naar haar en haar familie. Ik probeer me in haar te verplaatsen maar dat lukt net zomin als dat iemand zich in ons kan verplaatsen. Voorstellingsvermogen is een tricky iets.

Ik ga er nu een eind aan maken en weer wat slapen. Morgen weer een lange dag van een lange week. Slaap zacht schatje. Veel liefs van je meiske

hey schatje

Kus Joy's

Schatje

Daar komt mijn schip al aan
Ik kijk vanaf het strand
Schrijven in het zand
Is voor mij nu wel gedaan
Want de letters van je naam
Blijven in het zand niet staan
Maar de wetten van het land
Gelden niet op volle zee
Dus ik neem je naam maar mee
Gun me een vaarwel
En vergeef me dat ik hardop
Alle passen tel

Laten we dansen, m'n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m'n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee

Een voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen

Jij wist wel wie ik was
Zwaaiend met mijn jas
Mijn armen wijd en leeg
En een hart dat schreeuwend zweeg
Dat steeds meer verlangde
Naar de warmte van je wang

Laten we dansen, m'n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m'n liefste Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee

Een voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen

Zeg dat het niets was
Zeg dat ik droomde
Zeg dat ik gek was
Durf te zeggen dat ik droomde
Zeg dat ik dom was
Maar dromen deed ik niet

Laten we dansen, m'n liefste
Dansen aan zee
Laten we dansen, m'n liefste
Dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn
Dansen aan zee

Een voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen

Kus Joy's

lieve Marcel

Zoveel verdriet
Niet alleen van mij
Kan het niet begrijpen
Waarom zoveel pijn

Steeds keuzes maken
Maar doen we het goed
Wie zal het zeggen
Wie geeft ons moed

We weten waarvoor we vechten
Waar niet altijd met gemak
Zal nog lang gaan duren
Fluisterde de wind heel zacht

De weg zullen we vinden
Al weet ik even niet hoe
maar we zullen blijven waken
Zijn nog steeds niet moe

Slaap is een luxe
Eten omdat het moet
Schrikken van plezier
Lachen met zwijgend pijn
Wanneer zullen we weten,
waar jullie zijn

Zoveel verdriet
Niet alleen van mij
Kan het niet begrijpen
Waarom zoveel pijn

Steeds keuzes maken
Maar doen we het goed
Wie zal het zeggen
Wie geeft ons moed

Lieve Marcel,

Vreemd trouwens om mensen tegen te komen die nog niet op de hoogte zijn of de link niet hebben gelegd. Het is voor ons ondertussen zo ?normaal? dat jullie vermist zijn dat je er soms gewoon niet bij stil staat. Het is bijna alsof je dan ?beroepsmatig? je verhaal aan het doen bent. Een riedeltje wat je keurig netjes opdreunt (ja, nee hij is vermist, ja zolang al, nee nog steeds niets gevonden, ja inderdaad erg moeilijk) Ik schrok daar zelf natuurlijk onwijs van !!! Het is zo dubbel allemaal, van de ene kant wil en kan ik nergens anders over praten en soms wil en kan ik er helemaal niet over praten. Het zal wel een soort zelfbescherming zijn ofzo, een andere verklaring heb ik er niet voor. Ik weet dat meer mensen daar last van hebben (gehad), het blokken van emoties (wat ik je al vaker verteld heb) om maar op de been te blijven. Dat moet op jou natuurlijk heel erg vreemd en kwetsend overkomen maar zo is het echt niet bedoeld hoor !!! Ach schatje ik weet ook niet hoe ik je dit moet uitleggen. Als je maar weet dat je nog steeds elke dag, elke minuut en elke seconde bij me bent.

Veel liefs van jou chaootje, Joy?s

PS: Ik gebruik op dit moment jou geurtje. Dat deed ik natuurlijk al vaker. Maar nu voel ik me d?r sterker door. Vooral als ik de deur uitga. Zo ben je nog meer bij me.

Hoi Vent,

Hoelang mag je hopen? Wat is realisties? Tot je geur vervaagd, tot er geen geld meer is om je flat te betalen, zolang de wet het zegt, zolang wij er over blijven praten, zolang het in de media is, zolang mensen nog steeds de site bezoeken, zolang er begrip is, tot we antwoorden hebben, tot we zelf op zijn. Wie zegt dat? Wie bepaald dat? Hoelang mogen en kunnen we hopen, en wat is realisties? Zit je daar nog ergens of niet? Wanneer zullen we het weten? Waar kunnen we op rekenen? Wanneer zullen we het weten? Of is weten niet belangrijk? Maar hoop en bidden wel? Wat is lot? Wat is jouw en onze bestemming?

Ik mis jullie foto hier wel, dus die moet ik maar gauw bijbestellen. Dan prijk je weer netjes op het bureau samen met Rien. Ik merk vaak dat mensen hun ogen niet van jullie hangertje kunnen afhouden, maar ik vindt het ook stom om die gelijk bij mensen onder de neus te wrijven. Net zo goed als dat sommige mensen niet weten wat ze moeten zeggen of doen? Ik voel me soms net een wandelend SIRE spotje. Alleen ben ik dan niet de weduwe waarvoor mensen achter een lantaren paal duiken, maar de vriendin van die jongen.
Ik neem het ze echt niet kwalijk hoor. Voor hun is het net zo moeilijk en onwennig als voor mij. Iedereen gaat er helemaal met zijn of haar manier mee om. Mensen hebben geen handleiding in hun bezit voor dit soort situaties. Net zo min als ik een handleiding heb hoe ik met mijn emoties moet omgaan.

Tijd is op dit moment ook al zo?n vaag begrip. Nooit geweten dat tijd tegelijkertijd zo snel en zo tergend langzaam kan zijn. Weer een dag voorbij ? zucht, en morgen weer een dag. Weer naar bed en morgen weer opstaan.
Normaal staan we hier alleen periodiek bij stil. Nu bijna elke minuut.

Slaap zacht lieve schat, onder de zelfde sterren in de zelfde nacht. Kus Joy?s

Lieve Marcel

Bette Midler, met het nummer The Rose

some say love, it is a river
that drowns the tender reed
some say love, it is a razor
that leaves your soul to bleed
some say love, it is a hunger
an endless aching need
I say love, it is a flower
and you it's only seed

it's the heart, afraid of breaking
that never learns to dance
it's the dream, afraid of waking
that never takes a chance
it's the one who won't be taken
who cannot seem to give
and the soul, afraid of dyin'
that never learns to live

when the night has been too lonely
and the road has been too long
and you think that love is only
for the lucky and the strong
just remember in the winter
far beneath the bitter snows
lies the seed, that with the sun's love
in the spring becomes The Rose

Hoe gaan we verder schatje? Mensen vertellen mij dat het leven verder gaat. Maar ik geloof, daar geloof ik nog niet in! Ik wil nog steeds niet verder, zonder jou. Ik geloof nog niet, in niet geloven. Ik vertrouw op vertrouwen. De strijd is nog niet geleverd, we zijn nog niet niet klaar, we zijn pas begonnen, ik wil nog niet ... Ik kon vandaag aleen huilen ...Hoe gaan we verder schatje?
Kus Joy's

Bonnie Tyler Total eclipse of

Turnaround, Every now and then I get
a little bit helpless and I`m lying like a child in your arms
Turnaround, Every now and then I get
a little bit angry and I know I`ve got to get out and cry
Turnaround, Every now and then I get
a little bit terrified but then I see the look in your eyes

Turnaround bright eyes, Every now and then I fall apart
And I need you now tonight
And I need you more than ever
And if you`ll only hold me tight
We`ll be holding on forever
And we`ll only be making it right
Cause we`ll never be wrong together

We can take it to the end of the line
Your love is like a shadow on me all of the time
I don`t know what to do and I`m always in the dark
We`re living in a powder keg and giving off sparks
I really need you tonight
Forever`s gonna start tonight
Forever`s gonna start tonight

Once upon a time I was falling in love
But now I`m only falling apart
There`s nothing I can do
A total eclipse of the heart
Once upon a time there was light in my life
But now there`s only love in the dark
Nothing I can say
A total eclipse of the heart

Turnaround bright eyes
Turnaround, every now and then I know
you`ll never be the boy you always you wanted to be
Turnaround, every now and then I know
you`ll always be the boy who wanted me the way that I am
Turnaround, every now and then I know
there`s no one in the universe as magical and wonderous as you
Turnaround, every now and then I know
there`s nothing any better and there`s nothing I just wouldn`t do

Turnaround bright eyes, Every now and then I fall apart
And I need you now tonight
And I need you more than ever
And if you`ll only hold me tight
We`ll be holding on forever
And we`ll only be making it right
Cause we`ll never be wrong together
We can take it to the end of the line
Your love is like a shadow on me all of the time
I don`t know what to do and I`m always in the dark
We`re living in a powder keg and giving off sparks

I really need you tonight
Forever`s gonna start tonight
Forever`s gonna start tonight
Once upon a time I was falling in love
But now I`m only falling apart
There`s nothing I can do
A total eclipse of the heart
Nothing I can say
A total eclipse of the heart

Liefde en het leven zijn nooit perfect, maar wie zegt dat perfectie goed is? Kus Joy's

Lieve Marcel,

Morgen ga ik weer naar je ouders en natuurlijk m?n maatje Rien. Afgelopen weekend ben ik niet geweest en dan zijn twee weken ineens erg lang. Ach lang is een relatief begrip natuurlijk als ik het vergelijk met hoelang ik jou nu al moet missen.

Door mijn creatieve ingeving is het weer een latertje geworden. Dus ik rol er gauw in. morgen schrijf ik weer wat langer en vertel ik je hoe het is geweest.

Slaap zacht schatje, Kus Joy?s

Hey schatje,

Er was een dart toernooi, wat jij helemaal geweldig had gevonden. Ik vergeet nooit meer toen jij je eerste toernooi won in onze stamkroeg. Je was zo ontzettend happy. Voor de eerste keer in je leven iets gewonnen! Het ging vrijwel nergens om, maar je was zo trots als een pauw waardoor ik weer helemaal trots was op jou omdat jij zo trots was en ontzettend genoot. Hopelijk kun je het nog volgen want ik weet morgen waarschijnlijk niet meer wat ik nu eigenlijk bedoelde te zeggen.

Daarom begon ik ook over die mist geloof ik. En dan niet alleen in de letterlijke maar ook in de figuurlijke betekenis van het woord. Ik leef al een aantal dagen in de mist. Alles is grijs en ik ben al heel trots al ik een paar uurtjes verder kan plannen. Soms weet ik aan het eind van de dag nog geeneens wat ik die dag gedaan heb. Het dagboek terug lezen doe ik nooit. Heb meer zoiets van het zal wel ? Aan het dagboek begin ik wel als ik er aan toe ben ofzo.
Vanuit jou appartement heb je zoals je weet een heel erg mooi uitzicht op het centrum van Tilburg. Maar op dit moment kan ik niet verder dan 3 meter kijken. Mijn wereldje is nu nog kleiner geworden. Het is zo verwarrend, heb helemaal niet duidelijk wat ik denk of wat ik voel. Ik kan zelfs het tastbare de heuvelse kerk op dit moment niet zien. Ach ik zie meer dingen niet zo helder op dit moment vrees ik. Des al niet te min is de avond best goed verlopen.

Daar was ik op zich best wel bang voor. Ik was namelijk in het beging van de avond enorm emotioneel. Ik had eerst even jullie mam aan de telefoon gehad. Omdat ik haar een aantal dagen niet had gesproken en we beide een moeilijke week achter de rug hebben was dit een behoorlijk emotioneel gesprek. Vervolgens kreeg ik mijn vriendinnetje aan de telefoon. Haar moeder heeft er nog een hersenbloeding overheen gehad en is nu (wat wel erg positief is) thuis om rustig te steven. Maar ik ging dus wel met een enorme brok in mijn keel naar de club toe. Normaal gesproken was ik weggedoken. Maar toch geprobeerd om alles even opzij te zetten wat opzich best redelijk ging, gezien de omstandigheden. Waarschijnlijk krijg ik het straks als ik wakker word 3X zo hard voor mijn kiezen maar dat is van later een zorg. Nu ga ik gewoon wegzakken in de mist, morgen weer ontwaken met mist, en dan zien we wel weer verder.

Ach een hoop mensen zullen het geen verstandige keus van me vinden en in een goede bui zal ik dat vast beamen. Maar soms kun je door iets negatiefs toch iets positief bereiken.

Kus Joy?s

PS: Heb een aantal Brusselmans boeken van je uitgeleend. Ik weet zeker dat ik ze terug krijg, en die persoon was erg echt heel erg blij mee. De gedachte dat ij het ook had gedaan maakte het ok?, ik heb trouwens wel netjes je naam erin geschreven.

Hey Babeje,

Natuurlijk gaat het, het ene moment beter dan het andere. Dat maakt het misschien zo moeilijk, niet alleen voor mezelf maar ook voor mijn omgeving. Mijn eigen onvoorspelbare gedrag. Als het goed gaat met me dan is er op Joy?s al geen pijl te trekken, laat staan als het wat minder gaat met me. Een echte kreeft :-), zo veranderlijk als het weer. Jij voelde dat meestal redelijk aan. Misschien wel het beste van de meeste mensen die ik ken. Maar ja jij bent dan ook een kreeft h?.

Morgen weer een paar uurtjes naar m?n werk toe. Nog steeds een vreemd idee. Ben benieuwd hoe het zal gaan. Maar zorgen dat ik er enigszins uitgerust aankom.

Kus Joy?s, slaap zacht lieverd

Vindt het echt heel erg moeilijk om teksten bij de foto's te zetten, vraag me steeds af wat jij erbij zou zetten.

Lieve marcel,

Langzaam verder, maar hoe en hoelang? Soms had ik het idee dat jij overal een antwoord op hebt. Altijd sta je klaar met advies en feedback. Wat zou je nu zeggen? Natuurlijk weet ik de antwoorden zelf ook wel, maar ik zou ze zo graag van jou willen horen.
Langzaam keer ik terug naar de bewoonde wereld. Dat valt niet mee, maar ik moet nu verder. Niet alleen voor mezelf maar ook voor jou. Ik weet wel dat ik het goed doe en dat jij het zo ook zou willen voor mij. Maar toch voelt het nog steeds als verraad. Alsof ik je opgeef. Dat is echt niet zo hoor babeje.

Ik ga nu verder met m?n jurk. De jurk die symbool staat voor alles wat ik voel en denk. Je zou hem heel erg mooi vinden en dat is ook de bedoeling. Daarom maak ik hem. Als zeeuw is carnaval nooit jou ding geweest, maar je kon wel genieten omdat ik er van geniet. Dit jaar zal het moeilijk zijn om te genieten, maar ik al m?n best doen. Voor me vrienden die me steunen, voor jou en voor mezelf. Zodat ik langzaam weer Joy?s kan worden. Zodat ik het volhoud, om op jou te wachten. Het wachten valt zwaar, maar ik weet waar ik het voor doe.

Kus Joy?s

Phil Collins

When I stand here taking every breath with you, oh. You're the only one who really knew me at all.

How can you just walk away from me, when all I can do is watch you leave. Cause we've shared the laughter and the pain, and even shared the tears.
You're the only one who really knew me at all.

So take a look at me now, cause there's just an empty space. And there's nothing left here to remind me, just the memory of your face.
Take a look at me now, cause there's just an empty space. And you coming back to me is against all odds and that's what I've got to face.

I wish I could just make you turn around, turn around and see us cry.

There's so much I need to say to you, so many reasons why. You're the only one who really knew me at all.

So take a look at me now, cause there's just an empty space. And there's nothing left here to remind me, just the memory of your face.

Take a look at me now, cause there's just an empty space. But to wait for you, well that's all I can do and that's what I've got to face.
Take a good look at me now, cause I'll still be standing here. And you coming back to me is against all odds.
That's the chance I've got to take, oh, oh.

Just take a look at me now..

But when there is hope ... hope for jou coming back to us
Luv Joy's

Dag Lieverd,

Morgen zal ook een moeilijke dag zijn. Dan gaan we aan de slag met jullie foto?s. Daar wil ik nu nog even niet aan denken want, zoals ik al zei is het een lange en zware dag geweest. Daarom hou ik het ook kort vandaag en kruip ik dadelijk lekker onder ons dekbedje. Ik heb steeds de neiging om lang op te blijven. Want ik wil eigenlijk niet naar bed voor het bij jou dag is. Alsof dat ons momentje samen is. Het is ook wel een beetje een gewoonte geworden. Ik denk momenteel in twee tijden. Nederlandse en Filippijnse tijd Gelukkig ben ik niet de enige nachtbraker. En kan ik zelfs ?s nacht bij mensen terecht om ff te kletsen. Wederom lang leven internet schatje. Je hebt straks een telefoonrekening om niet goed van te worden vrees ik. Maar ach, als dat het ergste is ?

Tot morgen schatje, kus Joy?s

Hey Vent,

De sneeuw is weer weg. Vandaag was er alleen maar regen. Ik snak naar het voorjaar, naar de zon. De winter is toch al nooit mijn seizoen geweest. Als kind ging het nog wel, maar hoe ouder ik wordt des te meer ik er een hekel aan krijg. Alsof de kou van buiten symbolisch staat voor mijn hart. Zal snel het zonnetje weer schijnen? Letterlijk en figuurlijk?

Vandaag bij mijn vriendin geweest. Een beetje steun en kracht zoeken bij elkaar. We weten wel dat we elkaars verdriet niet kunnen verlichten of overnemen, maar dat is ook niet nodig. Soms is bij elkaar zijn al voldoende.
We hebben samen foto?s uitgezocht voor op de site. Foto?s die Jacco en jij gemaakt hebben, en foto?s die Bart en Ineke gemaakt hebben toen ze daar waren. Een foto kan zoveel vertellen. Hopelijk vindt iedereen ze straks net zo bijzonder en mooi als wij.

Nu snel naar bed want het zal morgen wel een zware en taaie dag worden.
Slaap zacht babeje en hou vol. Kus Joy?s

Lieve Marcel

Hey Babeje,

En gisteren heb ik met mijn dronken kop het mobieltje in de taxi laten liggen. Dat mobieltje heb ik van een vriendin van me gehad toen ze hoorde van jou vermissing. Loop al heel de dag te balen. Er komt wel weer een nieuwe dat is het probleem niet, maar dit mobieltje heeft behalve dat het onpraktisch nu ik er geen heb, ook emotionele waarden. Op de een of andere stomme manier staat dit symbolisch voor jou en je vermissing. Zie je nu wel dat ik niet geschikt ben voor zo?n ding. Misschien dat de eerlijke vinder nog van zich laat horen maar ik vrees het ergste! Ben al heel de dag naar mijn eigen nummer aan het bellen maar dan krijg ik de voicemail dus daar heb ik ook niet veel aan. Vanochtend ging hij eerst nog over voor ik de voicemail kreeg maar nu krijg ik hem al rechtstreeks. Wat een @#$%&@ dag en dat terwijl ik gisteren een ?leuke? heb gehad. Even d?r uit en bijtanken. Overal sneeuw wat jij geweldig zou vinden. Nou de sneeuw is bijna weg, net als mijn telefoon en de computer ook als hij zo doorgaat !!! Ik had je liever over de sneeuw willen vertellen, de zon die zo dapper aan het schijnen was vanmiddag, en Zorro die door de sneeuw aan het wandelen is, maar m?n zin is een beetje over geloof ik.

Tot morgen schatje, kus Joy?s

babeje

Kus Joy's

Soms zegt niets, meer dan 'n 1000 zinnen !!!!

Voor Marcel van Tracy Chapman

And everybody thinks
That I?m the fool
But they don?t get
Any love from you

The things we won?t do for love
I?d climb a mountain if I have to
And risk my live so I could have you
You, you, you...

Everyday I?m psychoanalysed
For my lover for my lover
They dope me up and I tell them lies
For my lover for my lover

I follow my heart
And leave my head to ponder
Deep in this love
No man can shake

I follow my heart
And leave my mind to wonder
Is this love worth
The sacrifices I make

The things we won?t do for love
I?d climb a mountain if I have to
And risk my live so I could have you
You, you, you...

Lieve Schat,

Er stonden ook nog foto?s op die we samen thuis hebben gemaakt, dat was ik al eigenlijk weer vergeten. Op de foto bij je geliefde lp?s. Ik zie dat je haar al weer een heel stuk gegroeid is, precies zoals ik het mooi vind. Ik was geloof ik een beetje pissig toen je terug kwam van de kapper met je korte haren. Nu denk ik waar heb ik me druk om gemaakt :-).
Gelukkig staan jullie er redelijk vaak op, ten minste voor jou doen. Jij maakt altijd het liefste foto?s van de omgeving en niet van jezelf. Die omgeving is trouwens echt waanzinnig mooi, ik snap nu ook een beetje beter waarom je er zo graag naar toe wilt.

Ik ga nu mijn spullen pakken om naar je ouder te gaan te gaan, dus ik spreek je morgen weer babeje. Dikke kus Joy?s

Hey vent,

Straks is zo vaag. Straks is dat dadelijk of een aantal maanden ver weg? Eigenlijk zijn we te vaak niet duidelijk. Ik denk dat mensen, ik voorop, misschien wel banger zijn van onze gevoelens dan we graag willen toegeven. Of deze nu positief zijn of negatief. Komt dit schatje omdat we bang zijn voor de reactie van een ander?
Ik heb vaak gedacht (en dat denk ik nog steeds) dat jij een uitzondering bent op deze regel. Hoewel je nu niet hier bent om dit te ontkennen of te bevestigen weet ik voor mezelf het antwoord wel. Jij durft je hart te laten zien. Natuurlijk heb je ook je angsten net als wij allemaal, maar die trotseer je. Nu nog een paar grenzen (letterlijk) die je moet trotseren dan komt alles goed.

Slaap zacht schatje, kus Joy?s

Ik heb trouwens je foto's vandaag nog niet weggebracht, dat kon ik nog even niet, wordt waarschijnlijk morgen.

Hey Babeje,

Toen ik thuis was werkte je bagage als een magneet. Ik werd er naar toe getrokken en weer afgestoten. Even aanraken en weer weglopen. Eerst naar bed (gelukkig bleef madeleine nog even, hoe was ik zonder haar deze dag doorgekomen!) Slapen en dromen. Eindelijk weer gedroomd! Toen ik wakker werd, verwarring? Weer die bagage, uiteindelijk toch uitgepakt. Ging eigenlijk best wel goed. Al je spulletjes op z?n plaatst. Schoenen in de hoek, boeken naast het bed, verbandtrommel bij de wasbak, kleding in de wasmand.

En dan natuurlijk de fotorolletjes. Ik denk dat zie op dit moment mijn belangrijkste bezit zijn. Ik zou ze het liefste nu midden in de nacht nog willen laten ontwikkelen, ik vind het ook erg eng. Waarschijnlijk wordt dit de eerste keer in m?n leven dat ik foto?s niet gelijk in de winkel bekijk. Maar het zal toch even tot morgen moeten wachten. Wie heeft ooit bedacht dat geduld een schone zaak is? Zou de familie het goed vinden om een klein fotoboekje op de site te zetten. Vast wel.

Later deze week gaan we naar Wemeldinge. Echt helemaal bijpraten! En natuurlijk verder gaan met onze plannen. Want ook al is jullie bagage terug. Jullie nog niet !!! Tja geduld is een schone zaak, er zit dus toch een kern van waarheid in dat spreekwoord. Geduld is echt een van mijn slechtste punten, maar voor jou schatje heb ik al het geduld van de hele wereld.

Ben blij dat je weer voor een stukje thuis bent, Veel liefs Joy?s

Lieve Marcel,

Ik hou het verder kort schatje. Het is 4 uur geweest en ik wil morgen wel een beetje mens zijn. Het zal een lange dag worden. En na morgen zien we wel weer verder.
Kus Joy?s

Lieve Marcel,

Verder ben ik behoorlijk mat vandaag. Niet verdrietig of eenzaam, maar mat. Ik weet niet hoe ik het beter kan omschrijven. Ik denk dat iedereen zich zo wel eens voelt. Misschien zou je het ook lusteloos kunnen noemen. Niets kon me bekoren, zelfs muziek niet. Echt zo?n dag om in je bed te blijven liggen. Maar dat heb ik al zoveel gedaan de laatste tijd dat, dat ook niet echt een optie was. Zelfs in bed liggen vond ik maar niets, en dat terwijl dat toch een enorme hobby van me is zoals je weet. Meestal ben jij al een uurtje of drie op voordat ik er eens uitkom. Nu al helemaal natuurlijk met dat stomme tijdsverschil. Wanneer sta je op? Wanner ga je slapen? Kun je slapen?

Gelukkig ga ik morgen naar Wemeldinge, daar krijg ik meestal weer energie van. Het weekend was ik een beetje ziek en ben dus niet geweest. Dat had ik dus niet moeten doen. Een weekje overslaan. Dat wordt onmiddellijk afgestraft. Ik heb Rien een cadeautje beloofd. Andre en Nettie hebben een foto gemaild, echt dat kind is om op te vreten. Dus morgen extra vroeg m?n bed uit. Ik had eigenlijk vandaag willen gaan maar als je zo lusteloos bent dan is de stad in gaan zelfs al te veel.
Over spullen kopen gesproken. Echt schandalig veel geld uitgegeven gisteren. Normaal hou ik niet van winkelen. Maar dit is geen normale situatie. En daar ben je vrouw voor toch? Drie nieuwe vesten (wel uit de uitverkoop natuurlijk) en nog wat andere dingetjes. Ik weet zeker dat je ze mooi zal vinden. Echte Joy?s vesten. Shop till we drop, is mijn motto. Ok? misschien had ik beter aan die afwas kunnen beginnen. Ook nog wat andere spulletjes gekocht. Heb je dan echt alles meegenomen op vakantie? Pleisters, nagelschaartje enz enz. Maar gewoon alles niet gekocht. Je nagelschaartje was toch al bot, we hebben zo wie zo een nieuwe nodig.

Het is al laat, maar ik ga nog maar ff de afwas doen denk ik. Anders moet ik hem morgen doen en dan zal ik er net zoveel zin in hebben. Kus Joy?s

Lieverd,

Joy?s

Lieve Marcel

Met emoties kun je niet onderhandelen,
Met emoties kun je niet praten,
Emoties zijn niet voor redevatbaar.

De verwarring van liefde, hoop, gemis en passie.
Iets wat je zograag wilt,
dat heel je lichaam het uitschreeuwt.
Fysiek en mentaal.
Toch halen we iets uit die zelfde emoties,
Het is onze drijfveer en onze kracht.
Het is sterker dan elk pacht.

Wat zeg je tegen een kind, een ouder, een geliefde?
Open wonde genezen.
Wat zeggen we tegen Aids, Kanker en meer ziektes,
Welkom in mijn lichaam.
Wat zeggen we tegen zinloos geweld en oorlog,
Welkom in mijn huis.

Wat zeggen we tegen emoties,
En hoe gaan we ermee om?
Wat zien we in een spiegel?
Zie ik jou, en zie jij mij?
Ik hou van jou, jij ook van mij?

Wat zeg ik straks tegen jou,
En wat zal jij zeggen tegen mij?
Moet er iets gezegd worden,
Of zullen we in stilte lijden.
Is het een gesprek van vreugde of verdriet
Een ding weet ik zeker, ik vergeet je niet!

Liefs Joy?s

Lieve Marcel

Voor je op vakantie ging heb ik een boek van je gehad van John Irving. Volgens mij heet het zoiets als ?weduwe voor een jaar?. Ben daar niet zeker van omdat het in mijn flat ligt. Maar ik ga het morgen gelijk nakijken, want nu moet ik het weten ook. Grapje? Heb jij het ook geweten? Heb jij het ook gevoeld? Waarom heb je van alle boeken dit boek uitgekozen? Het is gewoon een @#$%^&# dag. Wanneer gaat de zon weer schijnen? Wanneer trekt deze donkere donderwolk weer verder? Ik zou zo graag willen weten aan wat voor tijdsbestek ik moet denken, 1 maand, drie maanden, 1 jaar? Hoelang? Waarschijnlijk zou jij dat ook graag willen weten. Kan iemand me alsjeblieft vertellen hoelang nog? Het aantal wegen die we kunnen bewandelen wordt steeds kleiner, maar de hoop wordt voor mij niet minder. Het zou echt iets voor jou zijn om over een paar maanden op te duiken ? sorry maar ik kon d?r ook niets aan doen. Ik weet niet of ik je dan ontzettend ga kussen of, je een draai om je oren ga geven. Waarschijnlijk beide :-).

Truste babeje tot morgen, Kusje Joy?s

Schatje

Er is niemand die meer dan ik, zal weten over jou.
Hoe je je gedragen zou, hoe je iets vragen zou.
Er is niemand die meer dan ik, zal zwijgen over jou.
Omdat ik de woorden niet heb, nu ik ze nodig heb.
Meer dan een ander heb ik jouw liefde gekend.
Meer dan een ander ben ik weggerend.
Meer dan een ander heb ik je naast me gehad.
Meer dan een ander heb ik je liefgehad.
Maar nu wil ik je meer, dan een ander je ooit gewild heeft.

Er is niemand die meer dan ik zal weten over jou.
Welke kleur je draagt, welke geur je draagt.
Er is niemand die meer dan ik, zal liegen over jou.
Omdat ik de waarheid niet ken, nu je gelogen hebt.
Meer dan een ander heb ik jouw liefde gekend.
Meer dan een ander ben ik weggerend.
Meer dan een ander heb ik je naast me gehad.
Meer dan een ander heb ik je liefgehad.
Maar nu wil ik je meer dan een ander je ooit gewild heeft.
Ja, nu wil ik je meer dan een ander je ooit gewild heeft.
Ja, nu wil ik je meer dan een ander je ooit gewild heeft.
Ja, nu wil ik je meer dan een ander je ooit gewild heeft.
Er is niemand die meer dan ik zal zwijgen over jou.

Lieve Schat

Ik had het er vandaag met je moeder over hoe ongelofelijke geweldige reacties er allemaal in het gastenboek staan. We konden er alle twee geen woorden voor vinden. We halen er zoveel troost uit. Jullie moesten eens weten schatjes. Ook hebben je moeder en ik het nog even over politiek gehad. Deze stem is voor jullie hebben we alle twee besloten (los van elkaar, dezelfde gedachte). Ik vindt het contact met je familie echt heel erg fijn, iets wat ik nooit verwacht had. Ik vond schoonfamilie altijd maar eng. Het tegendeel is nu bewezen. Als je dit straks hoort dan geloof je, je oren niet. Maar het is echt waar. We hebben vaak dezelfde gedachten en gevoelens. Dat hebben mijn vrienden en familie ook natuurlijk, zonder hen was ik de afgelopen tijd echt niet doorgekomen. Maar met jou familie is het toch net even anders. Ik vind het moeilijk om dit onder woorden te brengen maar hopelijk begrijpen jullie wat ik bedoel.

Tot straks babeje, XXX-jes Joy?s en Zorro

Lieve marcel,

Mijn liefde voor jou is als muziek
Heftig als een concert
Soms op de achtergrond aanwezig
Overheersend als rock
Of rustig aanwezig
Instrumentaal als de zee
Of vocaal als een LP
Maar het is steeds muziek wat ik hoor
Het is een melodietje in mijn hoofd
Soms irritant maar meestal heel mooi

Mijn liefde voor jou is als muziek
Een melodietje in mijn hart
Het veranderd van ritme,
En het veranderd van vorm
Maar het is wel dat liedje wat ik niet uit wil zetten
Hoe vaak ik het ook hoor
Waardoor ik steeds neuri?n wil
En soms heel soms
Als ik denk dat niemand het horen kan
Dan zing ik luidkeels mee
Zodat jij me horen zal
Want mijn liefde voor jou,
Is als muziek

Kusjes van Joy?s Hoor het liedje in je hart, dat je naar huis zal wijzen.

Lieve Marcel

Het was heel vreemd om je op Tv te zien met lange haren. Ik had er wel eens eerder foto?s van gezien maar dat was van voor mijn tijd. Heb je nu lange haren? Je baard een beetje rossig net als op onze vakantie, Itali?, waar we samen waren? Onze eerste test. Spannend om samen met je liefje voor het eerst samen op vakantie te gaan. Mijn mooiste vakantie ooit. Rondtrekken met een tent, wie had dat ooit kunnen denken. Samen vloeken als het fout ging en achteraf om onze stommiteiten lachen. Mensen die mij kennen hadden het niet verwacht in elk geval. Door jou heeft vakantie in elk geval een nieuwe betekening gekregen, zowel positief als negatief.

December is jouw maand. Ik haat December, ben dan niet te genieten. Het lijkt wel of er een vloek rust op die maand. Voor jou niet. Want dan kan je weer weg. Even weg van alle drukte, even weg ? even is nu voorbij, even is nu al heel lang. Haast een eeuwigheid lijkt het wel. Maar als het voor ons al een eeuwigheid lijkt hoe moet jij je dan wel niet voelen? Denk je dat we je in de steek hebben gelaten? Dat we je hebben verlaten? Je weet wel beter toch? We zijn nog een hele hoop wegen aan het bewandelen, we zijn nog lang niet klaar, we beginnen pas nu, zeiden ze op TV. Is een maand pas nu? Ja een maand is pas nu, want we zijn pas net begonnen. Er wordt vandaag voor het laatst gevlogen. Dat is een heel erg raar idee, meer dan raar zelfs. Gaan ze je vinden? Ze moeten je vinden!!! Maar als ze je niet vinden, als we straks niet meer ter plekke verder kunnen dan gaan we achter de schermen door. Er zijn nog te veel opties. Te veel dingen die we niet weten. Die we niet hebben geprobeerd. We zullen niet stoppen voor we antwoorden hebben, voor jij weer bij ons terug bent.

Zorro was boos op me vandaag. Ik had je foto in de slaapkamer laten staan. Ze heeft net zolang gezocht tot ze hem gevonden had. Dat was heel bijzonder om te aanschouwen. Bijna eng gewoon, hoe altijd als ze de kamer binnen komt eerst naar jou foto loopt en zich echt kattig gaat gedragen als deze niet op z?n plekje staat. Ik kijk elke dag mijn ogen weer uit naar haar. Misschien zit het in mijn hoofd, maar poezen zijn hele bijzondere wezens. Morgen ga ik even langs mijn eigen poesjes, ze even een knuffel geven. Ik mis die beestjes van mij ontzettend. Gelukkig weet k dat ze heel goed worden verzorgd nu het vrouwtje even weg is. Jij vindt het altijd zo grappig dat ik mezelf het vrouwtje noem en jou het baasje? Hoe zit het dan met emancipatie wilde je weten. Ach ik geloof niet zo in emancipatie. Natuurlijk wel in werk en vrijheid (de lusten) maar verder wil ik gewoon een echte vent. Daarom wil ik jou. Hopelijk schop ik met deze opmerking niemand tegen de schenen. Het is maar een grapje, ons grapje.

Zucht, ik ga maar weer naar bed. Bart en Ineke staan al bijna weer op (als ze niet al wakker zijn), om weer te vliegen.Vreemd iets dat tijdverschil
Kusje Joy?s

Hey Vent,

Het ontwaken ging vrij moeizaam (dat is wel een understatement geloof ik). Wie komt me nu mijn glas melk brengen. Mijn toverdrankje die mijn kater naar de achtergrond dwingt en ik weer van mijn eilandje terug kan keren naar het vasteland die werkelijkheid heet? Een werkelijkheid waarin maar ??n gevoel overeind blijft en dat ben jij.

Ik ben blij dat ik je gezicht weer kan zien. Je hebt je masker van de eerste weken afgezet. Je bent sterker bij me dan ooit tevoren, zo sterk dat ik je bijna kan aanraken. Ik weet alleen niet of ik daar zo blij mee ben.
We zijn onderweg schatje, nog even volhouden en dan kan ik je echt aanraken, je weer voelen, je weer proeven. Misschien wordt mijn geduld nog lang op de proef gesteld. Maar je komt steeds dichter bij, dat voel ik. Waarom voel ik toch steeds dat je ons probeert te bereiken maar dat het je niet lukt? Dat is zo frustrerend dat het gewoon pijn doet.

Bart en Ineke hebben het zwaar gehad tijdens het vliegen, veel turbulentie. Gelukkig kunnen ze het vliegen afwisselen met de broers van Klaas. Het zullen nog een paar hele spannende dagen gaan worden. Ik ben erg gewoon misselijk van, of zijn het de nawee?n van de kater? Maar een kater voelt toch anders, dit is meer iets van onrust. Binnenkort ga ik weer langs je familie en nu ook vrienden van Jacco. Gedeelde smart zullen we maar zeggen. De berichtjes op het gastenboek zijn soms zo sterk dat ze gewoon van het beeldscherm af knallen. Hun verdriet is gewoon tastbaar. Nooit geweten dat emoties zo tastbaar kunnen zijn zonder persoonlijk contact.

Ik heb steeds het idee dat we iets missen. Dat we iets over het hoofd zien, iets wat heel erg belangrijk is. Ik kan er mijn vinger niet opleggen. We doen toch alles? Wat is het dan wat we missen? Denken we te moeilijk of juist te eenvoudig. Wat is het dan wat we niet zien? Ik pieker me suf, en volgens mij heel veel mensen met ons. Maar toch ? er is iets. Ik weet het niet.
Wat probeer je ons toch steeds te vertellen? Misschien hou ik mezelf wel voor de gek. Vind ik gewoon dat we niet genoeg doen, niet genoeg ondernemen. Maar wat kunnen we nog meer doen? Ik weet het gewoon echt niet.

Weer een nacht. Ik wil nog niet naar bed, terwijl ik wel moe ben. Weer een nacht. Het is koud. Het is zo koud zonder jou. Mijn dromen waren in het begin een troost. Nu ben ik ze even beu. Ik kan er geen rust meer in vinden. Dat komt vast wel weer terug, maar ik ben het even kwijt. Weer een nacht, hoeveel nachten nog voor je weer naast me ligt? Toch maar een poging doen, misschien dat ik het dan wel kan zien. Dat wat we over het hoofd zien. Dat wat we missen.

Kusje Joy?s

Lieve Marcel

Hey Babeje,

Verder hebben we over van alles gekletst. Natuurlijk kwamen we steeds weer op jullie uit, maar ik wilde ook heel graag weten hoe het nu met hen is. Wat me opviel is dat het gesprek (niet zoals de vorige keren) een emotionele lading had. We waren eigenlijk vrij opgewekt. Gewoon ff kletsen. Ik denk dat we dat alle twee even nodig hadden. Gewoon elkaars stem horen en kletsen. Zoals alleen meisjes, jou meisjes, kunnen babbelen. Alleen bij het afscheid nemen natuurlijk, dan komt die brok in m?n keel weer. Maar die heb ik heel dapper weggeslikt. Het was een goed gesprek en dat wilde ik niet verpesten door aan het einde weer een potje te gaan zitten grienen. Dat mag best, dat weet ik ook wel, maar dat doe ik dadelijk wel onder douche..

Ineke heeft in elk geval besloten om jullie foto?s alvast te ontwikkelen. We zijn benieuwd wat er opstaat. Het is denken wij, ook beter om het daar te doen. Als ze dan nog vragen hebben over de foto?s kunnen ze die daar stellen. Dat is vanuit hier toch een stukje moeilijker.

Wat doe je ons toch allemaal aan ventje. Bart en Ineke hebben het heel zwaar. Wat niet vreemd is natuurlijk. Maar ze zetten door. Het zijn zo?n kanjers. Ik mag me erg gelukkig prijzen dat ik hun ken. Niet omdat ze jou nu aan het zoeken zijn. Maar gewoon omdat het twee waanzinnige mensen zijn. Dank je babeje. Nog ??n nachtje slapen. En dan als het nodig is nog ??n. Mocht het niet zo zijn wat dan? Hoe dan verder? ? Nee daar wil ik nog ff niet aan denken. Daar kan en hoef ik niet aan denken.

Ik geloof dat het een beetje een vaag verhaal is geworden. Dat zal de vermoeidheid wel zijn. Dus nu ga ik echt, echt slapen. Beloofd.
Bye Babje, S?ya in my dreams

Hey Babeje

Vervolgens heb ik vandaag een interview gegeven. Ik was natuurlijk helemaal in de stres. Als ik maar niets stoms zeg, als ik m?n emoties maar in de hand heb. Ik heb me zelfs drie keer omgekleed. Behoorlijk stom aangezien het voor de krant was. Gelukkig was Stephan (De journalist) erg aardig. Hij had aan aantal kritische vragen. Maar dat is niet erg. Het is juist goed. Ik kan me heel goed voorstellen dat een aantal mensen niet meer geloven dat jullie nog leven. Ach daar kennen ze jou misschien ook niet goed genoeg voor. Zelf twijfel ik ook wel eens. Als maar genoeg mensen tegen je zeggen dat de kans ondertussen wel heel erg klein is dan zou je ze bijna gaan geloven, maar dan zou je niet hier bij mij zijn.
Ik geloof niet dat ik iets stoms heb gezegd, en volgens mij had ik m?n emoties redelijk in de hand. Het is in elk geval een goed stukje geworden. Geen idee of het helemaal geplaatst gaat worden, maar dat zien we morgen wel. Een hele vreemde ervaring om het nieuws van morgen vandaag al te weten. Ik zou willen dat, dat met meer nieuws zo was.

Feitelijk gezien is die kans er ook natuurlijk (Dat jullie niet meer terug komen), dat weet ik ook wel. Je moet je altijd op het ergste voorbereiden, zegt men. Misschien hebben ze gelijk wie zal ?t zeggen. Jij zal het ze zeggen babeje. Jullie gaan vertellen dat ze het allemaal mis hebben.
Misschien is het wel een mooi onderwerp voor al die verkiezing debatten die op het moment bezig zijn; Wat is jullie standpunt als autoriteiten zeggen dat iemand is opgegeven, dat ze alles hebben gedaan binnen hun vermogen (en dat geloof ik) om ze te zoeken. Maar dat ze familie en vrienden zeggen; nee ze leven. Daarom zal er altijd een verschil blijven tussen een emotionele drijfveer en een zakelijke beredenering. Wat is wijsheid en wie bepaald dat? Is dat aan de kiezers, Is dat aan ons? Ik ga in elk geval wel stemmen, anders krijg ik op m?n donder van jou. Nou dat is niet helemaal waar, een vriendin van mij gaat voor mij stemmen, maar dat is ook goed toch?

Je krijgt dat in je leven wat je verdient wordt er wel eens gezegd. Heb ik dit verdient? Heeft jullie familie dit verdient? Hebben jullie vrienden dit verdient. Ik ben er stellig van overtuigt dat dingen gebeuren om een reden. Maar dit is geloof ik de eerste keer in mijn leven dat ik de reden niet kan vinden. Wat is de zin en het nut van jullie vermissing? Wat is de wijze les die we hier van kunnen leren? Ga niet op vakantie? Laat je vriend niet vertrekken vanwege een stemmetje in je hoofd want anders ? Er zijn mensen die om die reden niet in een vliegtuig stappen. Hebben die het dan wel bergrepen? Waarom begrijp ik het niet?

Nou schatje, Ik ga nog ff Bart en z?n meisje mailen. Ik ben zo druk met de site bezig geweest dat ik daar niet helemaal aan toe ben gekomen de afgelopen paar dagen. Slaap zacht, where ever you are.
Kusje joy?s

Lieve Marcel,

Voor anker gaan; Iemand van bakboord naar stuurboord zenden; Iets over een andere boeg gooien; Iets voor de boeg hebben; Iemand in de boot nemen; Uit de boot vallen; Aan de dijk zetten; Een harde dobber; Ieder vist op zijn getij; Als het getij verloopt verzet men de bakens; Naar de haaien gaan; Niet in de haak zijn; Ergens haring of kuit van willen hebben; Alle hens aan dek; Het hoofd boven water houden; Hoop doet leven; Als het kalf verdronken is; Kapers op de kust; Tegen de klippen op; Tussen de klippen doorzeilen; Iemand met het kluitje in het riet sturen; Aan lager wal raken; Door de mazen van het net kruipen; Met de nachtschuit komen; Achter het net vissen; Als een paal boven water; De ratten verlaten het zinkend schip; Zoals het reilt en zeilt; Van de regen in de drup; Het roer omgooien; Zijn schaapjes op het drogen hebben; De schepen achter zich verbranden; Schoon schip maken; Een schip op het strand is een baken in de zee; In hetzelfde schuitje zitten; Wie in het schuitje zit moet meevaren; de spuigaten uitlopen; iemand een steek onder water lopen; Een storm in een glas water; Lelijke streken op zijn kompas hebben; Tegen de stroom oproeien; De beste stuurlui staan aan wal; Als het tij verloopt moet men de bakens verzetten; Het tij zal keren; In iemands vaarwater zitten; Geen vin verroeren; Vis nog vlees zijn; Zo gezond als een vis; Als een vis op het droge; Als een vis in het water; Onder valse vlag varen; Iemand de voeten spoelen; Van de wal in de sloot raken; Van wal steken; De wal keert het schip; Bang zijn zich aan koud water te branden; Tussen wal en schip raken; Verdrinken eer men water gezien heeft; Boven water zijn; Water naar de zee dragen; Onder water zijn; Water en vuur; Stille waters hebben diepe gronden; Het water komt tot aan de lippen; In troebel water vissen; Mooi weer spelen; De wind in de zeilen hebben; Recht door zee zijn; Onder zeil gaan;

Ook ben ik vanavond even naar mijn stamkroeg geweest. Ik moest er even uit. Maar vanaf het moment dat ik daar was voelde ik me schuldig. Dat heb ik eigenlijk steeds. Maar volgens mij ken ik jullie goed genoeg om te weten dat jullie het juist fijn zouden vinden als we zo nu en dan even ontspande. Misschien is ontspannen een groot woord omdat jullie natuurlijk steeds bij ons zijn. Maar waarom voel ik me dan toch zo schuldig?

Groetekus van je babejes, Joy?s en Zorro

Hey Schatje

Sinds ik met dit dagboek ben begonnen heb ik het mezelf wel behoorlijk moeilijk gemaakt. Niet meer weglopen of vluchten. Daar ben ik namelijk heel erg goed in. Sterk? Dat is wat mensen zeggen, maar jij weet wel beter h?? Het lijkt wel alsof als er mensen hier zijn of ik naar mensen toe ga dat er ineens een hele andere Joy?s staat. Maar als ik alleen ben ?. Ach wat loop ik toch te kletsen ook als ik niet alleen ben voel ik me alleen, maar dat laat ik natuurlijk niet zien. Niet omdat ik dat niet wil. Juist wel, ik zou het liefste mijn onmacht uitschreeuwen tegen alles en iedereen. Maar ik kan het niet. En daardoor, voel ik me eigenlijk alleen maar ellendiger. Voel jij je alleen? Ben jij bang?

Bij alles wat ik doe of juist niet doe, denk ik aan jou en Jacco. Als ik eet (Wat eet jij) Als ik drink (Heb je water?) Als ik loop (Waar loop jij), als ik slaap (Onder dezelfde sterren?), als ik rook, bij muziek, bij je geur, alles is jij. Ook als jij het niet bent, dan ben jij het des te meer.
Ik heb het vooral met muziek. Ik heb altijd al de rare gewoonte gehad songteksten van liedjes in mijn hoofd te veranderen zodat ze op mij slaan. Maar ik geloof niet dat ik het ooit zo sterk heb gehad. Het ene moment moet er juist muziek opstaan en het andere moment kan ik er helemaal niet naar luisteren. Zelfs de meest oppervlakkige liedjes gaan ineens over jou en hoe ontzettend ik je mis.

Ik geloof niet dat iemand dit kan verlichte. En dat terwijl iedereen zo ontzettend z?n best doet zal ik dit zelf moeten dragen. Net als jullie vrienden en familie. Die moeten het ook zelf dragen, daar kan geen mens iets aan veranderen Kunnen jullie het nog dragen? Ik zal nooit meer dezelfde personen terug krijgen als die ik op schiphol heb achtergelaten. Als je straks terug bent ben ik je toch een beetje kwijt. Net als dat jij mij een beetje kwijt zal zijn. Die gedachte doet misschien nog wel het meeste pijn van allemaal. Waarom heb ik verdommen niet toegegeven aan mijn gevoel die mij vertelde dat deze reis niet goed zou gaan. Ik wist het, ik heb het al die tijd geweten.

Nu ik het zo opschrijf en terug lees horen er eigenlijk twee grote blauwe punten onder te komen staan. Dat zou het beste bij de tekst passen. Maar het hoort niet bij deze dag. Het was namelijk een redelijke dag. Maar dat komt waarschijnlijk omdat ik een nieuwe liefde heb. Tja dat is je eigen schuld hoor, dan moet je maar niet zolang wegblijven. En ik kan er natuurlijk ook niets aan doen dat je nu eenmaal een ontzettend lief en schattig neefje hebt van vier jaar. Zou jij er zo ook hebben uitgezien toen jij vier was?
Want alles, dat ben jij. En als jij het niet bent, dan ben je het des te meer.

Slaap zacht babeje, tot morgen
Kusje Joy?s

Lieve Marcel,

Hopelijk maak jij je niet te veel zorgen om ons. Voor mij en je Familie wordt goed gezorgd, soms zelfs te goed :-). Het is heel fijn natuurlijk dat iedereen zo begaan is met alles wat er nu gebeurd maar soms moet ik gewoon ff op mezelf zijn. Gelukkig heeft iedereen hier ook begrip voor. Daarstraks heb ik onwijs lopen huilen. Die stomme internet stekker onder je bureau. Maar het viel me nog mee dat ik niet vaker m?n hoofd heb gestoten. Althans niet in de letterlijke betekenis van het woord. Stom dat het op zich prima gaat, en dan stoot je je hoofd en loop ik vervolgens te janken als een klein meisje. Ach het zullen de spanningen wel zijn. En soms, heel soms, dan kan een potje janken ook enorm opluchten.

Morgen ga ik nog even niet naar school. Ik ben op dit moment liever bij je familie, vooral als er bericht komt dat Bart en Ineke weer gaan vliegen. Echt waanzinnig wat die twee allemaal voor elkaar boxen. Ik vind het zo knap, ik geloof nooit dat ik dat zou kunnen opbrengen. Daar ben ik ook niet subtiel genoeg voor. De autoriteiten hadden mij allang weer over de grens gezet.
Nu de site bijna klaar is voel ik pas hoe moe ik eigenlijk ben. Ik zou wel een week kunnen slapen, slapen en dromen. Ik zet elke nacht een kaarsje voor het slaapkamerraam zodat je de weg naar huis kan vinden. Misschien is het een stom bijgeloof. Soms wordt een klein gebaar ineens heel erg belangrijk.
Ach het is gewoon een beetje een offday vandaag. Het zal morgen wel weer beter gaan, Je zit me de hele tijd ook zo stom aan te grijnzen op de foto. Alsof jij iets weet maar het niet wil vertellen. Je hebt zo?n lekker ondeugend bekkie, en dan die grijns. Gelukkig is het ook die grijns die me vertelt dat ik me eens wat minder druk moet maken, dat het allemaal wel weer goed komt. Ik hoor je het al helemaal zeggen.

Het is weer tijd om naar bed te gaan. Weer een dag voorbij. Maar is het een dag dat je langer weg bent of is het een dag dichter bij je terugkeer?
Kusje Joy?s

Hey Babje

Ook mijn spulletjes die ik altijd zo belangrijk vond en waar ik o zo trots op ben betekenen op dit moment helemaal niets voor bij. Als ik maar daar kan zijn waar ik je kan voelen. Dat betekend dus dat ik jou plekje op de bank heb ingepikt, jou kant van het bed, jou kleren die nog helemaal naar mijn marcel ruiken. Veel mensen vinden mensen vinden het moeilijk om hier te komen nu je tijdelijk wat langer op vakantie bent. Maar al ga ik maar even naar de supermarkt of naar de stad dan word ik zo ongelofelijk onrustig. Alleen bij Franz en Sandra heb ik een beetje rust. Maar dat komt waarschijnlijk omdat dat een functioneel bezoekje is want zij helpen ons om de website te bouwen. Vind je hem mooi? Ik wel, alleen de reden waarom ?
Ja, je babeje wordt nog een echt techneutje. Over babejes gesproken, je andere babeje (Zorro de poes) maakt ook een verandering door. Van een vrijgevochten, zelfstandige, straatpoes is ze veranderd in een heuse gezellige huistijger. Wees maar niet bang hoor, aan knuffelen heeft ze nog steeds een hekel :-). Maar ze weet wel dat er iets anders is. Haar baasje is niet zomaar op vakantie en ze dat vindt ze niet zo fijn geloof ik. Ze loopt me nu overal achterna, (Wat ze dus nog nooit gedaan heeft). Als ik bij de computer zit komt ze gezellig onder m?n stoel liggen, zit ik in de huiskamer dan zoekt ze een stekje bij me in de buurt (Behalve als Ollie er is :-) in dat opzicht is er niets veranderd hoor). Alleen als ik ?s nachts in bed lig heeft ze zoiets van h? h? nu kan ik ff lekker de beest uithangen. Zo zorgen we lekker voor elkaar.
Dat was trouwens een van de eerste dingen die Rien wilde weten. Wie zorgt er nu voor ?t poesje van ome Marcel? Voor een mannetje van 4 jaar heeft hij al een behoorlijk verantwoordelijkheid gevoel. Ik weet zeker dat Rien later ook een kattenmens wordt.

Kom snel terug, dan kunnen we misschien ons pacht herzien.
Nu roep ik niets meer zo hard dat ik m?n space nodig heb, het is me nu wel duidelijk dat space in je hart zit (want daar kan ik je nog steeds voelen) en niet ruimtelijk is. Behalve dan misschien als er een paar duizend ton oceaanwater tussen zit.

Slaap zacht babeje

Lieve Babeje

Want als ik slaap dan ben jij daar
Want als ik slaap dan droom ik van jou
En als ik droom dan ben je hier
Als ik droom dan hoor ik je stem
En dan hoor ik je lach
En als ik slaap dan kan ik vergeten
En als ik slaap dan kan ik huilen
Maar als ik droom dan droom ik het beste
Want als ik droom dan ben jij hier

Tot snel Babeje

Lieve Marcel,

Richard Marx
Right here waiting

Oceans apart day after day
And I slowly go insane
I hear your voice on the line
But it doesn?t stop the pain

If I see you next to never
How can we cay forever

Wherever you go
Whatever you do
I will be right here waiting for you
Whatever it takes
Or how my heart breaks
I will be right here waiting for you

I took for granted, all the time
That I though would last somehow
I hear the laughter, I taste the tears
But I can?t get near you now

Oh, can?t you see it baby
You?ve got me going crazy

Wherever you go
What ever you do
I will be right here waiting for you
Whatever it takes
Or how my heart breaks
I will be right here waiting for you

I wonder how we can survive
This romance
But in the end if I?m with you
I?ll take my chance

Oh, can?t you see it baby
You?ve got me going crazy

Wherever you go
What ever you do
I will be right here waiting for you
Whatever it takes
Or how my heart breaks
I will be right here waiting for you

Kusje Joy?s